บทที่1421

“แย่แล้ว ไอ้หนุ่มคนนั้นเข้าไปแล้ว！” มีคนตะโกนพูด

นักพรตชิงซงขมวดคิ้ว มองลู่เจี้ยนอู่แล้วพูด “ยังรออะไรอีก รีบร่วมมือกันทำลายพลังต้องห้ามนี้สิ ชักช้าเดี๋ยวของที่อยู่ข้างในก็ถูกไอ้หนุ่มคนนี้เอาไปหมดหรอก！”

“ได้ ถ้าอย่างนั้นเรามาปล่อยพลังพร้อมกัน！” ลู่เจี้ยนอู่ตะโกนพูด แดนเทพทั้งสี่ก็โจมตีพลังต้องห้ามพร้อมกัน

ตู๊ม！

พลังรวมของทั้งสี่คน แม้มันจะเป็นพลังที่น่าทึ่งมาก แต่ก็ไม่สามารถตีฝ่าพลังต้องห้ามนี้ได้ ถึงขนาดถูกพลังต้องห้ามดีดกระเด็นออกมา

“เป็นไปได้ไง！” นักพรตชิงซงมองไปยังพลังต้องห้ามที่ว่างเปล่านี้ด้วยความสยดสยอง “เราทั้งสี่คนร่วมมือกันแล้ว บนโลกใบนี้ยังมีพลังต้องห้ามที่เราทำลายมันไม่ได้อีกเหรอ！“

ลู่เจี้ยนอู่ท้อแท้เล็กน้อย พูดอย่างถอนหายใจ “นักพรตชิงซงจะพูดแบบนี้ไม่ได้ โลกอันกว้างใหญ่ไพศาล มันไกลเกินจินตนาการของคุณและผม แม้เราสี่คนจะเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพ แต่ว่าบนแดนเทพต้องมีคนที่เหนือแดนเทพ ถ้าหากพลังต้องห้ามนี้สร้างมาเพื่อให้คนระดับนั้น เราทำลายมันไม่ได้ก็เป็นเรื่องที่ปกติ！”

“น้องลู่ นายช่างมองโลกในแง่ดีเหลือเกิน ฉันไม่เหมือนนาย มิน่าล่ะนายที่อายุน้อยกว่าฉัน แต่พลังบำเพ็ญกลับเหนือกว่าฉันไปแล้ว！” หนานเฮ่อหยู่กล่าว

“พี่หนานพูดเกินไปแล้ว” ลู่เจี้ยนอู่พูดอย่างถ่อมตน

“แล้วตอนนี้พวกเราควรทำอย่างไร? เมื่อตีฝ่าพลังต้องห้ามนี้ไม่ได้ หรือว่าทำได้เพียงแค่ทนดูไอ้หนุ่มคนนี้เอาของดีที่อยู่ข้างในไปให้หมด?” นักพรตชิงซงที่ค้างคาใจ

“หรือว่าเราทุกคนมารวมพลังกัน แล้วลองอีกครั้ง？” หนานเฮ่อหยู่พูดขึ้น

“วิธีนี้ก็ใช่ว่าจะไม่ได้！” ลู่เจี้ยนอู่มองทุกคนไปแวบหนึ่ง และแสดงความเห็นชอบ

“ดี!” หนานเฮ่อหยู่รีบหันหลังมองไปยังนักบู๊ทุกคน คารวะแล้วพูด “ทุกท่าน พลังต้องห้ามนี้แข็งแกร่งมาก พวกเราสี่คนร่วมมือกันแล้วก็ยังทำลายมันไม่ได้ หวังว่าทุกท่านจะสามารถช่วยผม ถ้าหากข้างในมีของล้ำค่า เรามาแบ่งมันเท่าๆกัน!”

ทุกคนก็ต้องยินดีที่จะช่วยอยู่แล้ว ในเมื่อมาถึงที่นี่ ทุกคนก็อยากจะเข้าไปดูให้กับตา

“ได้ พวกเรายินดีที่จะช่วยผู้อาวุโส!”

หนานเฮ่อหยู่พยักหน้า บนใบหน้าปรากฏด้วยสีหน้าที่พึงพอใจ