ตอนที่ 1180
บทที่ 1180 แขกของคุณเป็นผู้หญิง
October 31, 2026
“ตระกูลทวีทรัพย์ธาดา?”
บุริศร์ขมวดคิ้ว เขาไม่คาดคิด
เขาหันไปมองนรมน เมื่อเห็นว่านรมนมีสีหน้าแปลกใจ จึงอดพูดเสียงต่ำไม่ได้ว่า “ตามต่อไป”
“ครับ”
หลังจากวางสายไป ทั้งสองก็ตกอยู่ในความเงียบ
ร่างกายของนรมนสั่นเทาเล็กน้อย
จะเกี่ยวข้องกับตระกูลทวีทรัพย์ธาดาไหม?
สิ่งสุดท้ายที่เธอต้องการคือเกี่ยวข้องกับตระกูลทวีทรัพย์ธาดา
นั่นคือครอบครัวที่เธอสนใจมากที่สุด!
บุริศร์พูดขึ้นทันที “พวกเราไปบ้านตระกูลทวีทรัพย์ธาดากันเถอะ”
“หืม?”
นรมนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
เมื่อเห็นภรรยาของเขาเป็นเช่นนี้ บุริศร์ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเป็นทุกข์เล็กน้อย
“นรมน วันนี้เป็นวันแรกของปีนะ พวกเราแวะไปได้”
“แต่คุณอามาหาคุณตาที่บ้านแล้วนะคะ?”
นรมนสงสัย
บุริศร์ยิ้มก่อนจะโอบเธอมาไว้ในอ้อมกอด ก่อนพูดอย่างรักใคร่ว่า “นั่นคุณอามาอวยพรปีใหม่คุณตา ไม่ใช่เรานี่ ถูกไหม? นั่นเป็นครอบครัวเดิมของคุณ คุณพูดได้ว่าคุณคิดถึงบ้าน ต้องการกลับไปหาคุณอา ผมคิดว่าคุณอาไม่ปฏิเสธหรอก จะดีใจเสียอีกจริงไหม? หรือคืนนี้เรานอนที่นั่นเลยดี?”
เมื่อบุริศร์พูดอย่างนี้ นรมนก็รู้สึกเหมือนเห็นแสงสว่าง
“จริงสิ ฉันสามารถไปมาหาสู่บ้านตระกูลทวีทรัพย์ธาดาได้นี่”
“เมียโง่เอ๋ย”
บุริศร์รู้ว่านรมนเป็นห่วงบ้านตระกูลทวีทรัพย์ธาดาจากก้นบึ้งของหัวใจ เธอไม่ต้องการให้ตระกูลทวีทรัพย์ธาดามีความเกี่ยวข้องกับนงลักษณ์ แต่มีบางครั้งที่กลัวอะไรก็จะได้อย่างนั้นจริงๆ
เขาทำได้เพียงกอดนรมนไว้แน่น
“นรมน”
“คะ?”
“ผมอยากจูบคุณ”
เมื่อบุริศร์พูดเช่นนี้ นรมนก็เขลาเล็กน้อย ราวกับไม่เข้าใจ ตั้งแต่รู้ว่านงลักษณ์จะไปบ้านตระกูลทวีทรัพย์ธาดา สติของเธอก็ไม่อยู่กับตัว
นี่แหละที่เรียกว่าความห่วงใยที่มากเกินไป
บุริศร์ไม่ได้พูดอะไร ก่อนจะตรงเข้าไปจูบนรมน
นรมนตะลังงัน หลังจากนั้นจึงถูกจูบนี้ขโมยจิตใจไป
บุริศร์หอบต่ำ เมื่อปล่อยเขาก็เห็นภรรยาตัวน้อยหอบอย่างเร็ว ใบหน้าแดงก่ำน่าเอ็นดูทำให้อยากจะกระโจนเข้าไปหา
จู่ๆ เขาก็ต้องการมันเล็กน้อย
แต่ในสถานการณ์นี้ บุริศร์รู้ว่าตัวเองทำได้เพียงหอมปากหอมคอ
“ไปบ้านตระกูลทวีทรัพย์ธาดา? อืม?”
