ตอนที่ 1034
บทที่ 1034 เป็นผู้หญิงที่ไม่มีเหตุผลนี่มันเป็นงานที่ใช้แรงงานจริง ๆ
October 31, 2026
บุริศร์รีบพูดขึ้นว่า “คือว่า ผมจะไปเยี่ยมพฤกษ์ที่โรงพยาบาลสักหน่อย”
พูดจบเขาก็หมุนตัวแล้วเดินไปเลย แต่กลับโดนนรมนเรียกไว้ซะก่อน
“ตอนนี้คุณไม่ชอบฉันแล้วใช่ไหม?”
น้ำหนักของคำพูดนี้นั้นแรงเกินไปแล้ว
บุริศร์พูดขึ้นอย่างเอาตัวรอดสูงมากขึ้นมาทันที “จะเป็นไปได้ยังไงล่ะ? คนที่ผมรักที่สุดก็คือคุณ!”
“งั้นคุณเห็นฉันแล้วจะวิ่งหนีทำไม?”
นรมนก้าวเท้าที่สง่างามเดินลงมา
บุริศร์ถอยหลังไปเล็กน้อยอย่างไม่รู้ตัว
“ผมหนีที่ไหนกัน? ผมก็แค่อยากจะไปเยี่ยมพฤกษ์สักหน่อย”
“พฤกษ์มีคมทิพย์อยู่เป็นเพื่อน เขาสองคนสามีภรรยาอยู่ด้วยกันดีออก คุณจะไปยุ่งวุ่นวายทำไม? หึ?”
ระหว่างที่นรมนพูดก็เดินมาถึงข้างกายบุริศร์แล้ว
บุริศร์ถอยร่นไปถึงขอบประตู จ้องมองมือของนรมนมาดึงคอเสื้อของตัวเองไว้โดยตรง จากนั้นมืออีกข้างหนึ่งก็ค่อย ๆ ยื่นออกมา แล้วก็วาดวงกลมอยู่บนหน้าอกของเขา
อยู่ ๆ เขาก็ลำคอแห้งผากขึ้นมาทันที
“นรมน คุณฟังผมพูดนะ ผมมีธุระจะไปหาพฤกษ์ คือว่าผม……”
“เจ้าชายนิทราคนหนึ่ง คุณพูดไปเขายังจะสามารถช่วยคุณทำอะไรได้?”
นรมนจ้องมองบุริศร์อย่างสงสัย
บุริศร์ถึงเพิ่งพบว่าตัวเองหลุดปากพูดไป
ทำยังไงดี?
จะเปิดอกพูดไปตรง ๆ ดีหรือว่าไม่พูด?
เขากำลังลังเลอยู่
ดวงตาของนรมนมืดขรึมลงเล็กน้อย
เจ้าตัวดี!
ให้โอกาสคุณแล้ว ก็ยังไปพูดอย่างตรงไปตรงมาใช่ไหม?
ไม่กลัวตายเลยจริง ๆ นะ
แล้วมือของนรมนก็ลูบไล้ลงไปจากหน้าอกของเขาทันที
“ที่รัก หลายวันมานี้คุณอยู่ในห้องขัง มีตำรวจหญิงสวย ๆ มาชอบคุณไหมคะ?”
“จะเป็นไปได้ยังไงกัน?”
บุริศร์รู้สึกว่าไฟทั้งตัวนั้นเหมือนไฟที่ลามทุ่งค่อย ๆ แผ่ซ่านออกไป
จะถึงชีวิตแล้ว!
นรมนนี่ปกติไม่เห็นว่าจะมายั่วยวนเขาเลย พอวันนี้ตัวเองเพิ่งจะทำการผ่าตัดมาไม่นาน ผู้หญิงคนนี้ได้รับการกระตุ้นมาจากไหนกัน?
หรือว่าเมื่อคืนนี้ไม่ได้ทำให้เธอสมปรารถนาเหรอ?
ไม่น่าใช่นะ!
บุริศร์ยังไม่กล้าหลบหลีก ได้แต่เพียงรับโทษทัณฑ์ที่หอมหวานนี้อยู่อย่างน่าเศร้า
“ที่รัก คือว่ากมลนอนหลับไปแล้ว พวกเรา……”
“ความหมายของคุณคือเราขึ้นไปทำกันข้างบนเหรอคะ?”
ดวงตาของนรมนระยิบระยับขึ้น
บุริศร์เกือบจะโดนน้ำลายของตัวเองทำให้สำลักจนตาย
“ไม่ ความหมายของผมคือเราสามารถทำเรื่องอะไรอย่างอื่นที่มันมีความหมายมากกว่า”
พูดแล้ว เขาก็รีบกุมมือเล็ก ๆ ที่ซุกซนของนรมนเอาไว้ แล้วก็ดึงเธอไปอีกข้างหนึ่ง
แล้วนรมนก็ไม่พอใจขึ้นมาทันทีเลย
“บุริศร์ นี่คุณหมายความว่าไงเนี่ย? พูดมา คุณได้เรื่องอะไรที่ผิดต่อฉันมาใช่ไหม?”
“ผม มีที่ไหนล่ะ!”
