บทที่1140

คนที่เฉินธงเรียกเดินเข้ามาทันที แม้ว่าเฉินเยว่จะยังโกรธอยู่เล็กน้อย แต่เธอก็ไม่อยากพลาดโอกาสที่จะสื่อสารกับคุณชายเอียนในระยะใกล้

ในบางครั้ง เฉินเข๋อเอ๋อร์ก็แอบมองข้างหลัง และกระซิบกับเฉินโม่:"คุณชายเอียนนี้มันช่างเลือกที่จริงๆ! มานั่งอยู่ข้างหลังเรา น่าขยะแขยงมาก! ทำเอาฉันไม่กล้าพูดเสียงดังเลย"

เฉินเข๋อเอ๋อร์ดูเสียใจ

เฉินโม่มองเฉินเข๋อเอ๋อร์ ทันใดนั้นก็ยิ้มพูดว่า:"แล้วคุณอยากไล่ผู้ชายที่น่ารำคาญคนนี้ออกไปไหม?"

เฉินเข๋อเอ๋อร์ตกตะลึง ใบหน้าสวยของเธอเหม่อ ดูน่ารักมาก น่ารักสุดๆ

หากเป็นคนอื่น พวกเขาจะคิดว่าเฉินโม่ล้อเล่น หรือโม้อย่างแน่นอน แต่เฉินเข่อเอ๋อร์ไม่คิดเช่นนั้น เธอรู้ว่าถ้าเฉินโม่พูดออกมาได้ ก็จะทำอย่างแน่นอน

"ฮิฮิ ไม่ดีกว่า เมื่อกี้ฉันแค่พูดเฉยๆ"เฉินเข๋อเอ๋อร์รีบปฏิเสธ เกรงว่าจู่ๆ เฉินโม่จะคลั่ง และทำให้คุณชายเอียนและเฉินธงไม่พอใจ

แม้ว่าเฉินเข๋อเอ๋อร์จะไม่ได้เข้าสังคมมากเท่าไหร่ แต่เธอก็รู้ท่าทีของรุ่นหลังในตระกูลเฉินที่มีต่อเอียนซื่อหรง ในหัวใจของพวกเขา เอียนซื่อหรงเปรียบเสมือนเทพเจ้า

ถ้าเฉินโม่ไล่เอียนซื่อหรงไปจริง ๆ มันจะเป็นการสร้างศัตรูกับรุ่นหลังของตระกูลเฉินทั้งหมด

เฉินโม่ชำเลืองมองเฉินเข๋อเอ๋อร์ ยิ้มโดยไม่พูดอะไร และดื่มชาอย่างเงียบๆ

การสนทนาเริ่มขึ้นที่โต๊ะข้างๆ

เฉินธงพูดว่า:"พี่เอียน ฉันขอดื่มคารวะหนึ่งแก้ว!"

"เชิญ!"

"เชิญ!"

เฉินธงพูดต่อ:"ฉันได้ยินมาว่าพี่เอียนได้เริ่มดูแลธุรกิจของตระกูลแล้ว ดูเหมือนว่าต่อไปพี่เอียนจะต้องรับอำนาจตระกูลเอียนอย่างแน่นอน!"

เอียนซื่อหรงหัวเราะเบา ๆ ด้วยทัศนคติที่ไม่ออกความคิดเห็น:"อำนาจตระกูลเอียน เหอะๆ"

"ทำไม? หรือว่าพี่เอียนไม่มีเจตนานี้เหรอ?"เฉินธงไม่เข้าใจท่าทีของเอียนซื่อหรง