ตอนที่ 1088
บทที่ 1088 ผมแค่แสดงความคิดเห็น
October 31, 2026
เมื่อเห็นว่านรมนหยุด บุริศร์ก็อดไม่ได้ที่จะถาม
“เกิดอะไรขึ้น?”
“คุณดูสิว่าคนนั้นคือใคร?”
ดวงตาของนรมนหรี่ลงเล็กน้อย
บุริศร์มองตามนรมน ทันใดเขาก็เห็นร่างที่คุ้นเคยรีบเข้าไปในโรงแรมอย่างรวดเร็ว
โสธร?
ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่?
ดวงตาของบุริศร์หม่นลงเล็กน้อย
นรมนยิ้มและพูดว่า “คุณว่าคนข้างกายฉันจะทรยศฉันอีกไหม?”
บุริศร์กังวลเล็กน้อยเมื่อได้ยินเธอพูดแบบนี้
ในเวลานั้นนรมน ไว้วางใจกิมจิมาก แล้วเกิดอะไรขึ้น?
กิมจิเป็นคนของเรณุกา และทรยศต่อนรมน
แม้ตอนนี้กิมจิเกือบจะสละชีวิตเพื่อแลกกับการให้อภัยของนรมน แต่ทว่าความไว้วางใจได้หายไปนานแล้ว
ตอนนี้เธอเลือกโสธรมาด้วยมือของตัวเอง ตอนนี้โสธรควรอยู่ในยูนนานไม่ใช่หรือ? ,
แล้วทำไมถึงมาปรากฏตัวที่นี่
บุริศร์และนรมนตัดสินใจมาที่นี่ชั่วคราว จึงไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน แต่พวกเขาได้มาพบกับโสธรที่นี่ จึงสามารถพูดได้ว่าโสธรแอบมาที่นี่ลับหลังพวกเขา
เขามาทำอะไรที่นี่?
คำถามนี้ตามหลอกหลอนนรมน
มีเพียงตระกูลดารายนเท่านั้นที่สามารถหาหนังสือโบราณได้ โสธรคือคนตระกูลดารายน ด้วยแหวนที่กานต์มอบให้ เขาจึงพบหนังสือโบราณ แต่ทำไมหนังสือโบราณถึงถูกวินเซนต์นำออกไป?
นรมนไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อน แต่ตอนนี้เธอรู้สึกว่ามันบังเอิญเกินไป
“ผมจะให้คนตามไปดู”
นรมนไม่ได้พูดว่าเห็นด้วย หรือไม่เห็นด้วย มีเพียงสีหน้าที่มืดมนเพียงเท่านั้น
บุริศร์กวักมือเรียกให้ลูกน้องสองคนตามไปดูโสธรในโรงแรม ส่วนจะได้ข่าวอะไรบ้างนั้น ก็ยังต้องการเวลา
เขาเห็นว่านรมนกำลังอารมณ์ไม่ดี จึงพูดด้วยเสียงต่ำว่า “ไปดูหนังกันเถอะ”
“ถ้าไม่อยากไป จะดูไม่ดีไหม?”
นรมนยังรู้สึกว่าตัวเองจะมาโกรธตอนนี้ก็ไม่ควร อย่างไรวันนี้ก็เป็นวันเกิดของบุริศร์ แต่เธอไม่มีความสุขจริงๆ
โสธรเหมือนหนามที่แทงเข้ามาในอกของเธอ
เธอไม่รู้ว่าจะดึงหนามนี้ออกได้หรือไม่
ในกรณีที่เหมือนเคสของกิมจิ เธอก็ไม่รู้ว่าจะต้องรู้สึกอะไร
บุริศร์รู้อารมณ์ของเธอ ก่อนกระซิบ “ถ้าโสธรจะลงมือทำอะไรละก็ คาดว่าน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับนิตา”
“นิตาทำตัวเอง ไม่ใช่เพราะฉันฆ่าเธอ เขาจะมาแก้แค้นฉันเหรอ?”
