บทที่197 ผมชื่นชอบคุณมาก

สวี่รั่วฉิง：？？？

สวี่รั่วฉิงแอบด่าอยู่ในใจคำนึง“เย็ดแม่ง”！ฉินซวี่ทำอะไรเนี่ย！นี่ไม่ใช่รอให้ลี่ถิงเซิ่งโกรธเหรอ？เธอไม่ได้บอกเขานะว่าโอเคหรือไม่โอเค！

สวี่รั่วฉิงกำลังเตรียมจะโต้แย้ง ได้ถูกลี่ถิงเซิ่งกดไหล่ไว้เบาๆ

เธอเงยหน้าขึ้น ก็เห็นแววตาที่ปกติสงบนิ่งของลี่ถิงเซิ่ง เหมือนมีเปลวไฟเล็กๆลุกไหม้ขึ้นมา

สวี่รั่วฉิงแทบจะสามารถรู้สึกได้ว่าอุณภูมิของฝ่ามือเขาได้เปลี่ยนมาค่อนข้างร้อน

ไม่ใช่มั้ง ไม่นึกเลยว่าเขาจะไปหลงกลกับวิธียั่วยุที่เห็นได้ชัดขนาดนี้？

สวี่รั่วฉิงดึงชายเสื้อของลี่ถิงเซิ่งเบาๆทีนึง เพื่ออยากเตือนเขาว่านี่คือวิธียั่วยุของฉินซวี่เฉยๆ

แต่ท่าทางเล็กๆนี้อยู่ในสายตาของลี่ถิงเซิ่งได้เปลี่ยนเป็นความหมายอย่างอื่น

เขานึกว่าสวี่รั่วฉิงจะพูดแทนฉินซวี่ ความไม่พอใจได้เพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน

เมื่อกี๊ออกมาจากห้องอ่านหนังสือของคุณหลิน สิ่งแรกของลี่ถิงเซิ่งทำก็คือกลับมาในงานมาตามหาสวี่รั่วฉิง แต่คิดไม่ถึงเลยว่าผู้หญิงคนนี้กำลังพูดคุยกับชายอื่นอยู่ รอยยิ้มตรงมุมปากยากที่จะปกปิด ไม่รู้ว่าได้ฉินซวี่พูดอะไรไปบ้าง เธอได้ก้มหน้าไว้ เหมือนกำลังเก้อเขินอยู่

หลายวันก่อนเพิ่งจะบอกว่าชอบเขา ตอนนี้ก็ส่งสายตาหวานให้ชายอื่นแล้ว？

มือที่ลี่ถิงเซิ่งกดอยู่บนไหล่สวี่รั่วฉิงใช้แรงเล็กน้อย แต่กลัวว่าเธอจะเจ็บ ก็ไม่กล้าใช้แรงมากอีก

“ประธานฉินมั่นใจเกินไปหรือเปล่า” น้ำเสียงของลี่ถิงเซิ่งเย็นชา

องศามุมปากของฉินซวี่มียิ่งอยู่ยิ่งลึกขึ้น

เขากับลี่ถิงเซิ่งเคยคบหาสมาคมอยู่ในวงการธุรกิจมาหลายครั้ง รู้ดีว่าคนๆนี้มีเล่ห์เหลี่ยมมาก น้อยมากที่คนทั่วไปจะสามารถเดาออกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

น้อยมากที่จะมีคนสามารถยุให้เขาเกิดอารมณ์ แต่ที่ทำให้คนคิดไม่ถึงคือ เรื่องที่เกี่ยวข้องกับเธอ จะสามารถยั่วยุอารมณ์ของเขาได้

สนุกจริงๆ

ดูท่าข้อมูลที่ลูกน้องรวบรวมมาล้วนเป็นความจริง ในข่าวลือประธานของลี่ซื่อกรุ๊ปให้ความสำคัญกับนักปรุงน้ำหอมที่ชื่อแอนนามาก

