บทที่ 958

“แล้วจะเอายังไงกับเด็กนี่” พี่ใหญ่เอ่ยถาม “ยันต์หยกของเขาซูคงอยู่บนตัวเด็กผู้หญิงคนนั้น อย่าบอกนะว่าเราจะยอมแพ้”

“ยอมแพ้ไม่ได้อยู่แล้ว เราสามคนร่วมมือกัน น่าจะจัดการไอ้เด็กนี่ได้ไม่ยาก หรือไม่พวกเราก็งัดท่าไม้ตายออกมา” เจ้าสามพูดวิเคราะห์

อีกสองคนมีความปวดใจแวบขึ้นมาบนใบหน้า แต่เมื่อคิดถึงยันต์หยกประจำกาย ที่สามารถเข้าไปในเขาซูคง จึงผ่อนคลายลงนิดหน่อย

“งั้นงัดท่าไม้ตายออกมาให้หมด ถ้าได้ยันต์หยกมาก็คุ้มค่าแล้ว” พี่ใหญ่พูดอย่างทอดถอนใจ

“ได้!”

เมื่อทั้งสามคนปรึกษากันเสร็จ สายตามองมายังพวกเฉินโม่อีกครั้ง

เจ้าสามพูดเสียงเย็นชาว่า “ไอ้หนุ่ม ฉันจะพูดเป็นรอบสุดท้าย เอายันต์หยกมา แล้วฉันจะไว้ชีวิตพวกนาย!”

“อย่าพูดไร้สาระ ลงมือเถอะ!” เฉินโม่พูดอย่างราบเรียบ

ทั้งสามคนพยักหน้าพร้อมกัน จู่ๆ ก็แผดเสียงออกมาพร้อมกันว่า “ค่ายกลกระบี่ไตรภูมิ”

ตัวของทั้งสามคนเริ่มหมุนอยู่กับที่ ยิ่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายแทบจะมองไม่เห็นเงาทั้งสามคนแล้ว

กระบี่ยาวสีเขียวขนาดใหญ่เล่มหนึ่ง ปรากฏกลางท้องฟ้าอย่างแปลกประหลาด แผ่ออร่าแข็งแกร่งออกมา ทำให้คนเห็นแล้วรู้สึกหวาดกลัว

“ฆ่า!”

เสียงทั้งสามเสียงเหมือนออกมาจากคนคนเดียว ฟังดูแปลกประหลาดเล็กน้อย

กระบี่ยักษ์เล่มนั้น พุ่งเข้ามาฟันเฉินโม่!

ทุกที่ที่กระบี่ยักษ์ผ่านไป ต้นไม้ทั้งหมดโดนทำลายลงทันที ด้านหน้าเฉินโม่เกิดรอยแยกที่ทั้งลึกทั้งยาว เหมือนโดนรถขุดสองสามคันขุดอย่างไรอย่างนั้น

นี่เป็นเพียงพลังโจมตีที่กระจายออกมา คิดไม่ถึงว่าจะดุดันขนาดนี้!

พวกนักบู๊รอบๆ ที่เห็นภาพนี้ ตกใจจนอ้าปากค้าง มองภาพนี้อย่างไม่อยากเชื่อ

“พละกำลังนี้ ถึงเป็นแดนเทพแล้ว!” นักบู๊รอบๆ พากันทอดถอนใจ

“เฉินโม่!” แม้เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนมั่นใจในตัวเฉินโม่ แต่หลังจากเห็นความแข็งแกร่งของการโจมตีของอีกฝ่าย ก็อดกังวลใจไม่ได้