บทที่ 995

ไช่อิ้งเวินปวดหัวครู่หนึ่ง การประเมินของพ่อเขาไม่เคยคำนึงถึงเวลาและสถานที่ นึกอะไรได้ก็ถามออกมา ทำให้คนรับมือไม่ทันจริงๆ

แต่ไช่อิ้งเวินก็ทำได้แค่ตอบคำถาม ตอบถูกหรือผิดไม่สำคัญ แต่ตัวเองต้องเป็นคนตอบคำถาม!

คิดไปคิดมา ไช่อิ้งเวินพูดว่า “เมื่อกี้ผมคิดไว้แล้ว รอให้เฉินไต้ซือมาถึง ผมจะให้เขาคิดเงินค่ายา เราจ่ายให้เขาในราคาสองเท่า ส่วนเรื่องที่เขาจะฉวยโอกาสโลภมากตอนคนอื่นลำบาก เราไม่สามารถรับได้จริงๆ”

คุณท่านไช่พยักหน้า รู้สึกพอใจกับการจัดการของลูกชาย

“แบบนี้ดีที่สุด ไม่ว่ายังไงเขาก็เป็นผู้มีพระคุณของฉัน ถ้าทำให้ทุกคนพอใจได้ ก็ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว”

ไช่อิ้งเวินคำนับแล้วพูดว่า “ครับ!”

“อืม!” คุณท่านไช่พยักหน้า หันหลังเดินออกไปช้าๆ

ไช่อิ้งเวินกวาดตามองคนตระกูลไช่แวบหนึ่ง แล้วพูดว่า “ทุกคนได้ยินคำพูดของคุณท่านแล้ว เขาเป็นคนใจดีมีเมตตา ไม่อยากบาดหมางกับเฉินไต้ซือ แต่ถ้าเฉินไต้ซือมักมาก นั่นก็อีกเรื่องหนึ่ง”

ทุกคนพยักหน้า “เข้าใจแล้ว!”

ความแข็งแกร่งของตระกูลไช่ที่ก่างวาน มีมากกว่าข่าวลือเล็กน้อย เฉินโม่สอบถามที่อยู่ของตระกูลไช่ได้อย่างง่ายดาย และมุ่งตรงไปที่ตระกูลไช่

ไม่รอให้เฉินโม่มาถึงตระกูลไช่ รถออดี้ a8 สีดำคันหนึ่งจอดช้าๆ ลงด้านหน้าเฉินโม่

หน้าต่างรถเลื่อนลงช้าๆ ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่ง ยื่นหัวออกมาทางหน้าต่าง มองเฉินโม่ด้วยแววตายิ้มเยาะ “เฉินไต้ซือ ผู้นำตระกูลเราเรียนเชิญคุณ!”

เฉินโม่ไม่ได้ประหลาดใจ จากความแข็งแกร่งของตระกูลไช่ ถ้าหลังจากเขาเตือนไช่เหวินหย่าแล้ว ยังไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหนอีก งั้นตระกูลไช่คงมีชื่อเสียงไม่สมคำร่ำลือ

เฉินโม่หน้านิ่ง เปิดประตูนั่งที่เบาะหลัง

ชายหนุ่มคนนั้นมองเฉินโม่ผ่านกระจกมองหลังแวบหนึ่ง แล้วพูดพึมพำออกมาว่า “เฉินไต้ซืออะไรกัน แค่เด็กกะโปโล! กล้ามาทวงหนี้ถึงตระกูลไช่แห่งก่างวาน คงไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว!”

จากความสามารถในการฟังของเฉินโม่ แน่นอนว่าได้ยินคำเยาะเย้ยของเขาอย่างชัดเจน ยิ่งไปกว่านั้นชายหนุ่มคนนี้ตั้งใจให้เฉินโม่ได้ยินอยู่แล้ว