บทที่ 925

“หัวข้อที่ผมจะพูดในวันนี้ก็คือ ความสมดุลของระบบนิเวศ”

ไม่มีการแนะนำตัว ไม่มีคำพูดมากมายใดๆ เฉินโม่กล่าวหัวเรื่องโดยตรง เหมือนว่ามีความมั่นใจต่อตัวเองอย่างมาก

แต่ว่า เมื่อได้ยินว่าเฉินโม่จะพูดเกี่ยวกับระบบนิเวศ บนใบหน้าของแทบทุกคน ล้วนมีความดูถูกแสดงออกมา

หานทงยิ้มเยาะ “เจ้าคนนี้เลือกหัวข้อที่ไร้ประโยชน์มากที่สุด เขาต้องแพ้แน่นอน”

หมิงเจ๋อเสวียนเองก็แอบโล่งใจ เฉินโม่เลือกระบบนิเวศ ถือว่าแพ้ไปกว่าครึ่งแล้ว

ในด้านชีววิทยาเรื่องระบบนิเวศได้รับความสนใจน้อยกว่าเรื่องอณูชีววิทยายิ่งกว่าของหยางจื่อหนิงมาก เทียบไม่ได้แม้แต่ชีววิทยาพืช และไม่มีประโยชน์มากเท่าไหร่นัก

ระบบนิเวศอยู่ในระดับที่ไร้ความนิยมอย่างมาก คิดอยากจะสร้างสรรค์ถือเป็นเรื่องที่ยาก หากไม่มีนวัตกรรมใหม่ ก็ไม่สามารถได้รับความยอมรับจากคนอื่น เฉินโม่ต้องแพ้อย่างแน่นอน

แม้แต่ศาสตราจารย์เสิ่นเองก็รู้สึกหนักใจ สีหน้าแย่ในทันที “ทำไมเขาไม่กล่าวเรื่องวิทยาศาสตร์เพื่อชีวิต หากว่านำเอาคำกล่าวในห้องเรียนเมื่อวันนั้นของเขามากล่าวที่นี่ แม้แต่หยางจื่อหนิงก็ยังต้องคิดมองใหม่！”

“แต่ทำไมเขาถึงเลือกระบบนิเวศ? ฉันจะได้ว่าฉันไม่เคยสอนเขามาก่อน” ศาสตราจารย์เสิ่นเองก็ถึงกับงุนงง ที่เขายกย่องเฉินโม่มากเช่นนั้น ก็เพราะเกี่ยวกับคำกล่าวเรื่องวิทยาศาสตร์เพื่อชีวิตของเฉินโม่ในวันนั้น แต่ตอนนี้เฉินโม่กลับเปลี่ยนเป็นเรื่องระบบนิเวศอย่างกะทันหัน เรื่องนี้เป็นสิ่งที่ศาสตราจารย์เสิ่นไม่คาดคิดเลย

“ยังไงซะก็ยังเป็นเด็กโอหังอยู่！” ศาสตราจารย์เสิ่นยิ้มขมขื่นอย่างจนใจ “ผู้อำนวยการครับ บางทีผมอาจจะมองผิดไป ผมขอโทษครับ！”

เฉินโม่ไม่ได้สนใจคนอื่น แต่พูดในส่วนของตัวเอง

เริ่มแรกเมื่อได้ยินเรื่องความสมดุลของระบบนิเวศ คนแทบทั้งหมดล้วนรู้สึกดูถูก และหมดความสนใจ