“มีบางสิ่งที่คุณและผมไม่สามารถตัดสินใจได้ และความคิดของผู้คนก็ต่างกัน เรามารอดูว่าจะเกิดความเปลี่ยนแปลงอะไรบ้างเถอะ”
คำพูดของบุริศร์ก็มีเหตุผล
นรมนพยักหน้า
“ไปดูหนังกัน”
นรมนพูดขึ้นมาทันที
แน่นอนว่าบุริศร์ไม่คัดค้าน
เนื่องจากที่นี่ไม่ใช่เมืองชลธี บุริศร์จึงไม่เหมาโรงหนัง เขาซื้อตั๋วหนัง 2 ใบ และซื้อป๊อปคอร์น 2 ถัง ก่อนจะเดินเข้าไปในโรงเหมือนคู่รักทั่วไป
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นหนังรักโรแมนติก
นรมนดูอย่างหมกมุ่น ดูไปพลางร้องให้ไปพลาง
บุริศร์รีบหยิบกระดาษทิชชู่ออกมา แล้วยื่นให้กับเธอ
“ก็แค่หนังนา น้ำตาตื้นขนาดนั้นเชียว?”
“อืม”
นรมนพยักหน้า ความคิดทั้งหมดอยู่บนภาพยนตร์
หนังเรื่องนี้ดีมาก นรมนเห็นณัจยาอยู่ในหนังเรื่องนี้
สิ่งนี้ควรเกิดขึ้นก่อนที่ณัจยาจะเซ็นสัญญากับบริษัทของเธอ ดูเหมือนว่าทักษะการแสดงของณัจยาก็ยังคงน่าชมเชย
ตอนนี้นรมนเป็นประธานบริษัทภาพยนตร์และโทรทัศน์ เธอจึงสามารถเห็นทักษะการแสดงของนักแสดงได้อย่างเป็นธรรมชาติ เมื่อเห็นฝีมือการแสดงของณัจยาแล้ว เธอรู้สึกว่าควรโทรหาพริมาเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับทิศทางการพัฒนาฝีมือของณัจยา
เมื่อเห็นว่าเธอดูหนังอย่างละเอียด บุริศร์ก็อดไม่ได้ที่จะดูตามไปด้วย
พูดตามตรง เขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับหนังโรแมนติกแบบนี้มากนัก และเขาก็คิดว่านรมนดูดีกว่าหนังเรื่องนี้
ทันใดบุริศร์ก็ผุดมีความคิดหนึ่ง
เมื่อหนังจบลง สาวๆ ในโรงหนังต่างก็พากันร้องไห้ รวมถึงนรมนก็เช่นกัน
บุริศร์ยื่นกระดาษทิชชู่ให้เธอ และพูดด้วยเสียงต่ำว่า “รอสักพักค่อยออกไปไหม? ตอนนี้ร้องจนตาแดงไปหมด เดี๋ยวถูกลมเป่าเอา”
“ค่ะ”
นรมนนั่งรอบนที่นั่ง และรอให้ทุกคนออกไปให้หมด ก่อนจะลุกขึ้นและเดินออกไปพร้อมกับบุริศร์
หนังเล่นนานกว่าสองชั่วโมง
นรมนยังคงหวนคิดถึงทักษะการแสดงของณัจยา และได้ยินบุริศร์พูดว่า “กลับไปหาคนมาเขียนบทหนังเรื่องเรา มาทำเป็นภาพยนตร์เถอะ ผมคิดว่าคงทำให้คนอยากมาดูกันมากแน่”
“หืม?”
นรมนผงะไปครู่หนึ่ง
“ระหว่างเรามีอะไรให้ทำเป็นหนังคะ?”
“คุณทำเพื่อผมมามาก ความรักของเราดีกว่าเรื่องเมื่อกี้”
คำพูดของบุริศร์ทำให้นรมนหัวเราะขึ้นมาทันที
“ฉันไม่ต้องการ! ทำไมฉันต้องแบ่งปันความรักของตัวเองกับคนอื่นด้วย? นอกจากนี้ คุณเป็นสามีที่หล่อเหลา ไม่มีใครสามารถแสดงได้เหมือนคุณหรอก”
คำพูดของนรมน ทำให้บุริศร์จิตใจเบิกบาน
“แล้วแต่คุณ ผมแค่เสนอความคิดเห็น”
“ไม่เอาละ ความรักของเราเป็นเรื่องของเรา”
นรมนตัดสินใจทันที บุริศร์ก็ยุติความคิดของเขา
ทั้งสองคนเดินไปได้ไม่ไกล คนที่ส่งไปให้ติดตามโสธรก็กลับมาแล้ว
“พี่บุริศร์ พี่สะใภ้”
บุริศร์และนรมนชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะหาร้านค้าและเดินเข้าไป
ใบหน้าของนรมนค่อนข้างเครียด