บทที่1139

"คุณเฉินเยว่ ถ้าคุณไม่ไว้หน้ากับพี่เฉินธง คุณก็ช่วยไว้หน้าผมหน่อยได้ไหม?"เอียนซื่อหรงที่ยืนอยู่ข้างเฉินธงมองดูอย่างเย็นชามาตลอด จู่ๆ ก็พูดด้วยรอยยิ้ม

รุ่นหลังทุกคนในตระกูลเฉินผงะเล็กน้อย คุณชายเอียนกำลังขอร้องให้เฉินโม่!

มันบังเอิญหรือว่า…...

ทุกคนแอบคิดในใจ

แต่ว่า เฉินเข่อซินผงะ สิ่งที่เธอประสบที่สนามแข่งม้ายานจิงในวันนั้น ยังคงแจ่มชัดอยู่ในความทรงจำของเธอ

ในเวลานั้น ท่าทีของเฉินโม่ที่มีต่อเอียนซื่อหรงอาจกล่าวได้ว่าไร้มารยาทอย่างยิ่ง แต่เอียนซื่อหรงไม่โกรธเลยแม้แต่น้อย!

ตอนนี้เอียนซื่อหรงมาตระกูลเฉินเพียงลำพัง ในวันส่งท้ายปีเก่า เพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงของรุ่นหลังตระกูลเฉิน

ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อเฉินโม่ เขาขอร้องเฉินเยว่ด้วยตนเอง ซึ่งกล่าวได้ว่าเป็นการยอมลดตัวเอง

หรือว่า......

เฉินเข๋อซินยิ่งคิดก็ยิ่งตกใจมากขึ้น หากการคาดเดาของเธอเป็นจริง ตัวตนของเฉินโม่ จะไม่ง่ายอย่างที่ปรากฏบนพื้นผิวอย่างแน่นอน

เฉินเหล่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย งงกับพฤติกรรมของเอียนซื่อหรง แต่เขาไม่เคยผ่านเรื่องของสโมสรเซียงซานในยานจิง ดังนั้นแม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจ แต่ก็ไม่ได้คิดอย่างอื่น

เฉินเยว่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ประหลาดใจเล็กน้อย

เธอรู้ความแข็งแกร่งของตระกูลเอียนมาก และตัวตนสถานะของเอียนซื่อหรง เธอก็รู้ดี และเธอตระหนักถึงผลของการทำให้ตระกูลเอียนขุ่นเคืองดีสุดๆ

แม้ว่าตอนนี้เธอจะเข้าสำนักบู๊ และกลายเป็นนักบู๊แล้ว แต่เธอก็มีแค่ความสามารถแดนในเท่านั้น และไม่มีนัยสำคัญต่อหน้าตระกูลใหญ่บางตระกูล

ตระกูลเอียนเป็นตระกูลใหญ่แบบนั้น

แต่เอียนซื่อหรงเป็นถึงคุณชายของตระกูลเอียน มาขอร้องเธอด้วยตัวเอง แม้ว่าเฉินเยว่จะยโสโอหังขนาดไหน เธอกล้าทำให้เฉินธงขุ่นเคือง แต่เธอไม่กล้าทำให้คุณชายเอียนขุ่นเคือง