บทที่113 ใครบอกว่าเธอไม่สามารถฟ้อง

คุณนายสวี่เป็นคนที่ฉลาดทันคน

เจ้าเล่ย์ โหดเหี้ยม เธอเห็นสวี่รั่วยีอารมณ์ไม่ดีจึงพูดปลอบโยนสองสามประโยค จากนั้นก็พูดขึ้น ：“รั่วยี ตอนนี้อดทนไปก่อน หนูต้องรู้ว่าหนูจะต้องแต่งงานกับลี่ถิงเซิ่งให้ได้ ไม่มีทางอื่นให้เลือกเดิน! มีเพียงทางที่ต้องแต่งงานกับถิงเซิ่ง ถึงจะได้รับส่วนแบ่งมรดกทรัพย์สินของตระกูลลี่ได้！”

“หนูรู้ค่ะ ว่าตอนนี้ยังต้องร่วมมือกับคุณนายลี่ แต่ทางคุณนายใหญ่ตระกูลลี่นี่สิคะ ที่ผ่านมามีปฏิกิริยาที่ไม่ค่อยดีกับหนูสักเท่าไหร่ แต่วันนี้ค่อยดีขึ้นมาหน่อย”

“คุณนายใหญ่ตระกูลลี่แต่ไหนแต่ไรมาไม่ค่อยถูกกับคุณนายลี่ แต่คุณนายใหญ่ตระกูลลี่แต่ไหนแต่ไรมาก็มองออกและเข้าใจลี่ถิงเซิ่ง ขอเพียงหนูสามารถบรรเทาโรคนอนไม่หลับของลี่ถิงเซิ่งได้ คุณนายใหญ่ตระกูลลี่ไม่ช้าก็เร็วจะต้องยืนข้างหนูอย่างแน่นอน”

สวี่รั่วยีพยักหน้า

“การประกวดการปรุงน้ำหอมนั้นได้เตรียมไปถึงไหนแล้ว” คุณนายสวี่ถามขึ้น

สวี่รั่วยียิ้มแล้วพูด ：“ไม่มีอะไรผิดพลาดอย่างแน่นอนค่ะ น้ำหอมที่แอนนาให้หนูมาก่อนหน้านี้ หนูได้ให้ฝ่ายเทคนิคของบริษัททำการวิเคราะห์ จากนั้นได้ดัดแปลงส่วนผสมนิดหน่อยแล้ว งานปรุงน้ำหอมในครั้งนี้ไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้หนูได้ค่ะ”

……

สี่วันต่อมา วันอาทิตย์

ใจกลางเมืองเมืองหลินชวน ผู้คนแห่แหนให้ความสนใจอาคารซ่ายเซิ่งของลี่ซื่อกรุ๊ป

วันนี้ที่นี่กำลังจัดการประกวดการปรุงน้ำหอมที่มีชื่อเสียงมายาวนาน

น้ำหอมของเมืองหลินชวนเป็นที่โด่งดังไปทั่วโลก

วันนี้ของทุกๆ ปีจะมีผู้เชี่ยวชาญน้ำหอมจากประเทศต่างๆมาเข้าร่วมเชยชมน้ำหอมในเมืองหลินชวน

แน่นอน สิ่งที่ดึงดูดสายตามากที่สุดก็ยังคงนักปรุงน้ำหอมอันดับหนึ่งที่มีชื่อเสียงนั้นจะตกเป็นของใคร

ในอาคารซ่ายเซิ่ง ชั้นสามสิบสองชั้นที่สูงสุด เสียงผู้คนดังกึกก้องเอิกเกริก

ผู้มาเยือนล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงโด่งดังในแวดวงน้ำหอม แค่เพียงมีใครคนใดคนหนึ่งกระทืบเท้า แวดวงน้ำหอมก็คงจะสั่นสะเทือน

