บทที่ 994

“อืม ฉันจะจำไว้ ไม่รู้ฉันหรือนายที่เป็นอาจารย์กันแน่ ฉันรู้สึกว่านายเป็นอาจารย์ฉันได้เลยนะ!” เจียงอี่ว์เวยทอดถอนใจเล็กน้อย

“คุณเป็นอาจารย์ผมอยู่แล้ว” เฉินโม่พูดด้วยรอยยิ้ม

ไม่นานก็มาถึงมหาวิทยาลัยหัวหนาน

เฉินโม่ไปส่งเจียงอี่ว์เวยที่หอพัก หลังจากออกมา สีหน้าเขาเคร่งขรึมทันที ความอาฆาตฉายออกมาจากแววตา

“ตระกูลไช่ที่ก่างวาน!”

บ่ายวันเดียวกัน เฉินโม่ออกจากมหาวิทยาลัยหัวหนาน เดินทางไปก่างวานคนเดียว

ตระกูลไช่ปักหลักที่ก่างวานเกือบร้อยปี อำนาจในก่างวานแข็งแกร่งมั่นคง แทบจะไม่สามารถสั่นคลอนได้

ในระยะนี้ก่างวานวุ่นวายค่อนข้างรุนแรง ซึ่งตัวการก็คือตระกูลไช่

แต่ก่างวานเป็นเขตบริหารพิเศษ ทางการหัวเซี่ยไม่กล้าแตะต้องตระกูลไช่ง่ายๆ ขืนไม่ระวังขึ้นมาจะทำให้เกิดความวุ่นวาย

การมาถึงของเฉินโม่ โดนตระกูลไช่สังเกตอยู่นานแล้ว แน่นอนว่าเฉินโม่ก็ไม่คิดปิดบัง ไม่งั้นถึงตระกูลไช่มีวิธีมากมายแค่ไหน ก็ไม่มีทางหาเฉินโม่เจอ

ในห้องประชุมลับของตระกูลไช่

ไช่อิ้งเวิน ผู้นำคนปัจจุบันของตระกูลไช่ นั่งอยู่ตรงเก้าอี้ลำดับแรกด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ด้านล่างเป็นคนระดับสูงของตระกูลไช่

ไช่อิงฉินก็โดนเรียกตัวกลับด่วน นั่งอยู่ในนี้เช่นกัน

“เหวินหย่า เธอเล่าเหตุการณ์ให้ทุกคนฟังสิ!” ไช่อิ้งเวินพูดหน้านิ่ง

“ค่ะ!” ไช่เหวินหย่าลุกขึ้นยืน ค่อยๆ เล่าเรื่องตั้งแต่เจอเฉินโม่จนถึงตอนบาดหมางกัน แต่ส่วนที่น่าอับอาย เธอก็ไม่พูดออกมา ความหมายโดยรวมคือเฉินโม่มักมาก บังคับซื้อขาย ทำการรีดไถเธอ

ทุกคนเพิ่งเข้าใจว่าไช่เหวินหย่าบาดหมางกับเฉินไต้ซือได้ยังไง

ไช่อิงฉินนั่งบนเก้าอี้ ในใจยังกลัวไม่หาย ที่แท้เฉินโม่เก่งกาจถึงขนาดนี้ แม้แต่เจี่ยงจี้เหอ เจี่ยงไต้ซือแห่งก่างวานยังโดนเขาฆ่า

ต้องรู้บารมีของเจี่ยงไต้ซือในก่างวาน ไม่ต่างจากบารมีของเทพสงครามหยางติ่งเทียนแห่งยานจิง ในบรรดานักบู๊ของหัวเซี่ยหรอก