เสียงของบุริศร์แหบพร่า สะกดเอาไว้
จู่ๆนรมนก็รู้สึกผ่อนคลาย
ไม่ว่าหนทางข้างหน้าจะเป็นยังไง จะมีผู้ชายคนนี้อยู่เคียงข้างเธอเสมอใช่ไหม?
ทันใดนั้นเธอก็มีพลัง
“โอเค”
การหลีกเลี่ยงไม่ใช่วิธี หากนงลักษณ์มีความสัมพันธ์กับตระกูลทวีทรัพย์ธาดาจริง เธอก็อยากรู้ว่ามันคือความสัมพันธ์อะไร
เมื่อเห็นว่าสีหน้าของเธอดีขึ้น บุริศร์ก็รู้สึกโล่งใจ
ทั้งสองขับรถตรงไปยังบ้านตระกูลทวีทรัพย์ธาดา
บรรยากาศในรถยังค่อนข้างร้อนอยู่บ้าง
นรมนเหลือบมองบุริศร์ และเห็นว่าเขาเหงื่อออก เธออดไม่ได้ที่จะหัวเราะ
“เป็นอะไรไป?”
บุริศร์หัวเราะอย่างลึกลับ
“เปล่า”
มุมปากนรมนยกขึ้นเล็กน้อย ดูท่าจะอารมณ์ดีขึ้นอย่างห้ามไม่ได้
บุริศร์เอื้อมมือไปจับมือของนรมน นรมนต้องการดึงออก แต่ไม่สำเร็จ
“อย่าวุ่นวายนา ขับรถดีๆ”
บุริศร์ไม่ได้พูดอะไร แต่อารมณ์ของเขาดูอ่อนโยนลง
เมื่อทั้งสองมาถึงยังบ้านตระกูลทวีทรัพย์ธาดาแล้ว พ่อบ้านของตระกูลทวีทรัพย์ธาดาก็ตะลึง
“คุณนรมน ลูกเขย พวกคุณกลับมา? ทำไมมาเวลานี้?”
“อะไรกัน? พวกเราจะมาเมื่อไหร่ต้องนัดล่วงหน้าเหรอคะ? คุณอายุ่งหรือ?”
แม้ว่านรมนจะพูดด้วยรอยยิ้ม แต่แววตากลับไม่ใช่แบบนั้น
พ่อบ้านชรานิ่งไปเล็กน้อย ไม่คิดว่านรมนจะเป็นอย่างนี้ อดจะพูดขึ้นมาไม่ได้ว่า “ไม่ใช่ว่าประธานจะยุ่งอยู่หรอกครับ แค่… …”
“แค่อะไร?”
ข้างนอกยังมีหิมะเล็กน้อย แต่ดวงตาของนรมนกลับยิ่งเย็นกว่า ทำให้พ่อบ้านชราตกใจกลัวจนไม่รู้จะตอบอย่างไรไปดี
บุริศร์พูดเสียงเบาว่า “เอาละ วันนี้เป็นแรกของปี อย่าทำให้พ่อบ้านตกใจเลย พวกเราเข้าไปกันเถอะ”
เมื่อพูดคำนี้ออกมา พ่อบ้านชราก็ไม่กล้าขัด
บุริศร์และนรมนเดินเข้ามา
ธรณีนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นโดยไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
เขาไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำว่านรมนเข้ามา
บุริศร์เหลือบมองบนโต๊ะ เขาเห็นถ้วยชาสองใบที่กำลังอุ่นอยู่ แน่นอนว่ามีแขกมาและเพิ่งจะออกไป หรือยังไม่ไป?
นรมนเห็นเช่นกัน