บทที่198 ไม่ให้คนอื่นมาหมายปองคนที่ฉันชอบ

ชีวิตนี้สวี่รั่วฉิงเพิ่งเคยเห็นคนที่เอาแต่ใจกว่าเธอเป็นครั้งแรก

แต่ดูเหมือนเธอไม่มีสิทธิ์ใดๆที่จะสามารถกล่าวโทษฉินซวี่เลย

ก็เหมือนที่ฉินซวี่พูด เขาจะชอบใครเป็นสิทธิ์ของเขา เขาจะทำอะไรก็เป็นสิทธิ์ของเขาเหมือนกัน

ไม่มีใครมีข้ออ้างใดๆทั้งสิ้นที่จะสามารถขัดขวางเรื่องใดๆที่เขาอยากทำ

สวี่รั่วฉิงมองดูร่างเงาที่ฉินซวี่จากไป หลังจากครุ่นคิดอยู่เงียบๆครู่นึง เธอได้หันไปถามด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย：“ประธานลี่ คุณคงไม่ใช่หึงคำพูดที่ฉินซวี่พูดเมื่อกี๊มั้งคะ？”

ลี่ถิงเซิ่งหลุบตาลง：“อ๋อ？ถึงขั้นเรียกชื่อของเขาเลยเหรอ？”

สวี่รั่วฉิง：“……งั้นฉันเรียกเขาประธานฉิน？”

ลี่ถิงเซิ่งฮื้ออย่างเย็นชาทีนึง และพูดอย่างเรียบเฉย：“แล้วแต่คุณ”

ยังบอกไม่ได้หึงอีก เธอไม่เชื่อหรอกว่าเขาไม่หึง

สวี่รั่วฉิงฉวยโอกาสตอนที่ลี่ถิงเซิ่งไม่สังเกตเห็น ได้ทำหน้าผีทีนึง

ลี่ถิงเซิ่งจูงมือของสวี่รั่วฉิงเบาๆ：“ไปเจอคุณนายหลินหน่อย เดี๋ยวถ้ารู้สึกเบื่อ ก็ไปพักที่โซนพักผ่อนสักพัก อย่าดื่มเหล้าเยอะ”

สวี่รั่วฉิงพยักหน้า

เธอควรจะบอกเรื่องที่เมื่อครู่ตัวเองดื่มไวน์แดงไปแก้วนึงให้ลี่ถิงเซิ่งฟังหรือเปล่า？

คุณนายหลินอายุเกินเลขสี่แล้ว แต่กลับดูแลตัวเองได้ดีมาก

เธอเห็นลี่ถิงเซิ่ง ใบหน้าได้เผยรอยยิ้มออกมาทันที：“ถิงเซิ่งวันนี้มาแล้วเหรอ？เมื่อกี๊น้ายังเห็นแม่นายด้วย เราได้พูดคุยกันสักพัก……”ระหว่างที่คุณนายหลินพูด สายตาได้หยุดอยู่ที่บนตัวของสวี่รั่วฉิงแล้วหยุดชะงักเล็กน้อย：“คนนี้คือ？”

หญิงสาวที่ควงแขนลี่ถิงเซิ่งไว้ไม่ใช่สวี่รั่วยีแน่นอน

คุณนายหลินเคยเจอสวี่รั่วยีอยู่นะ

ถึงแม้ลี่ถิงเซิ่งกับสวี่รั่วยียังไม่ได้จัดพิธีงานหมั้น แต่คนที่ไปมาหาสู่กับตระกูลลี่และตระกูลสวี่เป็นประจำต่างก็พอรู้ข่าววงในอยู่บ้าง รู้ท่าทีของผู้ปกครองทั้งสองครอบครัว

คิดไม่ถึงเลยจริงๆว่าลี่ถิงเซิ่งเด็กคนนี้จะพาหญิงอื่นมาร่วมงานเลี้ยงของคืนนี้

คุณนายหลินเริ่มมองสำรวจสวี่รั่วฉิงอย่างละเอียด

ไม่ยอมรับไม่ได้ว่าหน้าตาสวยเป๊ะ ดวงตาทั้งคู่กลมโตแวววาวเหมือนอำพันที่อ่อนโยน และแฝงด้วยความปราดเปรื่องเสี้ยวนึง

ลี่ถิงเซิ่งตอบคล้อยตาม：“เป็นหัวหน้านักปรุงน้ำหอมของบริษัทผมครับ”

คุณนายหลินมองเขาอย่างลึกซึ้งแว๊บนึง

เขาแค่ไม่ได้พูดคำพูดครึ่งท่อนหลังออกมาเฉยๆ

สวี่รั่วฉิงก็ไม่ได้แคร์อะไร แค่รักษารอยยิ้มบนใบหน้าไว้

ก่อนที่เธอจะรับปากจะมาออกงานราตรีนี้ก็รู้แล้วว่าจะมีใครมาในวันนี้

แต่ในใจเธอก็ยังรู้สึกไม่ค่อยพอใจอยู่ดี

“เมื่อกี๊น้าได้คุยกับแม่ของนายไปพักนึง วันนี้คนของตระกูลสวี่ก็มาด้วย” คุณนายหลินพูดอ้อมค้อม เพื่อส่งสัญญาณให้ลี่ถิงเซิ่งว่าเดี๋ยวอย่าทำเรื่องอะไรที่เลยเถิดออกมา

ลี่ถิงเซิ่งยิ้มอ่อนๆ：“นั่นมันแน่นอนอยู่แล้วครับ”

ยังไงซะคุณนายหลินก็ไม่ใช่ญาติของลี่ถิงเซิ่ง เรื่องที่เกี่ยวข้องกับสวี่รั่วฉิงเธอจะพูดอะไรมากก็ไม่ดี

เพียงแต่จู่ๆนึกถึงหัวหน้านักปรุงน้ำหอมของลี่ซื่อกรุ๊ปก็คือนักปรุงน้ำหอมที่ปรุงเมลิโลตัสออกมา ก็เกิดความสนใจขึ้นมา

“ฉันจำได้ว่าคุณเป็นคนปรุงเมลิโลตัส？”คุณนายหลินถาม

สวี่รั่วฉิงยิ้มอ่อนๆ：“ใช่ค่ะ”

“งั้นช่วยปรุงน้ำหอมที่มีกลิ่นหอมเฉพาะให้ฉันได้มั้ย？”คุณนายหลินยิ้มอย่างเมตตาอ่อนโยน：“วางใจได้ ค่าตอบแทนของคุณจะไม่น้อยแน่”

สวี่รั่วฉิงมองลี่ถิงเซิ่งด้วยจิตใต้สำนึกแว๊บนึง เขาพูดอย่างเรียบเฉย：“คุณชอบก็พอ”