บทที่ 1408 พวกเราจะต้องดวงดีมากแน่นอน

บุริศร์เห็นท่าทางเป็นทุกข์ของนรมน ในใจก็รู้สึกแย่ แต่ตรงนี้ไม่ใช่สถานที่คุย เขาทำได้เพียงพูดเสียงเบา “ผมจะเล่าให้คุณฟังระหว่างทาง”

“ตอนนี้ที่ฉันอยากรู้คือ คุณสามารถเล่าทั้งหมดให้ฉันฟังโดยใช้เพียงประโยคสั้นๆ ง่ายๆ ไม่กี่ประโยคใช่ไหม?”

นรมนดื้นรั้นอย่างยิ่ง

บุริศร์รู้ว่าเธอให้ความสำคัญกับครอบครัวมาก เลยสะเทือนใจกับเรื่องของราเชนมากเป็นปกติ เมื่อครุ่นคิดสักพักหนึ่งจึงเอ่ยว่า “หัวใจของราเชนอยู่ด้านซ้าย ดังนั้นเมื่อทุกคนเห็นหัวใจด้านขวาของเขาถูกยิงเลยคิดว่าต้องตายอย่างไม่สงสัย แต่ความจริงนี่เป็นแค่แผนการเท่านั้น”

นรมนอึ้งไปทันที

“คุณรู้ได้ยังไงว่าหัวใจพี่ชายของฉันอยู่ด้านซ้าย?”

“คุณป้าบอก”

ในเวลานี้พูดถึงนงลักษณ์ นรมนกลับเชื่อ ในเมื่อไม่มีใครรู้จักร่างกายตนเองไปมากกว่าแม่ของตน แต่เธอยังคงเป็นห่วง

“คิดไม่ถึงว่าฉันจะไม่รู้แผนการนี้ของพวกคุณเลยสักนิด? วางแผนกันตั้งแต่เมื่อไหร่?”

“ตอนจับผู้พิทักษ์​ได้ที่บ่อน้ำพุร้อน ผมกับจณัตว์วางแผนนี้ขึ้นมา พวกเราต้องการมอบประเทศ F ให้แก่ราเชน แต่ก่อนอื่นต้องรับรองความปลอดภัยของเขา แต่เพราะราเชนกับพวกเราเป็นญาติกัน ไม่ว่าจะปฏิเสธอย่างไร ราเชนก็เลือกไม่ได้ ทำได้เพียงตายชั่วคราวก่อนถึงจะปกป้องเขาได้ เขาเป็นผู้ชาย ยิ่งไปกว่านั้นหลังจากนี้ต้องเป็นคนที่ทำเรื่องสำคัญมาก ดังนั้นการบาดเจ็บเล็กน้อยจึงยากจะหลีกเลี่ยง”

บุริศร์อธิบาย

เขาไม่เห็นความเกลียดชังในแววตานรมน มีเพียงความงงงวย สิ่งนี้ทำให้บุริศร์ถอนหายใจอย่างโล่งอกโดยไม่รู้ตัว

ตราบใดที่นรมนไม่เกลียดเขาก็พอแล้ว

นี่เป็นการเดินหมากที่มีความเสี่ยง หากไม่ระวังอาจทำให้คนตายได้จริงๆ ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้เขายังสละชีวิตทหารไปนายหนึ่ง

นรมนฟังบุริศร์อธิบายจบในที่สุดก็เข้าใจ

“งั้นตอนนี้พวกเราจะไปไหน?”

“สมชัยคิดว่าพวกเราออกจากประเทศ F ไปแล้ว หรือเข้าใจว่าพวกเราถูกขีปนาวุธยิงตายบนอากาศแล้ว ดังนั้นตอนนี้มีความเป็นไปได้สูงที่เขาจะจัดการพรินทร์ แต่เดิมทีเขาก็ไม่ได้ชอบราเชน เขาจัดการพรินทร์ก็แค่ทำไปอย่างงั้น พวกเราอาศัยโอกาสที่พรินทร์ถูกจำคุกเก็บเขาซะ”

นัยน์ตาของบุริศร์เด็ดเดี่ยว นรมนจิตใจสงบทันที

“ได้ ฉันเอาตามคุณ”

