ตอนที่ 1225
บทที่ 1225 ช่างมีความสุขเหลือเกิน
October 31, 2026
นรมนถูกบุริศร์อุ้มขึ้นมา
เดิมทีเธอคิดว่าเขาจะพาไปห้องพักผ่อนของอนเซ็น แต่นึกไม่ถึงบุริศร์จะอุ้มเธอเดินเข้าไปกลางขุนเขา
“คุณจะพาฉันไปไหนคะ”
นรมนมองทิวทัศน์รอบๆ อดไม่ได้ที่จะถามขึ้น
บุริศร์ยิ้ม “พาคุณหนีตามกันไปไง กล้ามั้ยล่ะ”
“ไม่ได้เรื่อง แต่งงานแล้ว ลูกก็โตแล้ว ยังหนีตามกันอะไรอีก”
นรมนรู้สึกว่าคืนนี้บุริศร์เป็นตัวของตัวเองมาก
บุริศร์กลับหัวเราะลั่น
“ใครกันบอกว่ามีลูกแล้วหนีตามกันไปไม่ได้ ทิ้งเด็กๆ ไว้ เราหนีไปกันสองคน”
“พูดอะไรเพี้ยนๆ อีกแล้ว”
นรมนขี้เกียจต่อปากต่อคำกับเขาแล้ว แต่รอยยิ้มที่มุมปากไม่อาจควบคุมได้
บุริศร์อุ้มพาเธอเดินไปไม่กี่ก้าว นรมนก็เห็นน้ำตกโปรยปรายลงมา
“ที่นี่ไม่ใช่สระมังกรหรือคะ”
นรมนยังจำได้สระมังกรคือสระน้ำเล็กๆ ไม่มีทางกลายเป็นน้ำตก
บุริศร์ยิ้ม “อึม น้ำตกด้านหลังสระมังกร”
“เหลือเชื่อยังมีที่สวยๆ อย่างนี้ด้วย ฉันนึกว่าสระมังกรก็คือสระเล็กๆ เก้าสระตามตำนานเสียอีก”
“ไปกัน เข้าไปดูกัน”
คำพูดของบุริศร์ทำให้นรมนอึ้ง
“เข้าไปหรือคะ ล้อเล่นอะไรกันคะ นี่น้ำตกนะ!”
นรมนรู้สึกหัวของบุริศร์มีความเป็นไปได้
บุริศร์ไม่ได้พูดอะไรมาก แล้วเรียกให้คนเอาชุดกันฝนมาให้นรมนใส่ ตัวเองก็ใส่เช่นกัน แล้วจูงมือนรมนเดินเข้าไป
น้ำไม่เย็นจัด ถึงกับอุ่นนิดหน่อย
“นี่คือน้ำพุร้อนหรือคะ”
นรมนแปลกใจมาก
บุริศร์พยักหน้ายิ้ม “คาดไม่ถึงหรือ”
“เรียกได้ว่าคาดไม่ถึงค่ะ”
เธอปลื้มทิวทัศน์ตรงหน้ามาก
สองคนเดินเคียงข้างกันเข้าไปในน้ำตก
ในหัวนรมนมีจินตนาการหนึ่งแวบเข้ามา เหมือนเธอกับบุริศร์เดินทะลุเข้าไปในสวรรค์ จูงมือกัน รักกันไม่เสื่อมคลาย
เธอเอียงหน้ามองบุริศร์ ใบหน้าด้านข้างของเขาทำให้ใจหวั่นไหว
เมื่อก่อนบุริศร์เย็นชา และเก็บอารมณ์ แต่ตอนนี้เขาอยากจะทำเซอไพรส์ให้ภรรยา ทำให้ผู้หญิงรักเขาหมดหัวใจ
นรมนรู้สึกขนลุกทั้งตัว
ความรู้สึกของเธอกับผู้ชายคนนี้เหมือนเหมาะหมักชั้นดี ยิ่งบ่มยิ่งเข้มข้น
“เลิกมองผมได้แล้ว ต่อไปยังมีเวลาเหลือทั้งชีวิตให้คุณมองผม ตอนนี้ดูแลเท้าก่อน ระวังทางลื่นนะครับ”
คำพูดของบุริศร์ดึงนรมนกลับมาจากภวังค์ หน้าแดงระเรื่อ
ถูกจับได้แล้ว
น่าขายหน้าชะมัด
โชคดีที่ราตรีมืดมิด มองเห็นหน้าแดงของเธอไม่ชัด
