บทที่ 847

พลังหมัดนี้ของเฉินโม่ทะลุผ่านชั้นชี่แท้ที่ปกคลุมร่างกายของหยุนคง แล้วกระแทกไปที่ร่างกายของหยุนคงทันที

ปัง!

หยุนคงถูกโจมตีจนกระเด็นกลับหัวออกไป พุ่งเลือดออกมาจากปากอยู่กลางอากาศ รูปลักษณ์ของเขานั้นน่ากลัวมาก!

เฉินโม่เอามือไพล่หลังด้วยสีหน้าราบเรียบ ราวกับว่าเขาไม่ได้เป็นคนที่ปล่อยพลังหมัดเมื่อสักครู่ออกมา

“คุณท่าน!” สีหน้าสมาชิกของตระกูลหยุนเต็มไปด้วยความกังวล และอุทานออกมาด้วยความตกใจ

“ฮ่า ๆ ๆ เยี่ยมมาก สะใจมาก!” หยุนคงหัวเราะด้วยความบ้าระห่ำ กระโดดจากพื้นแล้วยืนอยู่กลางอากาศอีกครั้ง

หากเป็นปรมาจารย์แดนคุ้มกาย และถูกเฉินโม่โจมตีด้วยพลังทั้งหมดต่อเนื่องสองหมัด คงตายทันทีแล้ว!

แต่หยุนคงยังคงมีกำลังที่จะสู้ต่ออีก สมแล้วที่หยุนคงเป็นอัจฉริยะของตระกูลหยุนที่ชื่อเสียงโด่งดังมานานหลายสิบปี

เฉินโม่เหลือบมองหยุนคงด้วยความเย็นชา แล้วปล่อยพลังหมัดขึ้นไปบนท้องฟ้าทันที!

“ท่าที่สามของหมัดเทพเทียนเสวียน ปราบฟ้าดิน!”

ขณะที่ปล่อยพลังหมัดนี้ออกไป ดูเหมือนว่าโลกจะเปลี่ยนสี เกิดกระแสลมอย่างรุนแรงทั่วห้องโถง

ก่อนที่พลังของหมัดนี้จะเป็นรูปร่าง ก็สามารถรับรู้ถึงจุดจบแล้ว

“นี่....นี่ยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า” ทุกคนตะโกนอย่างบ้าคลั่งอยู่ในใจ

“คนจะแข็งแกร่งถึงระดับนี้ได้อย่างไร?”

สีหน้าของหยุนคงสดใสและมีเลือดฝาด เสื้อคลุมของเขาพลิ้วไหว เขาสามารถสัมผัสได้ถึงพลังหมัดนี้ของเฉินโม่

เขาไม่ถอยแต่กลับพุ่งไปข้างหน้า และไม่ยี่หระต่อความตายใด ๆ ทั้งสิ้น

“ดีมาก! ชีวิตของผมสามารถได้เห็นเคล็ดวิชาบู๊ที่สะท้านฟ้าสะเทือนดินเช่นนี้ ถือว่าไม่เสียชาติเกิดแล้ว! ไม่เสียชาติเกิดแล้ว! ฮ่า ๆ ๆ.....”

“เจ้าหนู สามารถบอกชื่อและที่มาของหมัดชุดนี้ให้ผมได้ไหม?” หยุนคงถามเสียงดัง “ในฐานะนักบู๊ ถ้าไม่รู้ว่าตนเองแพ้ให้กับเคล็ดวิชาบู๊ประเภทใด มันจะทำให้ผมตายตาไม่หลับ”