บทที่ 1064 คุณจะต้องปลอดภัย

นภดลชะงักไป จากนั้นก็ยกเท้าเดินออกไป

นรมนดื่มนมหนึ่งแก้ว นั่งเก้าอี้ทำงานของบุริศร์หลับตาคิดเรื่องราวตั้งแต่ต้นจนจบหนึ่งรอบ มั่นใจแล้วว่าไม่มีอะไรพลาดไปก็โล่งใจ

สิ่งสำคัญคือความสำเร็จหรือล้มเหลวขึ้นอยู่กับการกระทำนี้

ประมาณบ่ายสามโมง พ่อของณัจยาก็เริ่มไปโวยวายที่ประตูทางเข้าบริษัทฮัวยูกรุ๊ปจำกัด

หลังจากพริมาได้รับข่าว ก็ปกป้องณัจยาตามคำสั่งนรมน

ตอนที่ณัจยาวิดีโอคอลหานรมนก็ร้องไห้ทันที

“ประธานนรมน ขอโทษนะคะ ขอโทษจริงๆ”

“ตอนนี้พูดขอโทษไปก็ไม่มีความหมายอะไรแล้ว ตอนนี้เธอเป็นพนักงานบริษัทฉัน ฉันปล่อยเธอไปโดยไม่สนใจไม่ได้ ทุกอย่างให้เป็นหน้าที่ฉันก็พอ ส่วนเรื่องอื่นๆ เธอไม่ต้องเข้ามายุ่ง เชื่อฟังการเตรียมการของพริมา”

อารมณ์สงบนิ่งของนรมนทำให้ณัจยามีความรู้สึกหดหู่เล็กน้อย

“แต่พ่อฉันเป็นปลิง พวกเขาจะไม่ยอมแพ้ถ้าไม่ดูดฉันหมดตัว”

“ตอนที่เธอโอนเงินให้พวกเขามีบันทึกการโอนไหม?”

คำพูดนรมนทำให้ณัจยารีบพยักหน้า

“มีค่ะ มีบันทึกทั้งหมด”

“พิมพ์ออกมาให้พริมา เรื่องอื่นๆ ให้เราจัดการ”

“ค่ะ ขอบคุณค่ะประธานนรมน ถ้าเรื่องนี้คลี่คลายได้ ฉันจะต้องแสดงให้ดี ฉันจะทำเงินให้บริษัทเยอะๆ”

ณัจยาไม่รู้ว่าควรแสดงความซาบซึ้งในใจตอนนี้ของตัวเองอย่างไร

ไม่รู้ทำไม เห็นนรมนสงบใจเย็นแบบนี้ ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกว่าจะสามารถจัดการพ่อแม่ปลิงคู่นี้ได้จริงๆ

“ไม่ควรพูดตอนนี้ กลับไปก็พยายามเต็มที่ก็พอ”

หลังจากนรมนวางสายไป ก็ส่งข้อความหาพริมา

“คนของฉันสืบได้แล้วว่าณัจยาถูกคุณยายเลี้ยงดูมาตั้งแต่เล็กจนโต จนกระทั่งเริ่มทำงาน พ่อแม่ไม่เคยให้เงินเธอแม้แต่นิดเดียว ถ้าหาคุณยายเธอเจอได้ เรื่องราวอาจจะมีการเปลี่ยนแปลง”

พริมารีบพูด “ชัยยศรับคุณยายของณัจยามานานแล้วค่ะ และมีหลักฐานที่มีประสิทธิภาพสองสามชิ้น ประธานบุริศร์ก็เก็บรวบรวมไว้แล้ว ตอนนี้ฉันจะเปิดงานแถลงข่าวทันที หลักฐานครั้งนี้จะทำให้พ่อแม่ของณัจยาเสียชื่อเสียง”

นรมนชะงักไป

บุริศร์เคยทำเรื่องพวกนี้แล้วเหรอ?

ดูเหมือนจะทำตอนเช้าที่ตัวเองหลับในบ้าน แล้วอรอุรชามาบริษัทเพื่อเดิมพันกับเธอ

ผู้ชายคนนี้น่ะ มักทำอะไรเงียบๆ เสมอ ทำให้เธอประทับใจอย่างช้าๆ

และไม่รู้ว่าตอนนี้บุริศร์ถึงแอฟริกาใต้หรือยัง สถานการณ์ทางนั้นเป็นอย่างไรบ้าง การปวดเส้นประสาทของเขาจะออกอาการอีกหรือไม่

ความคิดนรมนเหม่อลอยทันที

“ในเมื่อเตรียมการเรียบร้อยแล้ว งั้นก็ทำซะ ทางด้านพ่อแม่ณัจยาฉันให้เธอจัดการ”

“ค่ะ ประธานนรมน”

พริมาวางสายไป

นรมนลูบคาง ชาวียังไม่เคลื่อนไหวจนถึงตอนนี้ แต่เป็นการข่มอารมณ์ใจเย็น

นับเวลาดูแล้ว เวลาที่ตุลยาจะมาถึงเมืองชลธีใกล้เข้ามาเรื่อยๆ และไม่รู้ว่าจะเกิดอุบัติเหตุอะไรหรือไม่

นรมนรอคอยอย่างใจร้อน

ทางด้านนภดลมีข่าวมา บอกว่าชาวีทิ้งบริษัทอย่างสมบูรณ์ ถึงขนาดไม่สนใจความวุ่นวายของบริษัทด้วยซ้ำ ปล่อยให้สถานการณ์ทั้งหมดไปในทิศทางที่เลวร้ายที่สุด

ไม่รู้ทำไม ทันใดนั้นนรมนก็รู้สึกค่อนข้างอกสั่นขวัญหาย

ในฐานะคนธรรมดาคนหนึ่ง ก็ไม่ควรเพิกเฉยแบบนี้ อย่างไรแล้วก็เป็นน้ำพักน้ำแรงมาตั้งหลายปี ถึงตนเองไม่ต้องการแล้ว ก็เก็บไว้ให้ตุลยาก็ได้ไม่ใช่เหรอ?

