บทที่ 89 อาจารย์แม่(1)

ค่ำคืนนี้ มีคนมาทั้งหมดสามกลุ่ม ซึ่งล้วนแต่เป็นนักบู๊ โดยขั้นต่ำที่สุดก็คือแดนนอกชั้นรู้ความ

ขั้นแข็งแกร่งที่สุดก็คือแดนนอกชั้นสูงสุด

แต่ว่า ทั้งหมดต่างก็ถูกเฉินโม่จัดการจนจบชีวิตลงในบ้านแห่งนี้ โดยที่ร่างศพเกลื่อนกลาดไปทั่วทั้งลานกว้าง

โชคดีที่เป็นช่วงกลางดึก โชคดีที่ทั้งสองฝ่ายต่างก็ไม่ต้องการส่งเสียงดังจนเกินไป เพื่อหลีกเลี่ยงพลังอำนาจของโลกเข้ามาแทรกแซง ดังนั้นคนอื่นที่อยู่ในลานบ้านแห่งนี้ ต่างก็ไม่ทราบเรื่องราวที่เกิดขึ้นเลย แม้แต่เอียนชิงเฉิงที่เป็นต้นเรื่อง ก็ไม่รับรู้เลยแม้แต่น้อย นอนหลับยาวไปจนถึงรุ่งเช้า

ห้าโมงเช้า ประตูของบ้านก็ถูกเปิดขึ้น ชายชุดดำห้าหกคนเดินเข้ามาด้วยท่าทางที่ไร้อารมณ์ไร้ความรู้สึก แล้วก็เก็บร่างศพพวกนั้นขึ้นไปบนรถตู้อย่างเงียบ ๆ แม้แต่คราบเลือดก็ยังได้ทำความสะอาดอย่างหมดจด

เฉินโม่นั่งขัดสมาธิอยู่กลางค่ายกลรวมพลังทิพย์ ไม่ได้ออกไปขัดขวาง เพราะเขารู้ว่าพวกคนเหล่านี้ก็แค่พนักงานขนของ ไม่รู้เรื่องอะไรสักอย่าง

สิบนาทีหลังจากนั้น บริเวณลานกว้างก็กลับคืนสู่ความสงบ เหมือนกับว่าไม่เคยเกิดเรื่องอะไรขึ้น หลงเหลือเพียงแค่คราบน้ำ ที่แสดงว่าพวกคนสิบกว่าชีวิตนั้น ได้เคยมาที่นี่ก่อนที่จะจบชีวิตลง!

เจ็ดโมงเช้า เฉินโม่ลืมตาขึ้น เสร็จสิ้นการบำเพ็ญฝึกฝน เขาได้ยินว่าภายในห้องนอนมีคนกำลังตื่นนอน เพื่อหลีกเลี่ยงการเก้อเขิน เขาจึงออกไปซื้ออาหารเช้าที่ด้านนอก

"ซังซัง ทำไมเธอถึงมีสีหน้าที่ขาวซีด? นอนหลับไม่สบายเหรอ? " ในห้องนอนมีเสียงของเอียนชิงเฉิงที่กำลังสอบถามขึ้นอย่างเป็นกังวล

ซังซังไอเล็กน้อย ยิ้มและพูดขึ้นว่า: "ไม่เป็นไร ก็แค่เป็นหวัดเล็กน้อย สองสามวันก็หายดีแล้ว"

เหตุการณ์สังหารที่น่าสะพรึงกลัวเมื่อคืนนี้ เอียนชิงเฉิงไม่รับรู้อะไรเลยแม้แต่น้อย: "อืม ฉันเหมือนจะได้ยินว่าเฉินโม่ออกไปข้างนอกแล้ว ไม่ใช่วันหยุดหรอกเหรอ? ทำไมเขาต้องตื่นแต่เช้าขนาดนี้ด้วย? "