บทที่199 เขย่งขาขึ้นเบาๆ แล้วจูบริมฝีปากเขาทีนึง

คุณนายหลินพึมพำอยู่ในใจ：คุณแอนคนนี้น่าสนใจจริงๆ ผู้หญิงที่อยู่ในแวดวงไฮโซไม่มีใครที่ไม่อิจฉาผู้หญิงตาสวยจริงๆหรอก มีความเป็นไปได้สูงมากที่ผู้หญิงหน้าตาสวยพวกนี้จะเป็นเมียน้อยที่ว่าที่สามีพวกเธอเลี้ยงดู

แต่ไม่มีคนพูดคำนี้ออกมา

พูดคำนี้ออกมาก็แสดงว่าริษยา

ตระกูลไฮโซลึกเหมือนทะเล คำต้องห้ามที่สุดก็คือคำนี้

แต่คุณแอนคนนี้กลับแตกต่างกันออกไป เธอพูดชัดเจนว่าเธอริษยาผู้หญิงที่หมายปองคนที่เธอชอบ ไม่ว่าคนๆนั้นคือใคร

มือที่คุณนายหลินกุมมือถือของสวี่รั่วฉิงได้หยุดชะงักลงมาเล็กน้อย เมื่อกี๊เธอยังพิมพ์ตัวหนังสือกรอกแบบฟอร์มของลูกค้าอย่างไวอยู่เลย

น่าสนใจจริงๆ ลี่ถิงเซิ่งอาจจะชอบสาวน้อยที่อยู่ตรงหน้าคนนี้จริงๆก็ได้ แต่ไม่ใช่เล่นๆ

ไม่งั้นจะปล่อยให้สาวน้อยที่อยู่ตรงหน้าคนนี้มาพูดคำพูดเหล่านี้กับเธอเรื่อยเปื่อยได้อย่างไร？

เธอไม่เชื่อหรอกว่าลี่ถิงเซิ่งจะอนุญาตให้ผู้หญิงคนอื่นสามารถพูดเรื่องที่ฝ่าฝืนกฎของวงการ

หลังจากคุณนายหลินกรอกแบบฟอร์มลูกค้าเสร็จ ได้คืนมือถือให้สวี่รั่วฉิง จากนั้นได้ทิ้งคำถามไว้ให้กับสวี่รั่วฉิงคำถามนึง：“คุณแอน ถ้าฉันรู้สึกไม่พอใจกับน้ำหอม ก็จะต้องหาถิงเซิ่งมั้ยคะ？”

สวี่รั่วฉิงก้มหน้ามองเนื้อหาที่คุณนายหลินกรอกแว๊บนึง สีหน้ายังถือว่าปกติอยู่

ความชอบของคุณนายหลินคนนี้ต่างจากคุณหญิงคุณนายพวกนั้นจริงๆ ดูท่าเธอเดาถูกตั้งแต่แรกแล้ว

ผู้หญิงที่สามารถให้อาจารย์Martinaปรุงน้ำหอม ของที่ชอบไม่เหมือนกันจริงๆด้วย

ส่วนสิ่งที่สวี่รั่วฉิงชอบที่สุดก็คือท้าทายคนที่มีความชอบพิเศษพวกนี้

สวี่รั่วฉิงเก็บมือถือไว้ และหัวเราะทีนึง

คุณนายหลินค่อนข้างแปลกใจ

เรื่องอะไรกันแน่？

ทำไมเธอถึงหัวเราะ？

ฐานะของคุณนายหลินไม่ได้มีผลกระทบกับ

สวี่รั่วฉิงเท่าไหร่ เธอเม้มริมฝีปากทีนึงแล้วพูดต่อ：“คุณนายหลิน เมื่อกี๊ฉันได้ดูความชอบของคุณไปครู่นึง ไขชะมดกับกานพลูกุหลาบที่คนส่วนใหญ่ชอบคุณล้วนไม่ชอบเลย น้ำหอมของครั้งนี้จะต้องหลีกเลี่ยงเครื่องหอมของด้านบนนี้ คาดว่าคุณจะต้องชอบแน่นอนค่ะ”

สิ่งที่คนส่วนใหญ่ชอบเธอล้วนไม่ชอบ มีความท้าทายมาก เธอชอบ

คุณนายหลิน：“……” สาวน้อยคนนี้ชักจะมีความมั่นใจเกินไปแล้วมั้ง？ถึงนักปรุงน้ำหอมระดับแถวหน้าก็ยังไม่กล้าพูดจามั่นใจขนาดนี้เลย

คุณนายหลินจึงได้พูดอีกว่า：“โอเค งั้นฉันเฝ้ารอน้ำหอมของคุณ ถ้าปรุงได้ตามที่ฉันต้องการจริงๆ……”

คุณนายหลินที่อายุสี่สิบกว่ากะพริบตาให้สวี่รั่วฉิงทีนึง จากนั้นได้ยกมุมปากขึ้นยิ้ม：“งั้นฉันสามารถช่วยคุณแรงนึง”

สวี่รั่วฉิง：？？？

เธอมีอะไรที่ต้องการให้คุณนายหลินช่วยเหรอ？

สวี่รั่วฉิงคิดๆดูแล้ว ได้กัดริมฝีปากอย่างลังเล แต่ก็เกรงใจที่จะปฏิเสธความหวังดีของคุณนายหลิน ได้แต่ตอบตกลงเธอไป

คุณนายหลินเห็นหน้าตาแบบนี้ของสวี่รั่วฉิงแล้ว ในใจใกล้จะหัวเราะจนเอ๋ออยู่แล้ว

สาวน้อยคนนี้แสดงสิ่งที่คิดอยู่ในใจออกมาทางสีหน้าโดยตรง แบบนี้จะได้ยังไงล่ะ

ถ้าหากวันไหนก้าวเข้ามาอยู่ในแวดวงนี้จริงๆ คนที่เสียเปรียบก็คือเธออยู่ดีแหละ

ชะงักไปครู่นึง คุณนายหลินกลัวต่อไปสวี่รั่วฉิงจะเจอสถานการณ์คล้ายแบบนี้ จึงได้พูดอีกว่า：“ก็ถือซะว่าเป็นค่าตอบแทนที่ฉันจ่ายให้คุณ ในเมื่อไม่ต้องการกองเงินกองทอง งั้นฉันติดค้างสินน้ำใจคุณครั้งนึง เป็นไงบ้าง？”

สวี่รั่วฉิงยิ้มตาหยีพร้อมพยักหน้า：“งั้นก็ต้องขอบคุณคุณนายหลินล่วงหน้านะคะ”

สวี่รั่วฉิงเอามือถือเก็บเข้าไปในกระเป๋าคลัช และมองนาฬิกาในห้องแว๊บนึง：“งั้นถ้าคุณนายหลินไม่มีเรื่องอะไรแล้ว ฉันขอตัวก่อนนะคะ”

คุณนายหลินเงยหน้าขึ้นมามองสวี่รั่วฉิงที่รีบร้อนเตรียมจากไปแว๊บนึง เธอคิดอยู่ในใจว่า：สาวน้อยคนนี้รีบร้อนจังเลย อยากเจอลี่ถิงเซิ่งมากขนาดนี้เลย？

ก็เห็นๆอยู่ว่าทั้งคู่เพิ่งจะแยกกันได้ไม่นานเอง

เยาว์วัยนี่ดีจังเลย

คุณนายหลินถอนหายใจ：“โอเค สังสรรค์งานเลี้ยงให้สนุกนะคะ”

ตอนที่สวี่รั่วฉิงเตรียมตัวจากไป มือถือของเธอได้ดังขึ้น