บทที่ 1413 คุณคิดเองเออเองเกินไป

“คุณหัวเราะอะไร?”

เดิมทีรเมศเต็มไปด้วยความมั่นใจ ในเมื่อนรมนทำได้ทุกอย่างเพื่อบุริศร์ไม่ใช่หรือ? แม้นรมนเป็นแบบนี้จะทำให้เขาอึดอัดมาก แต่ตราบใดที่สามารถครอบครองเธอได้ก็พอ

ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นเขาหรือตระกูลวัชโรทัยทุ่มเททุกอย่างลงไป ไม่ใช่เพื่อนรมนหรอกเหรอ? แทนที่จะพูดว่ารเมศหลงใหลนรมน ไม่สู้พูดว่าตอนนี้เขาต้องการหาที่ระบายการตกระกำลำบากของตนเอง การฝากความหวังทางความรู้สึก กล่าวอีกนัยหนึ่งเพราะนรมนเขาถึงกลายเป็นคนบาปของตระกูลวัชโรทัย ดังนั้นนรมนจำเป็นต้องแต่งงานกับเขา

เนื่องจากเขาทุ่มเทไปมากมายก็เพราะต้องการนรมนแค่นั้นไม่จริงเหรอ?

นรมนมองรเมศอีกครั้ง ร่างกายของเขายังมีความเป็นคุณชายผู้สง่างามซะที่ไหน? ท่าทางดุร้ายไร้ยางอายทำให้คนสะอิดสะเอียนสุดๆ

“ช่วงนี้คุณชอบฟังเพลงของนักร้องPotatoเหรอ?”(ชื่อเพลง กล้าพอไหม)

“หมายความว่าอะไร?”

รเมศตะลึงงันกับคำถามอย่างกะทันหันของนรมน จึงซักถามอย่างไม่เข้าใจ

นรมนยังคงตอบด้วยรอยยิ้มเย็นชา “ไม่อย่างนั้นใครทำให้คุณกล้าเอ่ยคำเหล่านี้กับฉัน?”

“นรมน!”

รเมศถึงจะตระหนักได้ว่าตนเองถูกล้อเล่น

“คุณไม่อยากช่วยชีวิตบุริศร์หรือไง?”

คำถามนี้ทำให้นรมนสีหน้ามืดมนลงหลายเท่า

“รเมศ คุณมีสิทธิ์อะไรมาข่มขู่ฉัน? คุณคิดว่าสามารถใช้บุญคุณห้าปีก่อนได้ตลอดชีวิตเหรอ?”

นรมนมองรเมศด้วยสายตาเย็นชา แต่ก่อนไม่คิดว่าผู้ชายคนนี้จะทำให้คนเหลืออดเช่นนี้ แต่ตอนนี้เธอรู้สึกขวางหูขวางตาจริงๆ

ไม่ใช่ว่าเธอกับบุริศร์จะไม่จดจำบุญคุณ และจากทุกอย่างที่รเมศทำต่อลูกๆ ของเธอ บุริศร์จะฆ่าเขาก็ไม่มากเกินไป แต่เพราะเห็นแก่ห้าปีที่เขาช่วยชีวิตจากอันตรายจึงไว้ชีวิตเขา แม้การช่วยให้พ้นจากอันตรายจะเป็นการวางแผนและกลอุบาย เธอก็ไม่สนใจ วันนี้คิดไม่ถึงว่าเขาจะกล้าออกมาสร้างปัญหา!

“คราวก่อนนภดลหักมือหักขาของคุณ ฉันเห็นว่าตอนนี้คุณดูเหมือนคนปกติ ทำไมเหรอ? ผ่าตัดมาหรือไง? แบบนี้ก็ได้เหรอ ตระกูลวัชโรทัยพ่ายแพ้ คุณยังคงอยู่ในหมู่บ้านนี้วางอำนาจบาตรใหญ่ จนแม้แต่คิดเพ้อเจ้อท้าทายฉันอีก คุณคิดว่าฉันจะยังจดจำบุญคุณห้าปีก่อนแล้วปล่อยคุณไป? หรือตอบตกลงความต้องการของคุณเพื่อช่วยชีวิตบุริศร์? คุณคิดว่าตนเองยิ่งใหญ่เกินไปหรือเปล่า? หรือคิดว่าฉันอ่อนแอมาก? รู้เอาไว้ซะ ตอนนี้ฉันคือคุณนายบุริศร์!”

