บทที่1423

ในกล่องไม้มีขวดที่ทำจากหยกหนึ่งใบ และกระดาษหนึ่งใบ

เฉินโม่หยิบกระดาษขึ้นมาก่อน ซึ่งด้านบนเป็นลายมืออันสวยงามที่เขาคุ้นเคย

ชั่วขณะที่เขาเห็นตัวหนังสือเหล่านี้ เฉินโม่เกือบจะเสียการควบคุมโพธิจิต ตัวอักษรนี้ต่อให้เขาต้องเวียนว่ายตายเกิดเป็นหมื่นชาติ เขาก็ไม่มีทางลืมมัน

มันเป็นตัวหนังสือของศิษย์น้องหญิงลั่วหลี ตัวหนังสือนี้เขียนโดยลั่วหลีอย่างแน่นอน

ภาพเหตุการณ์ที่ศิษย์น้องหญิงรับการโจมตีแทนเฉินโม่ก่อนจะเสียชีวิต ได้ปรากฏขึ้นบนหัวของเฉินโม่โดยไม่ตั้งใจ

เฉินโม่อดไม่ได้ที่จะตะโกนเรียกอย่างเจ็บปวด “ศิษย์น้องหญิง！”

ตัวหนังสือบนกระดาษเป็นตัวหนังสือที่ใช้ในโลกบำเพ็ญเซียน มีเพียงผู้บำเพ็ญที่แท้จริงถึงจะอ่านออก

ข้อความบนกระดาษไม่ซับซ้อน เขียนไว้เพียงไม่กี่ประโยคสั้นๆ

“หากศิษย์ของสำนักเสวียนเต๋าถูกโชคชะตากำหนดให้มาที่นี่ หลังจากที่ถึงแดนยาทองแล้ว ช่วยเป็นตัวแทนดูแลตำหนักเทพหิมะ ยาบรรลุแดนที่อยู่ขวด ขอมอบเป็นของขวัญให้คุณ”

มีเพียงประโยคพวกนี้ ไม่ได้เผยให้เห็นว่าศิษย์น้องหญิงไปไหนเลย

อย่างไรก็ตาม จากคำพูดไม่กี่ประโยคนี้ เฉินโม่นั้นสามารถรับรู้ได้ถึงข้อมูลบางอย่าง

“มองจากคำพูดประโยคนี้ มันเป็นข้อความที่ศิษย์น้องหญิงทิ้งไว้อย่างไม่ต้องสงสัย แต่ศิษย์น้องหญิงคาดไม่ถึงว่าใครจะเป็นคนที่มาที่นี่ เธอตั้งพลังเขตแดนไร้จำกัดไว้ คาดว่าเป็นเพราะต้องการป้องกันไม่ให้ผู้บำเพ็ญคนอื่นเข้ามาที่นี่โดยไม่ตั้งใจ เพราะพลังเขตแดนไร้จำกัดมีเพียงลูกศิษย์ของสำนักเสวียนเต๋าถึงจะปลดมันได้ ถ้าคนทั่วไปต้องการปลดมัน พลังบำเพ็ญต้องเหนือกว่าศิษย์น้องหญิงหลายเท่าถึงจะสามารถปลดได้”

“ศิษย์น้องหญิงบอกให้เขาช่วยดูแลตำหนักเทพหิมะ แล้วตำหนักเทพหิมะนี้มันอยู่ที่ไหน? หรือว่าจะเป็นสำนักที่ศิษย์น้องหญิงก่อตั้งขึ้นมา? ถ้าหากเป็นเช่นนั้น ขอเพียงตามหาตำหนักเทพหิมะเจอ ก็จะสามารถสอบถามข่าวสารของศิษย์หญิง”

“อย่างไรก็ตาม บนโลกใบนี้ยังไม่เคยได้ยินตำหนักเทพหิมะมาก่อนเลย แล้วตำหนักเทพหิมะนี้อยู่ที่ไหนล่ะ?”

“นอกจากนี้ เหตุใดศิษย์น้องหญิงถึงกำชับเรื่องหลังจากที่ถึงแดนยาทองในประโยคสั้นๆเหล่านี้? หรือว่าต้องบำเพ็ญถึงแดนยาทองแล้วถึงจะสามารถหาตำหนักเทพหิมะเจอ？”