บทที่211 คุณลุงของเด็กชายที่ลูกสาวชอบ

หลังจากดูที่สวี่รั่วฉิงตอบกลับมา ฉินซวี่ก็หลับตาลง ค่อยๆคิดพิจารณาอย่างละเอียด

จากสถานการณ์ที่เขาเข้าใจตอนนี้ ลี่ถิงเซิ่งอาจจะยังไม่แน่ใจว่าเด็กๆของสวี่รั่วฉิงนั้นไม่ใช่ญาติของเธอ

ถ้าเด็กๆนั้นเป็นลูกของเธอจริงๆ…ฉินซวี่คิดพร้อมกับก้มหัวจิบกาแฟ จากนั้นนิ้วเรียวยาวนั้นก็วางบนคีย์บอร์ดพร้อมกับค่อยๆเคาะพิมพ์ : ในเมื่อพวกเขาสองคนต่างก็ชอบกัน พวกเราที่เป็นผู้ปกครองของพวกเขาก็ควรจะให้ความสำคัญกับการเจริญเติบโตของเขาให้มากๆ ใช่ไหมครับ? ถึงอย่างไรทั้งคู่ก็ยังเป็นเด็ก ถ้าหากเลือกทางเดินผิด อาจจะเกิดความเสียใจภายหลังได้

สวี่รั่วฉิงปรายตามองข้อความที่ตอบกลับมาบนโทรศัพท์มือถือ เธอค่อยๆคิดพิจารณาอยู่สักพัก พร้อมกับเปิดรายชื่อเพื่อนขึ้นมา เมื่อหารายชื่อของฉินซวี่เจอ เธอก็เปลี่ยนชื่อของเขาเป็นคุณลุงของเด็กชายที่ลูกสาวชอบ

แม้จะดูแปลกประหลาด แต่ก็เหมือนจะมีเหตุผลอยู่

หลังจากจัดการทั้งหมดนี้เรียบร้อย สวี่รั่วฉิงก็ตอบเขากลับ โอเคค่ะ ไม่มีปัญหา ฉันคงไม่ขัดขวางความรู้สึกของเด็กสองคนหรอก แต่ฉันหวังว่าพวกเขาจะสามารถเติบโตขึ้นมาอย่างแข็งแรงและสมบูรณ์

ฉินซวี่ยิ้มขึ้นมาอย่างมีเลศนัย โอกาสทองหายากเช่นนี้ เขาคงไม่ยอมพลาดโอกาสแน่นอน

ฉินซวี่พิงตัวลงที่เก้าอี้ของตนเองดังเดิมอย่างใจเย็น นัยน์ตาดำขลับนั้นจ้องมองไปยังหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่กำลังสว่างขึ้นมา พร้อมกับเอกสารที่แสดงบนหน้าจอนั้นเป็นเอกสารที่เกี่ยวข้องกับสวี่รั่วฉิงพอดี

ไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ เลขาของฉินซวี่ส่งเอกสารทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับสวี่รั่วฉิงมาให้เขาผ่านทางคอมพิวเตอร์

อิทธิพลของฉินซื่อกรุ๊ปในเมืองหลินชวนนั้นไม่ได้ด้อยไปกว่าเครือข่ายของลี่ถิงเซิ่งเลย แม้จะไม่สามารถสืบเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเด็กสองคนนั้นกับสวี่รั่วฉิงได้ทั้งหมด แต่ก็สามารถสืบเรื่องราวข่าวสารที่เป็นประโยชน์มาได้ไม่น้อย

นัยน์ตาดำขลับของฉินซวี่ กวาดดูเอกสารบนหน้าจอคอมพิวเตอร์นั้นอย่างละเอียด

สายตาของเขาก็ยิ่งลึกล้ำขึ้นเรื่อยๆ

ข้อความที่กล่าวถึงในเอกสาร สวี่รั่วฉิงมาถึงที่เมืองหลินชวนครั้งแรก เพราะได้รับมอบหมายจากสวี่รั่วยี ให้มาปรุงน้ำหอมให้กับเธอ เมื่ออ่านถึงตรงนี้ฉินซวี่ก็คิดไตร่ตรองขึ้นมาได้ หรือว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลสวี่จะมีเรื่องบาดหมางกับเธอจริงๆ?

