บทที่ 1048 ลูกสาวคุณได้เรื่อง

คิ้วของกานต์ขมวดแน่นเข้าด้วยกัน แม้แต่มือทั้งสองข้างที่เต็มไปด้วยครีมก็เหมือนตั้งใจแปะลงบนตัวของตัวเอง

นรมนเห็นกานต์โกรธขึ้น ท่าทางโมโหเหมือนกำลังจะระเบิด จึงรีบพูดขึ้น “กานต์ครับ หนูเป็นลูกผู้ชาย จะชกต่อยกับผู้หญิงได้อย่างไร เธอเป็นลูกสาวของคุณอาอรรณพ คุณอาอรรณพเป็นเพื่อนที่ดีทีสุดของแด๊ดดี้”

คิ้วกานต์ยิ่งขมวดแน่นขึ้น

นี่หม่ามี้กำลังกดดันเขาเหรอ

ทำไม

เห็นชัดว่าเด็กสาวคนนี้ยั่วโมโหเขาก่อน

แต่ว่าเมื่ออยู่ข้างนอกกานต์คงยังรักษาหน้าของนรมน เขาเหลือบตามองไอราแวบหนึ่ง จากนั้นก็หันหน้ามาพูดกับรมิดาอย่างสุภาพอ่อนน้อมคุณน้าครับ เธอไม่ได้ตั้งใจหรอกครับ พวกเรากำลังแลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งกันและกันอยู่ครับ”

“ใช่ๆๆ แลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน หม่ามี้หนูไม่ได้ก่อเรื่องจริงๆนะคะ”

ไอรารีบพูดเสริมทับ

ทำไมรมิดาจะดูไม่ออกว่ากานต์กำลังหาทางลงให้กับไอรา เธอจ้องไอราเขม็งตึง จากนั้นยิ้มให้กับกานต์แล้วพูดขึ้น “หนูคือกานต์ใช่ไหมจ๊ะ ต้องขอโทษด้วยนะที่ไอราของเราไปทำให้หนูลำบากใจ”

“ไม่ลำบากใจครับ พวกเราแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันจริงๆ”

กานต์ยิ้มเบาๆอย่างสุภาพอ่อนโยน แต่แฝงด้วยความเย็นชาเหินห่างเล็กน้อย ช่างคล้ายกับบุริศร์ในวัยเด็กมากๆ

นรมนเห็นกานต์ยอมอ่อนให้ รีบดึงแขนของลูกชายแล้วพูดขึ้น “หนูมาได้ยังไง เข้าไปกับหม่ามี้ไหม”

“หนูมีภารกิจอยู่ครับหม่ามี้ แต่คิดว่าหนูคงต้องเปลี่ยนชุดก่อน”

กานต์มองเสื้อผ้าของตัวเองอย่างเพลียจิต หมดคำจะพูด

“น้าจะให้คนไปซื้อเสื้อผ้ามาเปลี่ยนให้หนูนะ หนูจะรอก่อนได้ไหม”

รมิดารีบพูดขึ้น

กานต์เองก็ไม่ได้ปฏิเสธ

หากสวมชุดทหารแบบนี้ไปเข้าร่วมภารกิจตอนนี้ หัวหน้าคงดุตายแน่

“ผมขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะครับ”

กานต์ยกเท้าก้าวจากไป

รมิดารีบโทรศัพท์ให้ผู้ช่วยของตัวเองไปซื้อชุดเด็กชายแล้วนำมาให้

นรมนกลัวรมิดาจะลงโทษไอรา จึงรีบแตะไหล่เธอเบาๆแล้วพูดขึ้น “ไปเล่นเถอะ ป้ายังมีเรื่องที่ต้องคุยกับหม่ามี้ของหนู”

“ขอบคุณค่ะคุณป้า”

ไอรารู้สึกว่านรมนนั้นช่างอ่อนโยนมาก เมื่อเทียบกับหม่ามี้แล้วช่างต่างกันราวฟ้ากับดิน

เธออิจฉากานต์จังที่มีหม่ามี้ที่อ่อนโยนเช่นนี้

รมิดาจ้องเขม็งตึงไอราอย่างหมดคำพูดอยู่ชั่วครู่ ก็ถูกนรมนดึงตัวลากเข้าไป

“พอได้แล้วๆ เด็กๆก็แค่ทะเลาะกันตามประสาไม่มีอะไรหรอก เธอก็อย่างจริงจังไปได้ เด็กๆตกใจหมด”

“ฉันจะบอกเธอให้นะว่าไอราของฉันเนี่ยเกิดผิดเพศจริงๆ ทำตัวอย่างกับเด็กผู้ชาย วันๆเอาแต่ทะเลาะก่อเรื่อง จนฉันแทบจะตามเก็บตามแก้ไขให้ไม่ทันแล้ว น่าโมโหชะมัด”