นรมนกุมมือบุริศร์เดินทีละก้าวผ่านก้อนหินด้านล่าง มองเห็นน้ำตกอยู่ตรงหน้า
“ถ้ามีกล้องถ่ายรูปก็คงจะดีนะคะ”
นรมนรู้สึกเสียดาย
น้ำตกที่นี่ใหญ่มาก มือถือคงจะเปียกน้ำ ถึงตอนนั้นถ่ายรูปก็ไม่สวย มือถือเสียแล้วก็คงซ่อมไม่ได้
“พรุ่งนี้ตอนกลางวันผมจะให้คนมาช่วยถ่ายให้”
บุริศร์กลับไม่ปฏิเสธข้อเสนอของนรมน
“จริงหรือคะ”
นรมนรู้ว่าบุริศร์ไม่ใช่คนที่ชอบถ่ายรูป ส่วนใหญ่เป็นรูปที่เธอแอบถ่าย แต่นึกไม่ถึงตอนนี้บุริศร์จะตกลง เธอดีใจตื่นเต้นมาก
“ผมจำได้ตอนที่พวกเราแต่งงานกันรีบร้อนถ่ายรูปแต่งงาน ถ้าคุณชอบที่นี่ พรุ่งนี้ผมให้ทีมงานถ่ายภาพมาถ่ายรูปครอบครัวให้พวกเราได้ ตอนนี้ดูเหมือนจะนิยมถ่ายรูปท่องเที่ยวกัน”
ข้อเสนอของบุริศร์ทำให้นรมนตกตะลึง
“ขนาดถ่ายรูปท่องเที่ยวยังรู้ โอ้โห ประธานบุริศร์ของเราก้าวหน้าแล้ว”
“อยู่แล้ว ผมก็ต้องตามเมียให้ทันสิ”
ท่าทางหน้าด้านของบุริศร์ทำให้เหมือนนรมนรู้จักเขาใหม่อีกครั้ง
นรมนเล่นน้ำร่าเริง ถ้าไม่เป็นเพราะอุณหภูมิน้ำพอเหมาะ บุริศร์คงจะไม่ตามใจเธออย่างนี้ มองดูนรมนยิ้มเบิกบาน ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าทั้งหมดนี้ช่างควรค่า
สองคนเล่นสนุกกันพักหนึ่ง นรมนก็เดินตามบุริศร์เข้าไปด้านในน้ำตก
“คุณแน่ใจหรือคะข้างหลังน้ำตกเดินเข้าไปได้”
นรมนไม่แน่ใจ
บุริศร์เพียงแต่ยิ้ม จากนั้นก็จูงมือนรมนเข้าไปด้านในน้ำตก
กระแสน้ำไหลแรงทำให้นรมนเกือบสำลัก ขณะที่สูดลมหายใจลึก หัวโผล่เข้าไปในน้ำตก นรมนก็รู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบาย
ด้านหลังน้ำพุคือทางเดินหิน
“ว้าว เหลือเชื่อข้างในนี้จะมีสวรรค์ซ่อนอยู่”
เพราะน้ำพุร้อน ข้างในนี้อบอุ่นมาก นรมนถึงกับรู้สึกว่าสวมเสื้อกำมะหยี่ค่อนข้างร้อน
“ที่นี่ทะลุไปที่ไหนคะ”
นรมนถามอย่างสงสัย รู้สึกตัวเองเหมือนข้ามผ่านแล้ว
“ฉันจำได้เคยอ่านนิยาย ในนั้นก็มีสวรรค์แบบนี้ นึกไม่ถึงในชีวิตจริงก็มี”
นรมนเหมือนเด็กดีใจ พูดจาจิ๊จ๊ะ
“นิยายหรือ เรื่องอะไรครับ”
บุริศร์ชะงักนิดหนึ่ง ถามอย่างไม่รู้ตัว
นรมนยิ้ม “ไม่บอกค่ะ”
เธอเดินเข้าไปข้างในอย่างเร็ว
เดินเข้าไปราวร้อยเมตร เบื้องหน้าชัดเจน ปรากฏแปลงดอกไม้
ในแปลงดอกไม้มีดอกไม้หลายชนิด สีสันสะดุดตาและงดงามมาก