บทที่1205

ต่อมา เจียงเหอซานลุกขึ้น ผู้นำของประเทศรัสก็ลุกขึ้น ผู้รับผิดชอบของอีกสามประเทศก็ลุกขึ้นด้วย

ผู้รับผิดชอบที่อ้วนลงพุงของประเทศอเม พูดไปครู่หนึ่ง จีอู๋หยาก็แปลให้ทุกคนฟังในทันที เขาบอกว่าในเมื่อมาครบกันแล้ว “งั้นก็เปิดการแข่งขันศึกสมรภูมิห้าประเทศเถอะ！ กติกายังคงเหมือนเมื่อก่อน ใครที่ได้แกนอสูรมากที่สุด ก็จะเป็นผู้ชนะ!”

เจียงเหอซานและผู้นำของประเทศรัส ต่างก็พยักหน้า แสดงว่าเห็นด้วย

ผู้รับผิดชอบของประเทศอเมก็โบกมือ “go！”

พูดจบ ก็พาทีมเดินจากไป

สมาชิกในทีม ประเทศอินและประเทศฟา คนของประเทศรัสก็เดินตามไปด้วย และในที่สุดเจียงเหอซานก็พาเฉินโม่และคนอื่นๆออกไปจากที่นี่

เจียงเหอซานพูดกับจีอู๋หยาอย่างเสียงเบา “บอกกติกาการแข่งขันให้ทุกคนทราบอีกครั้ง!”

จีอู๋หยา “ครับ！”

ขณะที่ทุกคนกำลังเดิน จีอู๋หยาก็พลางพูดถึงกฎของสมรภูมิห้าประเทศ

“สมรภูมิห้าประเทศ อันที่จริงมันเป็นพื้นที่พิเศษแห่งหนึ่ง ไม่รู้มีขึ้นเพราะอะไร และก็ไม่รู้ว่ามีขึ้นเมื่อไหร่ ภายในมีอารยธรรมโบราณมากมาย และสัตว์แปลกๆมากมาย "

“สัตว์ประหลาดมีแกนอสูร สมาชิกในทีมของแต่ละประเทศมีเป้าหมายที่จะล่าสัตว์ประหลาดเป็นเวลาสามวัน เพราะทุกครั้งที่สมรภูมิห้าประเทศเปิดขึ้น มันจะอยู่ได้สูงสุดสามวันเท่านั้น ในที่สุดใครก็ตามที่ได้รับ แกนอสูรมากที่สุดจะเป็นผู้ชนะ ”

“โปรดจำไว้ ในขณะที่ฆ่าสัตว์ประหลาด ระวังจะถูกลอบทำร้าย เพราะในนี้สามารถฆ่าคนได้ตามอำเภอใจ ไม่มีกฎห้าม”

จีอู๋หยาพูดจบ ก็ใช้สายตาที่จริงจังกวาดมองทุกคน สุดท้ายไปหยุดอยู่บนตัวของเฉินโม่ “ฟังเข้าใจหรือยัง? ไม่เข้าใจสามารถถามได้!”

“เข้าใจแล้ว! กฎแค่นี้เอง คนที่ไม่เข้าใจก็คงมีแต่คนโง่” จางเจิ้นพูดอย่างเย้ยหยัน

ในไม่ช้า ถนนปูนก็สิ้นสุดลงแล้ว ทุกคนได้ก้าวเดินบนทางหินที่ไม่เรียบเส้นหนึ่ง

พวกคนต่างชาติที่อยู่ข้างหน้าก็กรีดร้องทันที เหลยจ้านก็ยิ้มอย่างกวนๆแล้วพูด “คนต่างชาติพวกนั้นพูดว่านี่มันถนนอะไรเนี่ย? เป็นถนนที่เดินไปสู่นรกเหรอ? เดินยากชะมัด!”