แต่ชาวีกลับทิ้งอย่างสมบูรณ์ ทำให้เธอเกิดความรู้สึกกลัวเหมือนเอาหยกไปเผารวมกับหิน

ชายคนนั้นคงไม่ได้บ้าหรอกนะ

ในใจนรมนสวดอ้อนวอนว่าทางที่ดีอย่าเป็นแบบนั้น แต่เธอไม่สามารถเอาชะตาชีวิตตัวเองไปสวดอ้อนวอนได้ทั้งหมด จะต้องทำอะไรบางอย่าง

“นภดล นายสืบหน่อย ชาวีมีการวางแผนการเงินอะไรล่วงหน้าให้ตุลยาหรือเปล่า”

คำพูดนรมนทำให้นภดลชะงักไป แต่ก็ยังรีบสืบอย่างรวดเร็ว

“สามเดือนก่อน ชาวีซื้อประกันการเงินสิบล้านให้ตุลยา กำหนดระยะเวลาสิบปี นอกจากนี้ยังเอาเงินบางส่วนไปซื้อหุ้นบางส่วน ล้วนเป็นหุ้นในอดีต หนึ่งในนั้นมีหุ้นตระกูลโตเล็กของเรา”

คำพูดนภดลทำให้คิ้วนรมนขมวดแน่นขึ้นมา

ดูเหมือนการเดาของตัวเองจะถูกต้อง

ชาวีมันอาจจะไม่ได้ตั้งใจจะมีชีวิตอยู่

เขาจัดการทุกอย่างในอนาคตให้ตุลยาตั้งนานแล้ว

ชาวีรักคิม นรมนรู้ แต่ไม่คิดว่าคนคนนี้จะเกลียดเพราะรัก อย่างสุดขีดแบบนี้

คิมตายไปแล้ว ความหมายหนึ่งเดียวที่เขามีชีวิตอยู่ก็อาจจะเป็นตุลยา ในตอนนี้เขาเตรียมเส้นทางหนีให้ตุลยาเรียบร้อยแล้ว งั้นก็มีความเป็นไปได้เดียว เขาต้องการลากตนลงนรกไปด้วยกัน!

ความคิดนี้ทำให้นรมนเหงื่อแตกพลั่กด้านหลัง

เธอไม่กลัวเผชิญหน้ากับศัตรู แต่กลัวเผชิญหน้ากับไอ้บ้าที่ยึดติดคลั่งไคล้แบบนี้ต่างหาก

“คุณนาย คุณคิดอะไรบางอย่างใช่หรือเปล่า?”

ทางด้านนภดลไม่รู้ว่าทำไมนรมนต้องการสืบเรื่องนี้ จึงถามขึ้นอย่างอดไม่ได้

หัวสมองนรมนทำงานอย่างรวดเร็ว

ตอนแรกเธอตั้งใจว่าจะให้พวกนภดลจัดการชาวีก็พอ ส่วนตัวเองก็สะสมพลังไปตามหาพวกบุริศร์ที่แอฟริกาทันที ดูเหมือนจะต้องมีการปรับเปลี่ยนแผนการ

“มารับฉันไปสนามบินหน่อย ฉันอยากปกป้องตุลยาไปที่บ้านคุณตาด้วยตัวเอง”

คำพูดนรมนทำให้นภดลไม่เห็นด้วยอย่างมาก

“ไม่ได้ครับ มีความเป็นไปได้อย่างมากที่คนของชาวีจะจับจ้องคุณอยู่ละแวกนั้น คุณอยู่ที่ตระกูลโตเล็กหรือบริษัทจะมีคนของเราคอยปกป้อง แต่ถ้าไปที่สนามบิน ผู้คนที่นั่นพลุกพล่าน มันอยากจะทำอะไรคุณ เราก็จะมีฝีมือห่างไกลกันเกินไป คุณออกไปก็จะเป็นเป้านิ่ง”

นภดลไม่เห็นด้วยอย่างมาก

นรมนกลับพูดเสียงทุ้ม “ฉันไปสนามบิน บางทีอาจจะมีโอกาสน้อยนิด อยู่ที่นี่มันมีแค่ทางตัน ให้คนของบริษัทและคนรับใช้ทั้งหมดในคฤหาสน์หลังเก่าตระกูลโตเล็กเลิกงานและลาพักร้อนล่วงหน้า ถ้าฉันไม่ได้แจ้งก็ไม่ต้องกลับมา พนักงานบริษัทลาพักร้อนแบบให้เงินไปเลย เร็วเข้า!”

เธอกลัวจริงๆ ว่าชาวีจะส่งผลกระทบต่อผู้บริสุทธิ์