ฉินซวี่อ่านข้อความในเอกสารต่อไป นิ้วเรียวยาวของเขาก็ไม่หยุดที่จะเลื่อนลงดูหัวข้อถัดๆไป อารมณ์ที่แสดงออกทางสายตานั้นค่อยๆลึกล้ำขึ้นเรื่อยๆ

ในเอกสารนั้นเขียนไว้ชัดเจนแล้ว หลังจากที่สวี่รั่วฉิงปรุงน้ำหอมให้สวี่รั่วยีเสร็จเรียบร้อยแล้ว สวี่รั่วยีนั้นก็เคยมาที่ตึกสำนักงานใหญ่ลี่ซื่อกรุ๊ป แล้วก็ก่อความวุ่นวายขึ้น

แต่แอนนากับสวี่รั่วยีนั้นถึงขนาดจะมีความแค้นกันเพราะเรื่องแค่นี้เหรอ?

ฉินซวี่คิดอยู่เงียบๆ แต่ก็รีบปฏิเสธความคิดนี้อย่างรวดเร็ว

ถ้าหากเพราะแค่เหตุผลเรื่องนี้ที่ทำให้แอนนาผิดใจกับสวี่รั่วยี กลายเป็นมีความแค้นกับตระกูลสวี่ และต้องการแก้แค้นตระกูลสวี่ เรื่องนี้คงไม่มีเหตุผลมากพอ

นอกจากลี่ถิงเซิ่งแล้ว ในเมืองหลินชวนนี้เธอไม่มีใครให้สามารถพึ่งพาได้แล้ว แม้ว่าเธอจะเป็นคนใจร้อน แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะนำความสุขทั้งหมดที่เหลืออยู่ครึ่งชีวิตของเธอมาใช้เพียงเพื่อแก้แค้นสวี่รั่วยีคนเดียว นี่ไม่ใช่นิสัยของแอนนาเลย

ฉินซวี่คิด พร้อมกับยกถ้วยชาขึ้นมาจากโต๊ะหนังสือ ก้มลงจิบชาเขียว จากนั้น ก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อต่อสายหาเลขาของเขา

เลขาคิดว่าเอกสารที่ตนเพิ่งส่งให้กับฉินซวี่เมื่อครู่นั้นมีปัญหา จึงรีบรับสายด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก

"ประธานฉิน เอกสารการสืนค้นมีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ?" เลขาพูดจบก็เม้มปากแน่น น้ำเสียงนั้นไม่ค่อยแน่ใจ "ประธานฉิน มีเรื่องหนึ่งที่ผมต้องบอกคุณ ตอนที่คุณบอกให้ผมสืบค้นเรื่องราวของคุณแอน พวกเราค้นพบว่ามีการรุกรานจากกลุ่มลึกลับกำลังขัดขวางการทำงานของหน่วยข่าวของพวกเราอยู่

ในเมืองหลินชวน คนที่สามารถทำเรื่องถึงขนาดนี้ได้ นอกจากตระกูลลี่แล้ว เกรงว่าจะไม่มีตระกูลที่มีทั้งเงินและอิทธิไหนอีกที่จะสามารถทำเรื่องแบบนี้ได้

การคาดเดาของเลขานั้นสมเหตุสมผล เมื่อฉินซวี่ฟังจบ สายตานั้นไม่ได้ตื่นตระหนกและไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลง เขาพูดนิ่งๆ "เรื่องนี้น่าจะไม่เกี่ยวข้องกับลี่ถิงเซิ่ง"