นรมนก้าวไปข้างหน้า ยืนมือให้บุริศร์เอง

เมื่อบุริศร์จับมือภรรยาใหม่อีกครั้งฝ่ามือมีเหงื่อออก

สวรรค์รู้ว่าเขาหวาดกลัวเพียงใดกับความเกลียดชังจากสายตาของนรมน โชคดีที่ไม่มี

ตอนนั้นสถานการณ์คับขันอย่างยิ่ง หลังจากเขากับจณัตว์วางแผนก็แทบจะยุ่งไปหมด ยุ่งกับการระดมกำลังคนที่สามารถระดมได้ ยุ่งกับการวางแผนจัดการติดตามผล ยุ่งกับการตรวจสอบแผนการทั้งหมดให้อยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุด ดังนั้นเขาจึงไม่ทันบอกนรมน และกลัวว่าหลังจากนรมนรู้จะใจอ่อนทำไม่ลง แต่ในใจยังคงหวาดกลัว หวาดกลัวว่านรมนจะไม่เข้าใจสถานการณ์ที่แท้จริงและเกลียดชังเขา

บุริศร์สามารถแบกรับได้ทุกอย่าง แต่สิ่งเดียวที่รับไม่ได้คือความเกลียดชังของนรมน นั่นมันทรมานยิ่งกว่าการฆ่าเขา

โชคดีที่นรมนไม่เป็นเช่นนั้น

ถึงเธอจะไม่รู้อะไรสักอย่าง แต่แววตาของเธอมีความเชื่อใจ

เธอเชื่อเขา

ไม่มีอะไรทำให้บุริศร์ดีใจและโล่งอกไปมากกว่านี้

นรมนก็กังวลใจอยู่บ้าง เธอไม่เคยคิดว่าบุริศร์จะทำเรื่องที่ตนเองเสียใจ วันนี้ฆ่าราเชน แม้จะเสียใจและโศกเศร้า แต่เธอแน่ใจว่าบุริศร์มีเหตุผลของตนเอง

เธอฟังเขาอธิบาย ตอนนี้ถึงแม้จะยังกังวล แต่เมื่อเทียบกับความเป็นและความตาย เปรียบเทียบกับการพลีชีพของทหารนายนั้น ราเชนยังสามารถมีชีวิตอยู่นับเป็นเรื่องดีที่สุดแล้ว

หัวใจทั้งสองไม่เคยใกล้ชิดและแน่วแน่เช่นนี้มาก่อน ในวินาทีนี้นรมนรู้ได้อย่างลึกซึ้งว่าตนเองต้องทำอะไร

เธอคือคนประเทศ Z และเป็นภรรยาทหาร เธอต้องสู้เพื่อชื่อเสียงเกียรติยศของประเทศและผลประโยชน์ของประชาชน!

เลือดร้อนในทรวงอกเดือดพล่าน

นรมนก้าวตามบุริศร์กลับไปในพระราชวังใหม่อีกครั้ง

จณัตว์บอกเส้นทางลับในพระราชวังของหงส์ที่สมชัยอาจจะไม่รู้ ส่วนเฉียงกับติณห์มีความเป็นไปได้สูงที่จะถูกสมชัยซื้อตัวและปลุกปั่นไปแล้ว

นึกถึงท่าทางที่เฉียงพูดถึงหงส์อย่างเลื่อมใส นรมนยากจะเชื่อว่านี้เป็นความจริงมาตลอด

“บุริศร์ บางทีเฉียงอาจจะไม่...”

“เชื่อมั่นในสิ่งที่ทำ อย่ากลัวแม้ตอนนี้มันยังไม่เป็นจริง สถานการณ์ในตอนนี้ พวกเรานอกจากตนเองแล้วก็ไม่ควรเชื่อใคร แน่นอนยังสามารถเชื่อใจทหารของพวกเราได้”

บุริศร์บีบมือนรมนแน่น กลัวความใจอ่อนของเธอจะเปิดโปงร่องรอยของพวกเขา

“งั้นตอนนี้พวกเราควรทำยังไง?”

“เข้าไปตามวิธีของพวกเรา”

บุริศร์ตอบเสียงเบา และผิวปากทันที มีคนเดินออกมาจากด้านในเดี๋ยวนั้น

“คุณชายบุริศร์”