บทที่ 944

หมิงเจ๋อเซวียนก็แสยะยิ้มเย็นชา “ไอ้หมอนี่อวดดีเกินไปแล้ว เดี๋ยวฉันจะสอนความเป็นคนให้เขาเอง!”

“พี่หมิงจัดการเขาให้รุนแรงไปเลย อย่าออมมือเด็ดขาด!”

เฉินเข่อซินเห็นม้าที่น้องสาวตัวเองเลือก ก็อดหัวเราะเบาๆ ออกมาไม่ได้ “น้องสาว เธอไม่รู้เรื่องม้าก็อย่าเข้าไปยุ่งสิ ถ้าเกิดเขาแพ้ขึ้นมาแล้วโทษเธอจะทำไง”

เฉินเข่อเอ๋อร์เดาได้จากสีหน้าของทุกคนได้นานแล้ว ม้าที่ตัวเองเลือกต้องไม่ได้เรื่องเท่าไรแน่นอน ได้ยินพี่สาวตัวเองพูดแบบนี้อีก เธอยิ่งมั่นใจเข้าไปใหญ่

“พี่เฉินโม่ ขอโทษด้วย ฉันไม่รู้เรื่องการเลือกม้าจริงๆ”

เฉินโม่ยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า “ฉันว่าม้าตัวนี้ดีมาก ชนะได้แน่นอน”

“หา จริงเหรอ” เฉินเข่อเอ๋อร์ตื่นเต้นขึ้นมาอีกแล้ว

“จริงสิ ฉันเคยหลอกเธอตอนไหนกันล่ะ” เฉินโม่ยิ้มแล้วเอ่ยขึ้น

“ฉันเชื่อพี่เฉินโม่!” ใบหน้าเล็กที่เฉินเข่อเอ๋อร์มองเฉินโม่ เต็มไปด้วยความแน่วแน่

“เฉินโม่ นายแน่ใจเหรอว่าจะเลือกม้าตัวนี้” หมิงเจ๋อเซวียนพูดเตือน

“มีปัญหาอะไรเหรอ” เฉินโม่ย้อนถามอย่างราบเรียบ

หมิงเจ๋อเซวียนแสยะยิ้มเย็นชา “อย่าหาว่าฉันไม่เตือน ม้าตัวนี้ดูสูงใหญ่ดุดัน แต่แค่สวยใช้งานไม่ได้ นายใช้ม้าตัวนี้มีโอกาสแพ้สูงมาก”

เฉินโม่ยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า “ไม่จำเป็น เริ่มเถอะ นายว่ากฎมา”

หมิงเจ๋อเซวียนรู้อยู่แล้วว่าเฉินโม่ไม่ฟังคำเตือน ที่ทำแบบนี้ก็เพื่อโชว์ความเป็นสุภาพบุรุษของตัวเองเท่านั้น อีกเดี๋ยวถ้าเฉินโม่แพ้ จะได้ไม่มีใครหาว่าเขาชนะด้วยวิธีไม่เหมาะสม

“วิ่งรอบๆ สามรอบ ใครถึงเส้นชัยก่อนคนนั้นชนะ เป็นไง” หมิงเจ๋อเซวียนถาม

“ของเดิมพันคืออะไร” เฉินโม่ถาม

หมิงเจ๋อเซวียนไม่ได้ขาดแคลนเงิน เขาแค่อยากทำให้เฉินโม่อับอาย เขาคิดแล้วพูดว่า “ถ้านายแพ้ ให้ขอโทษลูกน้องคนนี้ของฉัน เป็นไง”

ลูกน้องคนนั้นรู้สึกตื้นตันใจต่อหมิงเจ๋อเซวียนทันที ลูกพี่คนนี้เหมาะสมกับตำแหน่งจริงๆ

เฉินโม่พูดหน้านิ่ง “ได้ แต่ถ้านายแพ้ ต่อไปเมื่อเห็นฉัน ให้นายเป็นฝ่ายถอยห่างฉันไปไกลๆ เป็นไง”

หมิงเจ๋อเซวียนพยักหน้า “ไม่มีปัญหา!”