บทที่ 88 บุกทำร้ายกลางดึก (2)

การโจมตีเมื่อครู่นั้น ซังซังก็ได้รับบาดเจ็บภายในแล้ว เวลานี้ยิ่งไม่สามารถที่จะหลบหลีกพลังการโจมตีของพวกชายชุดดำเหล่านั้นได้เลย ซังซังจึงตะโกนไปทางเฉินโม่ว่า: "เฉินโม่ ฝากคุณหนูไว้กับคุณด้วย! รีบพาหล่อนหลบหนีไปโดยเร็ว และส่งหล่อนกลับไปยังตระกูลเอียน ส่วนฉันจะต้านทานพวกเขาเอาไว้เอง! "

ขณะที่พูดนี้ ซังซังได้เตรียมใจกับการตายเอาไว้แล้ว ซึ่งนักบู๊แดนนอกชั้นสูงสุดทั้งห้าคนนี้ ซังซังคิดว่าต่อให้เป็นนักบู๊แดนในอย่างเฉินโม่ ก็คงไม่อาจต้านทานได้เช่นกัน เพราะว่าเฉินโม่อายุยังน้อย เธอจึงต้องยอมสละชีวิตเพื่อสกัดยับยั้งพวกเขาเอาไว้ ให้เฉินโม่มีโอกาสพาเอียนชิงเฉิงหลบหนีเอาตัวรอดไป

แต่ว่า ตอนที่ซังซังกำลังเตรียมใช้พลังที่เหลือทั้งหมดเข้าต้านทานนั้น เงาร่างหนึ่งก็มาบดบังอยู่เบื้องหน้าของเธออย่างเงียบ ๆ เงาร่างนั้นผอมบาง แต่กลับใหญ่โตและแข็งแกร่ง หนักแน่นดุจดั่งภูเขา!

ตูม!

เผชิญหน้ากับพลังหมัดของชายชุดดำที่โจมตีเข้าใส่ เฉินโม่เองก็ปล่อยหมัดปะทะใส่กลับไปเช่นกัน

กร็อกแกร็ก!

เกิดเสียงกระดูกหักดังขึ้น ชายชุดดำคนนั้นราวกับเป็นกระสอบ ถูกเฉินโม่ชกกระเด็นลอยไปไกล และกระอักเลือดสาดกระจายไปทั่ว

"แย่แล้ว แดนในชั้นสมบูรณ์ มีข้อมูลผิดพลาด รีบหนีเร็ว! " ชายชุดดำที่นอนกองอยู่ที่พื้น ได้ตะโกนเสียงดังขึ้น

ส่วนสี่คนที่เหลือต่างก็มองไปที่เฉินโม่ด้วยสีหน้าท่าทางที่ตื่นตระหนก พวกเขาไม่อยากที่จะเชื่อว่าเด็กหนุ่มที่มีอายุราวสิบเจ็ดสิบแปดปีนี้ จะเป็นนักบู๊แดนในชั้นสมบูรณ์!

แต่ว่า เมื่อเห็นพี่ใหญ่ที่นอนกองอยู่ที่พื้นในสภาพที่ใกล้จะตาย ทั้งสี่คนก็ตัดสินใจที่จะเชื่อ

"น้องสี่น้องห้า พวกนายสองคนพาพี่ใหญ่หลบหนีไปก่อน ฉันกับน้องสามจะรั้งท้ายคุ้มกันเอง! "

ชายชุดดำสองคนเดินก้าวเข้ามาทันที มาถึงด้านข้างของชายชุดดำที่ถูกเฉินโม่ชกกระเด็นนั้น แล้วก็ประคองร่างของเขาจากไป

น้ำเสียงที่ไร้อารมณ์ไร้ความรู้สึกของเฉินโม่ดังขึ้น ราวกับการตัดสินของเทพแห่งความตาย: "ในเมื่อมาแล้ว ก็อยู่กันต่อเถอะ! "

เสียงพูดยังไม่ทันจะจบลง เงาร่างของเฉินโม่ก็หายวับไปกับที่ ทันใดนั้น พี่สองกับพี่สามที่รั้งท้ายคุ้มกันนั้นก็ส่งเสียงร้องโอดครวญขึ้น ถูกเฉินโม่ชกสองหมัดจนกระเด็นไปไกล