บทที่212 เป็นได้สูงที่ป้าหวังเคยเป็นนักปรุงน้ำหอมอันดับหนึ่งของโลก

ในห้องหนังสือนั้นเงียบไปประมาณห้านาที คนรับใช้ก็ผลักประตูเข้ามา

ในมือของเธอนั้นถือแก้วกาแฟที่เพิ่งชงเสร็จเรียบร้อย พร้อมกับพูด "คุณชายฉิน นี่คือกาแฟโปเลียนที่คุณเพิ่งสั่งเมื่อครู่ค่ะ"

ฉินซวี่เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เขามองคนรับใช้แป๊บหนึ่ง แล้วพูดนิ่งๆ "วางไว้ตรงนี้แหละ"

หลังจากที่คนรับใช้ออกไป ฉินซวี่ก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมคุยกับเลขาต่อจากเมื่อครู่ที่ยังพูดคุยกันไม่จบ

"ถ้าไม่ใช่ลี่ถิงเซิ่งทำ งั้นก็เป็นไปได้สูงที่จะเป็นคนของตระกูลซู"

เลขาถึงกับชะงัก คนของตระกูลซูเหรอ?

"คนของตระกูลซูจะมาช่วยคุณแอนได้อย่างไร?"

เลขาพูดมาได้ครึ่งหนึ่ง ในหัวนั้นก็ผุดความทรงจำที่ห่างหายไปนาน คล้ายกับว่าเมื่อสองปีก่อนที่เคยให้เขาสืบค้นเกี่ยวกับคนที่ติดต่อคบค้าสมาคมกับคุณแอน

เวลานั้นเขานั้นรีบให้คนไปสืบให้แน่ชัดเกี่ยวกับคนที่ติดต่อกับคุณแอนและคุณหนูใหญ่ตระกูลซู

เมื่อพบว่าเลขาเงียบไป ฉินซวี่ก็พอจะเดาออกว่าเลขานั้นคิดถึงเรื่องเมื่อสองปีที่ได้แล้ว

"ดูเหมือนว่านายจะรู้แล้วนะ?"

เลขาพยักหน้า "ครับ แต่ถ้าคนสนับสนุนอยู่เบื้องหลังคุณแอนคือคนตระกูลซู งั้นตอนที่พวกเราสืบค้นเรื่องของเธอ ก็คงจะต้องควรระมัดระวังเป็นพิเศษหน่อยใช่ไหม?"

ฉินซวี่นั้นพิงตัวบนเก้าอี้ด้วยท่าทางไม่สะทกสะท้าน คิ้วเรียวยาวนั้นทำให้เกิดเงาดำปกคลุมดวงตาเขา

เขาพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ "ไม่จำเป็นหรอก การสืบค้นแอนนาไม่ได้มีเจตนาที่ไม่ดีอะไร คนของตระกูลซูน่าจะรู้และเข้าใจเจตนา และไม่น่าจะมีปัญหากับพวกเรา"

น้ำเสียงของฉินซวี่ดูตรงไปตรงมา เขาก้มลงจิบกาแฟ เพื่อให้ลำคอชุ่มชื่น หลังจากนั้นก็สั่งกำชับเลขา "บุญคุณความแค้นระหว่างแอนนากับตระกูลสวี่ ต้องสืบค้นให้ละเอียด คุณหนูใหญ่ตระกูลสวี่คนนั้นต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่ๆ ถ้าแอนนาต้องการจะสู้กับเธอจริงๆแล้วล่ะก็ ก็หาข้อได้เปรียบไม่ได้เลย"

ฉินซวี่พูดพร้อมกับขมวดคิ้วแน่น

ถ้าเธอนั้นเป็นลูกของเพื่อนสนิทสามีภรรยาตระกูลซูจริงๆ เหตุผลที่เธออยู่ที่ตระกูลซู อาจเป็นไปได้อย่างมากที่พ่อแม่ของเธอนั้นตายไปแล้ว

ตระกูลซูปฏิบัติต่อเธอดีมาก แต่เกรงว่าอาจจะไม่เคยสอนเธอเรื่องกฎการใช้ชีวิตในแวดวงตระกูลที่มีทั้งเงินและอิทธิพล เมื่อถึงวันที่ต้องสู้กับสวี่รั่วยี เกรงว่าจะเสียเปรียบ

ฉินซวี่ปรายตาลง น้ำเสียงนั้นเยือกเย็นลงกว่าเมื่อครู่ "ถ้าคนตระกูลสวี่ต้องการทำอะไรให้แอนนาไม่ราบรื่น ให้คนที่จับตามองดูแอนนาอยู่ในเงามืดนั้นลงมือได้โดยตรงเลย ไม่ต้องรายงานฉัน"

ในห้องหนังสือนั้นเงียบอย่างน่าประหลาด ถ้ามีคนเข้ามาเวลานี้ เกรงว่าคงจะรู้สึกหายใจไม่ออก

เลขาชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็มีคำถามตามมา "ประธานฉิน ถ้าคุณหนูใหญ่ตระกูลสวี่คนนั้นเป็นคนลงมือด้วยตัวเองล่ะครับ?"

หลังจากสิ้นสุดคำถาม ฉินซวี่ก็แทบจะไม่หยุดคิด "เหมือนกัน ลงมือได้เลย ถ้าเธอนั้นเกิดอันตรายอะไรขึ้นมา ฉันจะถามเอาความจากนาย"

น้ำเสียงเขาเยือกเย็นจนเกือบจะถึงขีดสุด เลขานั้นตกใจมาก ตระกูลซูนั้นก็ถือเป็นตระกูลใหญ่ในเหมือนหลินชวน ประธานฉินทำเช่นนี้ไม่ไว้หน้าตระกูลสวี่บ้างเลยเหรอ?

หรือว่าคุณแอนนั้นสำคัญกับเขามากขนาดนั้นเชียวหรือ?

…

ในเวลาเดียวกันนั้น อิตาลีรีคเช่อ ในร้านกาแฟร้านหนึ่งที่ไม่ได้เป็นจุดสนใจของคนมากนัก ซูจิ่วเอ๋อร์ก็ถอดแว่นกันแดดออกวางไว้บนโต๊ะ ห่างจากเธอไม่ไกลนั้น คือเลขากับบอดี้การ์ดของเธอ พวกเขากังวลว่าคนที่ขายข่าวให้ซูจิ่วเอ๋อร์นั้นจะทำให้เธอไม่ปลอดภัย

ซูจิ่วเอ๋อร์ไม่มีทางเลือก ทำได้เพียงแต่สั่งให้พวกเขามาที่ร้านกาแฟด้วย แต่ไม่อนุญาตให้พวกเขานั้นเข้าใกล้บริเวณที่นัดคุยกัน

ซูจิ่วเอ๋อร์ก้มหน้าดูเวลาบนโทรศัพท์มือถือ ยังเหลือเวลาอีกสิบห้านาทีกว่าจะถึงเวลานัดหมาย