รมิดาพลางพูดพลางถูกนรมนดึงตัวกลับไปที่ห้องโถง

งามสุดากับโพนี่เห็นพวกเขาไม่เป็นไร จึงได้ตามกลับมาด้วย

ไอราเห็นรมิดาจากไปแล้ว จึงได้ถอนหายใจโล่งอก แต่ว่าดวงตาคู่งามนั้นกลอกกลิ้งไปมา จากนั้นยกเท้ามุ่งหน้าเดินไปยังห้องน้ำทันที แต่ทว่ากลับถูกโอลี่ดึงไว้

“พี่ นี่พี่จะทำอะไร ถ้าคิดจะก่อเรื่องอีก วันนี้กลับไปพี่ต้องโดนหม่ามี้ตีแน่ๆ”

“โอ๊ย ฉันจัดการเรื่องนิดหน่อย เธอไม่ต้องมายุ่งกับฉัน”

ไอรารู้สึกโอลี่นั้นค่อนข้างน่ารำคาญ จึงรีบกระชากมือตัวเองกลับ แล้วรีบมาที่หน้าประตูห้องน้ำทันที

เธอแหงนหน้าขึ้นมอง จากนั้นเดินตรงเข้าไปในห้องน้ำผู้ชาย

“เฮ้ย เธอชื่อกานต์เหรอ”

ไอราถามขึ้นอย่างเสียงดัง

กานต์ที่ยังปัสสาวะไม่เสร็จ จนเกือบจะปัสสาวะรดมือตัวเอง

ใบหน้าของเขาแดงก่ำขึ้นทันใด รีบดึงกางเกงขึ้นอย่างไว ความโกรธได้แวบเข้ามาในแววตา

“เธอตาไม่ดีหรือไง”

“หือ”

ไอราที่ฟังไม่ค่อยเข้าใจ

กานต์ไม่เคยเห็นเด็กผู้หญิงเช่นนี้มาก่อน

“นี่มันห้องน้ำผู้ชายนะ！”

น้ำเสียงของเขาที่ค่อนข้างเกรี้ยวกราด

“ฉันรู้”

ไอรามองท่าทางที่บื้อๆของกานต์

หนุ่มน้อยคนนี้หน้าตาหล่อใช้ได้เลย แต่น่าเสียดายที่ทึ่มไปหน่อย

หน้าประตูติดป้ายว่าเป็นห้องน้ำชาย เธอใช่ว่าจะมองไม่เห็น ทำไมต้องมาอธิบายอะไรให้มากมายด้วย

กานต์รู้สึกว่าไม่สามารถสื่อสารกับเธอได้จริงๆ

เขาจึงยืนเขย่งเท้าขึ้นล้างมือในอ่างล้างมือเสร็จแล้วคิดจะเดินออกไป แต่กลับถูกไอรากางแขนขวางไว้

“หลบไป！”

“เธอยังไม่ได้ตอบคำถามฉันเลย”

ไอราพูดด้วยความดุดัน

กานต์ขี้เกียจจะเสวนากับเธอ จึงปัดแขนของเธอออก แล้วยกเท้าก้าวเดิน

ฉับพลันหลังมือของไอราแดงขึ้นทันใด

“เฮ้ย เธอตบฉันทำไม เธอดูสิหลังมือของฉันแดงเลย กานต์ เธอหยุดเดี๋ยวนี้นะ！”

ไอรายังไม่เคยเห็นหนุ่มน้อยที่ไหนรำคาญตัวเองขนาดนี้มาก่อน

หน้าตาของเธอคนเห็นคนรัก แต่ทำไมเขาถึงไม่ชอบเธอนะ

กานต์หงุดหงิดมาก ถ้ารู้ว่าการมาAnonaแล้วต้องมาเจอกับดาวมฤตยูนี้ พูดอย่างไรเขาก็ไม่มีทางมาด้วยตัวเอง

เขาไม่ฟังคำพูดใดๆของไอราแต่อย่างใด รีบจากห้องน้ำไปอย่างรวดเร็ว แล้วกลับไปหานรมนที่ห้องโถง

กานต์เห็นคริชณะก็อยู่ด้วย จึงรีบทำความเคารพด้วยท่าวันทยหัตถ์

“สวัสดีครับหัวหน้า！”

“กานต์เหรอ หนูมาได้ยังไง”

คริชณะนั้นรักและเอ็นดูกานต์เช่นกัน

กานต์รีบพูดขึ้น“ผมมาส่งเอกสารครับ อีกสักพักก็จะกลับแล้ว”

“ไม่รีบ พอดีแด๊ดดี้หนูก็อยู่ด้วย อยู่พูดคุยสองสามประโยคกับแด๊ดดี้หนูก่อนนะ”

กานต์ปรายตามองบุริศร์แล้วพูดเบาๆ “สวัสดีครับคุณบุริศร์”