เสียงของนรมนยิ่งเย็นชาขึ้น คำที่พูดออกมาไม่ยับยั้งอารมณ์สักนิดเดียว

สีหน้าของรเมศทั้งโกรธและกลัว

“ผมเคยเป็นคนยิ่งใหญ่ ถ้าไม่ใช่เพื่อจะได้คุณมา ผมจะมีจุดจบอย่างวันนี้ไหม? นรมน นี่คือสิ่งที่คุณติดค้างผม! คนเรานะ ต้องมองสถานการณ์ให้ชัดเจน สถานการณ์ตอนนี้คือคุณเป็นฝ่ายขอร้องผม ถ้าคุณไม่อยากให้บุริศร์ตาย ทางที่ดีตอบรับเงื่อนไขของผมซะ ไม่อย่างงั้น...”

“คำพูดไร้สาระของคุณเยอะจริงๆ ดูเหมือนจะมีชีวิตอยู่มานานเกินไป”

นรมนเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว กริชในปากกระบอกแขนเสื้อบาดลำคอรเมศทันที เลือดอุ่นๆ กระฉูดออกมา

“แก ไม่คิดว่าแกจะกล้า!”

รเมศกุมลำคอตนเอง มองนรมนที่เย็นชาเช่นนี้อย่างเหลือเชื่อ ในตอนนี้เขาถึงจะพบว่านรมนช่างแปลกหน้า แปลกหน้าเสียจนหาร่องรอยใดๆ ตอนอยู่กับเธอเมื่อห้าปีก่อนไม่เจอ

เป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร?

นรมนจิตใจงดงาม โอนอ่อนผ่อนตาม ตอนนี้ผู้หญิงที่เหมือนปีศาจคนนี้เป็นใคร?

นรมนเก็บกริชลง กล่าวอย่างเย็นชา “คุณคิดเองเออเองเกินไป การไม่ฆ่าคุณไม่ใช่เพราะจดจำบุญคุณของคุณ แต่เพราะไม่อยากให้มือของตนเองสกปรก เพราะในประเทศการฆ่าคนผิดกฎหมาย แต่ตอนนี้คิดไม่ถึงว่าคุณจะปะทะอย่างไม่เจียมตัว ยังเอาชีวิตของบุริศร์มาข่มขู่ฉัน คุณรู้ว่าบุริศร์คือขีดจำกัดของฉัน เป็นข้อยกเว้นของฉัน ยิ่งไปกว่านั้นฉันเพิ่งจะดูแผนที่ไป ที่นี่นับเป็นจุดเชื่อมต่อของสามเขตการปกครอง การฆ่าคุณทำได้อย่างราบรื่น ฉันบอกแล้ว ว่าฉันคือคุณนายบุริศร์ คุณคิดว่าอิทธิพลในนามของตระกูลโตเล็กจะหาคนเหล่านั้นที่ถูกคุณกักขังเอาไว้ในหมู่บ้านนี้ไม่เจอเลยหรือไง? และห้าปีก่อนฉันรู้จักนิสัยของคุณ รเมศ คุณไม่ออกมากระโดดโลดเต้น ฉันก็จะลืมไปแล้วจริงๆ ว่าโลกนี้มีคนอย่างคุณ ไม่ใช่ว่าคุณจะใช้ชีวิตวัยเกษียณที่นี่ไม่ได้ แต่คุณไม่ควรเลยจริงๆ ตอนที่ชีวิตสามีของฉันอยู่ในช่วงวิกฤตไม่ควรหยิบเรื่องนี้มาข่มขู่ฉันเลย”

พูดจบนรมนก็ถีบรเมศ เขาล้มไปบนพื้นอย่างไม่ยินยอม เลือดสีแดงสดไหลนองในพริบตา สร้างความหวาดกลัวให้ผู้คนรอบๆ ทันที

เสียงกรีดร้องดังขึ้นไปทั่ว สายตาของคนมากมายมองนรมนไม่เหมือนเดิม

เธอจะฆ่าพวกเขาหรือเปล่า?

นี่เป็นสิ่งที่ทุกคนคิดในใจ

หน้าอกของเธอเต็มไปด้วยความดุร้ายและกลิ่นคาวเลือด เธออยากจะฆ่ามากๆ แต่เธอยังมีสติอยู่ รู้ว่าตนเองเป็นแบบนี้ไม่ได้

เธอโบกมือทันที คนของอาณาจักรรัตติกาลสองคนปรากฏตัวด้านหลังเธอ

นรมนเหลือบมองพวกเขา กล่าวเสียงเบา “รีบส่งคนไปตามหาคนที่รเมศกักขังเอาไว้ พยายามรับรองความสำเร็จของการผ่าตัดของมิลิน”

“ครับ”

สองคนนั้นเดินออกไปคนหนึ่ง เหลืออีกคนเอาไว้คุ้มกันนรมน เนื่องจากการกระทำเมื่อสักครู่ของเธอทำให้คนโดยรอบหวาดกลัว หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่พวกเขาจะไม่เอื้อประโยชน์กับนรมนเพื่อปกป้องตนเอง