ตอนนี้บุริศร์มีทุกข์แต่พูดยาก
“ไม่มี แต่กลับไม่ให้ฉันแตะต้องตัวคุณ? บุริศร์ ถ้าวันนี้คุณไม่พูดต้นสายปลายเหตุมาให้รู้เรื่อง ฉันกับคุณไม่จบกันแน่ ๆ”
นรมนกลายร่างเป็นผู้หญิงไม่มีเหตุผลขึ้นมาทันที มือเท้าสะเอวเอาไว้ ท่าทางเหมือนอย่างกับจะทะเลาะกับบุริศร์ยังไงอย่างงั้น
จะไม่พูดก็ไม่ได้ นรมนที่เป็นแบบนี้ก็มีเสน่ห์ไปอีกแบบนะ
ถ้าหากว่าเป็นเมื่อก่อนละก็ บุริศร์คงจะไม่พูดอะไรมากแล้วก็จัดการเธอไปเลย แต่ว่าตอนนี้เขากลับมีใจมากจริง ๆ แต่เรี่ยวแรงไม่เพียงพอ
“ที่รัก คือว่า ผมรู้สึกว่าคุณเหมาะสมที่จะเป็นสายแบบสง่างามมากกว่า จริง ๆ นะ สายแข็งแกร่งแบบนี้ไม่เหมาะกับคุณหรอก”
บุริศร์คิดวิเคราะห์อยู่ว่าจะพูดยังไงถึงจะไม่ให้นรมนบ้าคลั่งขึ้นมา
แล้วนรมนก็ลดมือที่เท้าเอวอยู่ทันที แล้วจ้องมองเขาอย่างเยือกเย็นและพูดขึ้นว่า “บุริศร์ ทางที่ดีที่สุดคุณอย่าให้ฉันรู้ว่าคุณมีเรื่องปิดบังฉันอยู่นะ ไม่งั้นละก็……หึ!”
คำพูดตัวสุดท้าย นรมนลงเสียงหนักมากเป็นพิเศษด้วย
หัวจิตหัวใจของบุริศร์ก็สั่นไหวตามด้วยทีหนึ่ง
ตอนนี้เขาจะเปิดอกพูดยังทันไหม?
บุริศร์ครุ่นคิดอย่างรวดเร็วขึ้นมาครู่หนึ่ง แล้วพูดขึ้นว่า “ผมสารภาพ ผมยอมสารภาพแล้วพอหรือยัง?”
“พูดมา”
นรมนลุกขึ้นไปนั่งลงบนโซฟา แล้วก็ดื่มน้ำอุ่นคำหนึ่งให้ชุ่มคอสักหน่อย
จะเป็นผู้หญิงไร้เหตุผลนี่เป็นงานใช้แรงงานจริง ๆ ด้วย
เหนื่อยจริง ๆ เลย!
ถือโอกาสในตอนที่นรมนยังดื่มน้ำอยู่นั้น บุริศร์ก็รีบพูดขึ้นว่า “จริง ๆ แล้วพฤกษ์ไม่ได้เป็นเจ้าชายนิทรา แค่แกล้งทำเท่านั้น เรื่องนี้คุณรอผมค่อย ๆ อธิบายกับคุณนะ”
หัวคิ้วของนรมนขมวดเข้าหากันเล็กน้อยทีหนึ่ง
เรื่องที่เธอต้องการฟังเป็นเรื่องของพฤกษ์เหรอ?
พฤกษ์เป็นอะไร เป็นอะไร เป็นอะไรกับเธอเหรอ?
เห็นได้ชัดว่าบุริศร์ยังไม่รู้อีกว่านรมนต้องการฟังอะไร
นรมนลุกพรวดทีหนึ่งขึ้นมายืนขึ้น จนทำให้บุริศร์ตกใจจนสะดุ้ง
“เป็นอะไรไป?”
“ฉันไม่อยากฟังแล้ว บุริศร์ คุณอย่ามาเสียใจทีหลังนะ!”
นรมนพูดแล้วก็หมุนตัวขึ้นไปข้างบนเลย
บุริศร์ตื่นตระหนกขึ้นมาแล้ว
เขาพูดอะไรผิดไปเหรอ?
ไม่ใช่ว่าจะให้เขาพูดอย่างตรงไปตรงมาเหรอ?
นี่ก็พูดอย่างตรงไปตรงมาแล้วไม่ถูกเหรอ?
ทำไมถึงรู้สึกว่าความในใจของภรรยายิ่งอยู่ก็ยิ่งเดายากแล้ว?
นรมนไม่ได้อยากจะสนใจว่าในใจของบุริศร์จะคิดยังไงเลยสักนิด
เจ้าผู้ชายตัวเหม็นคนนี้นี่น่ารังเกียจจริง ๆ
ทำหมัน เรื่องที่ใหญ่ขนาดนี้ เขากะว่าจะปิดบังเธอไปถึงตอนไหน?
เรื่องที่แม้แต่รมิดายังรู้ เธอที่เป็นภรรยานี้กลับไม่รู้เรื่อง พอตอนนี้ให้โอกาสเขาแล้ว ยังไม่รู้พูดตรง ๆ อีก