สื่อที่มีชื่อเสียงต่างๆก็มากันไม่น้อย แบกขาตั้งสามขาของกล้องSLRและยังมีกล้องถ่ายรูปด้วย รอถ่ายบันทึกภาพการมาถึงของผู้เข้าร่วมประกวดแข่งขันอยู่ในโซนถ่ายภาพ

“คุณสวี่ ห้องเตรียมตัวของท่านอยู่ทางนี้” พนักงานโค้งคำนับให้กับสวี่รั่วยีอย่างสุภาพ พร้อมทำท่าผายมือเรียนเชิญ

สวี่รั่วยีเลือกชุดไว้มากมายเพื่องานในวันนี้

การประกวดการปรุงน้ำหอมแบ่งออกเป็นสองช่วง

ช่วงแรกเป็นการปรุงน้ำหอมและการประชันน้ำหอม จึงไม่สะดวกในการใส่ชุดเดรส

ช่วงที่สองเป็นงานเลี้ยงสังสรรค์ ตอนนั้นถึงจะสามารถใส่ชุดเดรสที่หรูหราได้

สวี่รั่วยีสวมชุดเซตสีชมพูอ่อนที่สั่งตัดพอดีตัว ผมยาวสลวยปรกไหล่ เห็นแล้วรู้สึกน่ารักน่าเอ็นดู

เธอยิ้มอย่างอ่อนหวาน：“รบกวนแล้ว”

เสียงถ่ายรูปดังขึ้นแช๊ะๆ

เสียงซุบซิบคุยกันของช่างถ่ายภาพ : “นั่นคือสวี่รั่วยีคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลสวี่ใช่ไหม”

“คิดว่าที่หนึ่งในปีนี้ก็ยังคงเป็นเธอ”

“แหงอยู่แล้ว เมื่อสักครู่ผมเห็นแล้วคนที่สามารถแข่งขันสู้กับเธอได้มีไม่กี่คน”

“ก่อนหน้านี้ลี่ซื่อกรุ๊ปรับนักปรุงน้ำหอมที่มีพรสวรรค์มาคนหนึ่งไม่ใช่เหรอ ทำไม ครั้งนี้ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขันด้วยหรือไง”

สวี่รั่วยีได้ยินเสียงซุบซิบคุยกันจากด้านหลัง มุมปากก็แอบยิ้มขึ้น

ที่หนึ่งต้องตกเป็นของเธอเท่านั้น

หน้าประตูอาคารซ่ายเซิ่ง

มีรถสปอร์ตสีแดงมาจอดเทียบสนิท

พนักงานต้อนรับในงานตกตะลึงขึ้น

นี่เป็นรถของนักปรุงน้ำหอมคนใดกัน

เอ่อ ปกตินักปรุงน้ำหอมจะไม่ขับรถสปอร์ตแบบนี้นิ……

หนึ่งนาทีหลังจากนั้น สวี่รั่วฉิงที่สวมรองเท้าส้นสูงก็ลงมาจากรถ

ฟ่านเซียวเซียวลงมาจากอีกด้านหนึ่งของรถ ด้วยสีหน้าที่ค่อนข้างแย่

เธอคิดไม่ถึงว่าความเร็วในการขับรถของสวี่รั่วฉิงจะเร็วได้ขนาดนี้ เกือบจะอ้วกออกมาแล้ว

สวี่รั่วฉิงทิ้งกุญแจรถที่อยู่ในมือไปให้กับคนรับรถ “รบกวนแล้ว”

จากนั้นเธอเหลือบมองสีหน้าที่ค่อนข้างแย่ของฟ่านเซียวเซียว“เตรียมพร้อมหรือยัง พวกเราเข้าไปกันเถอะ”

สวี่รั่วฉิงเดิมทีวันนี้ไม่ควรเข้าร่วมการประกวดการปรุงน้ำหอม

ถ้าหากไม่ใช่เพราะลี่ถิงเซิ่งขอร้องให้เธอเป็นคู่เต้นในงานครึ่งหลัง วันนี้เธอก็คงพักผ่อนนอนอยู่ที่บ้าน