บทที่ 943

“นายพูดอะไรนะ!” ลูกน้องของหมิงเจ๋อเซวียนตวาดอย่างโมโห เดินเข้ามาเตรียมจะต่อว่าเฉินโม่

หมิงเจ๋อเซวียนยื่นมือออกมาขวาง ลูกน้องคนนั้นจึงหยุด แล้วถอยไปอยู่ข้างๆ

หมิงเจ๋อเซวียนยิ้มเย็นชา พูดด้วยสีหน้าดูถูกว่า “คนที่แค่แข่งม้ารอบเดียวยังไม่กล้าเดิมพัน พวกเราจะถือสาหาความเขาทำไมล่ะ!”

เฉินเข่อซินมองหมิงเจ๋อเซวียนแวบหนึ่ง จากนั้นหันมามองเฉินโม่ พูดอย่างเย็นชาว่า “เฉินโม่ นายจะพนันอะไรก็พนันกับเขาไป อย่าทำให้ความน่าเกรงขามของตระกูลเฉินต่ำลง!”

เฉินโม่มองเธอแวบหนึ่ง สีหน้าเย็นชาเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา

เฉินเข่อเอ๋อร์มองพวกหมิงเจ๋อเซวียนอย่างโมโห แล้วพูดเบาๆ ว่า “พี่เฉินโม่เดิมพันกับพวกเขา ถ้าพี่ไม่มีเงิน ฉันมี”

เห็นใบหน้าน่ารักที่กำลังโมโหของเฉินเข่อเอ๋อร์ เฉินโม่พูดอะไรไม่ออก

เดิมทีเฉินโม่ไม่อยากแข่งอะไรกับพวกหมิงเจ๋อเซวียน แต่ในเมื่อพวกเขาอยากทำให้ตัวเองดูแย่เอง เฉินโม่ก็ไม่ถือสาอยู่แล้ว

อีกทั้งเฉินโม่ก็ไม่อยากปฏิเสธคำขอของเฉินเข่อเอ๋อร์ด้วย

“เธออยากเห็นฉันเดิมพันกับพวกเขาไหม” เฉินโม่ยิ้มบางๆ แล้วเอ่ยขึ้น

“อืม!” เฉินเข่อเอ๋อร์พยักหัวเล็กๆ เหมือนลูกไก่จิกข้าวเปลือก พูดด้วยใบหน้าแน่วแน่ว่า “ฉันรู้ว่าพี่เฉินโม่เอาชนะพวกเขาได้แน่นอน!”

เฉินโม่พยักหน้า หันไปมองหมิงเจ๋อเซวียน พูดอย่างราบเรียบว่า “ฉันเดิมพันกับนาย”

หมิงเจ๋อเซวียนสีหน้าดีใจ พูดเสียงดังว่า “ได้!”

สนามแข่งม้า หมิงเจ๋อเซวียนเลือกม้าตัวสูงใหญ่ ดูรูปร่างแข็งแรงมาก

หมิงเจ๋อเซวียนดึงเชือกจูงม้า เดินเข้ามา พลิกตัวขึ้นไปบนม้า มองลงมาหาเฉินโม่ แล้วพูดว่า “ไอ้หนุ่ม ไหนม้าที่นายเลือกล่ะ”

เฉินเข่อเอ๋อร์มองเฉินโม่ พูดเบาๆ ว่า “พี่เฉินโม่ พี่รู้ไหมว่าเลือกม้ายังไง ถึงฉันไม่เที่ยวแค่ไม่กี่ครั้ง แต่ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่พี่สาวรู้ พี่ให้เธอสอนได้นะ”

เฉินเข่อซินยืนอยู่หลังเฉินเข่อเอ๋อร์ สีหน้าได้ใจ รออีกเดี๋ยวเฉินโม่ต้องขอร้องเธอ

เฉินโม่ยิ้มบางๆ พูดโดยไม่มองเฉินเข่อซินว่า “เข่อเอ๋อร์ เธอไปช่วยฉันเลือกสิ!”