บทที่ 926

เรียกว่าถึงแม้จะเปิดเป็นวิชาใหม่อย่างหนึ่งก็ไม่มากเกินไป หากว่านำเอาสิ่งที่เฉินโม่กล่าวมาทำให้เป็นความจริง จะถือเป็นการมีส่วนช่วยเหลืออย่างมากทั้งต่อระบบนิเวศบนโลก และต่อมนุษย์อย่างมาก

อณูชีววิทยาของหยางจื่อหนิงเทียบกับของเฉินโม่แล้ว ยังถือว่าเทียบไม่ได้

ศาสตราจารย์คนหนึ่งที่ศึกษาระบบนิเวศเช่นกัน มองเฉินโม่ที่พูดจาฉะฉานบนเวทีด้วยความตะลึง พึมพำว่า “นี่คือนักศึกษาปีหนึ่งจริงๆงั้นหรอ? ทำไมเขาถึงมีความรู้เกี่ยวกับระบบนิเวศสูงมากถึงขั้นนี้? การวิจัยหลายปีมานี้ของฉัน เมื่อเทียบกับเขาแล้ว ถือเป็นแค่เรื่องตลกไปเลย！”

ในสถานการณ์มีคนที่มีความคิดเดียวกับศาสตราจารย์คนนี้ไม่น้อย แม้แต่หยางจื่อหนิงเองก็ตกตะลึง

“เด็กคนนี้ประสบความสำเร็จในด้านนิเวศวิทยาขนาดนี้แล้วหรอ? สิ่งนี้สามารถนำมาเป็นการศึกษาวิจัยใหม่ได้เลย นิเวศวิทยาดั้งเดิมที่มีเทียบกับสิ่งที่เขากล่าวออกมา แตกต่างกันราวฟ้ากับเหวจริงๆ！”

“ถึงว่าทำไมศาสตราจารย์เสิ่นคนนี้ถึงยินยอมใช้สิทธิ์การเข้าแข่งขันของมหาวิทยาลัยหัวหนานที่ได้มาไม่ง่ายเป็นเดิมพัน แล้วยังยกย่องเขาอย่างมาก！ไม่พูดอย่างอื่น เพียงแค่สิ่งที่เขากล่าวสุนทรพจน์มาในวันนี้ หากว่าอยู่ในนานาชาติ ก็เพียงพอที่จะได้รับรางวัลสูงสุดแล้ว”

ศาสตราจารย์ฮั่วสีหน้าตกตะลึง เขามีความรู้สึกเหมือนหยางจื่อหนิง แต่เขารู้สึกไม่ยอมแพ้ไม่พอใจ

ผลงานที่เขาวิจัยมาอย่างยากลำบากนับสิบปี เพิ่งเอาออกมาแสดงในวันนี้ ก็เพื่อเหยียบย่ำศิษย์น้องศาสตราจารย์เสิ่น

แต่ตอนนี้ศาสตราจารย์เสิ่นกลับส่งตัวนักศึกษาคนหนึ่งออกมา แล้วเอาชนะเขาทันที สิ่งนี้จะให้ศาสตราจารย์ฮั่วยอมรับได้อย่างไร?

“ไม่ ฉันไม่เชื่อ จากอายุของเขาแล้วจะประสบความสำเร็จมากเพียงนี้ยังไงกัน? จะต้องเป็นเรื่องปลอมแน่นอน”

ศาสตราจารย์ฮั่วยืนขึ้น แล้วตะโกนว่า “ฉันขอโต้แย้งมุมมองของนาย！”

“มุมมองของนายล้วนเป็นสิ่งใหม่ทั้งนั้น จะต้องผ่านการโต้แย้งก่อนถึงจะผ่าน！”

เสียงของศาสตราจารย์ฮั่ว ขัดจังหวะความคิดของทุกคน มีหลายคนรู้สึกไม่พอใจ เพราะว่าพวกเขากำลังจินตนาการถึงสภาพแวดล้อมที่เฉินโม่กล่าวออกมา

“หึ ถึงแม้มุมมองพวกนี้จะใหม่เอี่ยม แต่ก็มีร่องรอยให้ติดตาม ไม่จำเป็นต้องโต้แย้ง ดูแล้วคงจะมีคนเริ่มอิจฉาแล้วละ！”