ฉินซวี่พูดอย่างเรียบเฉย：“เหรอครับ？ผมว่า ประธานลี่ไม่มีสิทธิ์พูดคำนี้ให้มั่นใจขนาดนี้มั้งครับ？เพราะดูเหมือนคุณจะไม่เคยยอมรับแอนนาในที่สาธารณะมาก่อนเลย คนในแวดวงก็ไม่เคยเห็นว่าเธอเป็นอะไรของคุณ ถ้าให้ความสำคัญกับแอนนาจริงๆ สู้ตอนนี้อยู่ในที่สาธารณะให้ฐานะกับเธอ？ตอนนี้จะแฟนก็ไม่ใช่ จะผู้ช่วยก็ไม่ใช่ แบบนี้มันไม่ค่อยเหมาะสมมั้งครับ？”

ฉินซวี่พูดจบก็ได้มองไปที่ไกลๆแว๊บนึง จากนั้นได้พูดเบาๆอีก：“วันนี้คุณนายลี่ก็อยู่เหมือนกัน ดูท่าเป็นโอกาสที่ดีในการเปิดตัวเลย ไม่ใช่เหรอครับ？”

แววตาลุ่มลึกของลี่ถิงเซิ่งมีความโมโหแฝงอยู่

ฉินซวี่กำลังยั่วโมโหเขา

เขาคงตรวจสอบเรื่องของสวี่รั่วฉิงชัดเจนหมดตั้งนานแล้ว เพราะฉะนั้นในงานวันนี้ถึงได้มาขวางเขาไว้และพูดคำพูดเหล่านี้ออกมา

โทนเสียงของลี่ถิงเซิ่งต่ำกว่าเมื่อกี๊หลายระดับ：“ประธานฉิน ดูเหมือนคุณจะเข้าใจอะไรผิดไปนะ ผมกับผู้หญิงของผมจะเกิดอะไรขึ้น คุณก็ไม่มีเหตุผลใดๆมาเค้นถาม”

“เหรอครับ？งั้นถ้าผมจะจีบเธอล่ะ？”ฉินซวี่ถามด้วยสีหน้ายิ้มแฉ่ง：“ในเมื่อแอนนาอยู่กับคุณไม่มีฐานะ และไม่ใช่แฟนของคุณด้วย งั้นผมย่อมสามารถจีบเธอได้อยู่แล้ว ไม่ใช่เหรอครับ？”

ฉินซวี่ไม่รีบร้อนและไม่โวยวาย แววตาลึกๆของเขาสงบนิ่งดั่งสายน้ำ：“สามารถเจอแอนนาที่เมืองหลินชวนอีกครั้ง เป็นโอกาสของผม ผมจะไม่พลาดโอกาสนี้แน่นอน”

ฉินซวี่มองสวี่รั่วฉิงอย่างลึกซึ้งทีนึง หลังจากที่ทำท่าทางสุภาพกับเธอแล้ว เตรียมอยากจะหันหลังจากไป

“คุณฉิน” สวี่รั่วฉิงได้เรียกกะทันหัน

เธอรู้สึกได้ว่ามือที่ผู้ชายกอดไหล่เธอไว้ได้กอดแน่นขึ้นอีกที

สวี่รั่วฉิงรู้สึกตลก เธอเงยหน้าขึ้นมามองลี่ถิงเซิ่ง

ดวงตาสีดำคอยกระพริบปริบๆ เหมือนกำลังพูดว่า：คุณวางใจ

อาศัยตอนที่ลี่ถิงเซิ่งตะลึงงันเล็กน้อย สวี่รั่วฉิงยกริมฝีปากแดงขึ้น ใส่รองเท้าส้นสูงค่อยๆเดินมาที่ตรงหน้าของฉินซวี่

“คุณฉิน ใครก็เปลี่ยนใจฉันไม่ได้ค่ะ เรื่องที่ฉันอยากทำ มีแค่ฉันเท่านั้นที่สามารถตัดสินใจได้ ถ้าระหว่าง ประธานลี่กับฉันมีปัญหาอะไร ฉันจะคิดหาวิธีแก้ไขเอง แต่ไม่ใช่พึ่งคนอื่นหรือว่าพลังภายนอกมาช่วยฉันแก้ไขค่ะ” สวี่รั่วฉิงพูดอย่างสงบ

เธอคิดแบบนี้มานานมากแล้ว

ถ้าเธอชอบคนๆนึง นั่นก็คือชอบคนๆนึงเฉยๆ