บทที่ 1423 เราเป็นครอบครัวเดียวกัน

กานต์ติดตามแนวโน้มประเทศFอยู่ตลอดเวลา ถึงแม้บุริศร์และนรมนจะบอกเขาว่าไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้แล้ว แต่เขาก็ยังยืนกรานที่จะจับตาดูความเสถียรของประชากรอยู่ตลอด ในปัจจุบันนี้การเปลี่ยนแปลงอันเล็กน้อยก็ทำให้กานต์มองออกแล้ว

เดิมทีแล้วบุริศร์ไม่ได้ใส่ใจ แต่เมื่อได้ยินกานต์พูดแบบนี้ ความรู้สึกลางไม่ดีก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

“ชื่ออะไร?”

“จิรทีปต์”

ชื่อที่กานต์พูดนี้ทำให้บุริศร์เชื่อมโยงได้บ้างแล้ว

“จิรทีปต์? ชื่อนี้มีความหมายมากนะ ฟังแล้วเหมือนฉัตรพลเขียนเลย?”

“คุณบุริศร์คุณสุดยอดเกินไปแล้ว เป็นชื่อที่ฉัตรพลกรอกจริงๆ คนข้างนอกบอกว่าเป็นลูกบุญธรรมของเขา แต่คนที่เขาเลี้ยงมาตลอดหลายปีก็คือคุณลุงไม่ใช่เหรอ? และคุณลุงก็ชื่อบุณพจน์ไม่ใช่เหรอ? ไม่ใช่จิรทีปต์”

คำว่าคุณบุริศร์ที่กานต์พูดทำให้ในใจบุริศร์รู้สึกอบอุ่นและคุ้นเคยเพิ่มขึ้น

“บางทีอาจจะเป็นลูกแท้ๆ ไม่ใช่ลูกบุญธรรมก็ได้?”

“เป็นไปได้ไง? ผมได้ข่าวว่ากล้าณรงค์ตายไปแล้ว”

คำพูดของกานต์ทำให้บุริศร์รู้แล้วว่าเด็กคนนี้ติดตามแนวโน้มประเทศFอยู่ตลอด เดิมทีอยากว่าเขาสักสองสามประโยค แต่นึกขึ้นได้ว่ากานต์ทำสิ่งต่างๆ มีขอบเขต จึงไม่พูดอะไรอีก

“พ่อจะให้คนไปตรวจสอบสักหน่อยว่าจัดการศพกล้าณรงค์หลังจากตายยังไง เรื่องนี้ลูกไม่ต้องติดตามมากเกินไปนะ”

“ครับ”

กานต์ก็ไม่ได้ยืนกราน แต่ถามขึ้นว่า “คุณบุริศร์ คุณกับหม่ามี้กลับมาหรือยัง? เมื่อไรจะกลับมารับพวกเรา?”

บุริศร์ชะงักเล็กน้อย นึกถึงการเพิกเฉยของนรมนที่มีต่อตัวเอง และนึกถึงบทบาทสำคัญของเด็กๆ จึงพูดขึ้นอย่างอดไม่ได้ “เรากลับเมืองชลธีแล้วจริงๆ แต่หม่ามี้ลูกโกรธพ่ออยู่ พ่อกล่อมไม่ได้ ตอนนี้บาดเจ็บสาหัสอีก เลยหวังว่าพวกลูกจะกลับมาช่วยพ่อหน่อย”

“บาดเจ็บสาหัสอีกแล้ว? คุณบุริศร์คุณโอเคไหมเนี่ย? นี่คุณออกไปทำภารกิจแล้วบาดเจ็บสาหัส คุณตั้งใจจะให้หม่ามี้เป็นห่วงตายเหรอ?”

วิธีการตอบให้กระทบกระเทือนอีกฝ่ายของกานต์ทำให้บุริศร์รู้สึกว่าชีวิตไม่มีหวังแล้ว

นี่ลูกชายแท้ๆ ของเขาจริงๆ นะ!

“กานต์!”

บุริศร์เรียกชื่อเขาทีละคำ เห็นได้ชัดว่าค่อนข้างไม่พอใจ

กานต์ก็ไม่กระตุ้นเขาอีก รีบพูดขึ้น “ได้ๆๆ ผมไม่พูดแล้ว พรุ่งนี้คุณส่งคนมารับเราสิ”

“ให้วินเซนต์ส่งพวกลูกกลับมา ถ้าการเดาของพ่อถูกต้อง ไม่แน่ว่าในขณะที่อีกฝ่ายลงมือกับหม่ามี้ลูกไม่ได้ก็อาจจะไปลงที่พวกลูกแทน ดังนั้นรออีกหนึ่งวัน ให้คนของพ่อตรวจสอบแน่ใจก่อนว่าศพของกล้าณรงค์จัดการยังไงค่อยว่ากันอีกที”

บุริศร์ยังคงกังวลมากเกี่ยวกับประเด็นนี้

อย่างน้อยเด็กๆ ก็อยู่ที่สำนักงานใหญ่สหภาพQT คนของอีกฝ่ายไม่กล้าเข้าไปจับเด็กอย่างโจ่งแจ้งหรอกใช่ไหม?

เดิมทีแล้วกานต์ตั้งใจจะบอกว่าไม่ต้อง แต่นึกถึงกมลและกิจจา ก็ตอบตกลง

“คุณบุริศร์ ให้ผมไปทักทายหม่ามี้ไหม ถือโอกาสให้กำลังใจคุณ?”

“พ่อขอบใจลูกนะ ลูกไปทำอะไรที่ควรทำซะ”

บุริศร์วางสายแล้วมุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย

เจ้าเด็กแสบนี่!

นึกถึงเรื่องราวเหล่านั้นที่กานต์พูดกับเขาเมื่อครู่นี้ บุริศร์ต้องรีบให้คนไปตรวจสอบเรื่องศพกล้าณรงค์

ตอนนี้เขาไม่อยู่ประเทศF ไม่สามารถติดต่อทางด้านประเทศFได้ทันทีขนาดนั้น อีกอย่างตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าหงส์เป็นอย่างไรบ้าง บุริศร์ปวดศีรษะไม่มากก็น้อย

ขณะที่เขาไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร หงส์ก็ส่งข้อความมา

“เฮียบุริศร์ กล้าณรงค์ยังไม่ตาย ฉันรู้เรื่องพี่สะใภ้โดนโจมตีแล้ว ให้คนไปตรวจสอบการตายของกล้าณรงค์เพื่อจัดการปัญหา ผลลัพธ์คือพบว่าฉัตรพลมันรีบร้อนเผาคน จากนั้นก็โยนขี้เถ้าลงทะเล ไม่มีศิลาจารึกหน้าหลุมศพใดๆ และตอนที่สำรวจจำนวนประชากรฉัตรพลก็กรอกชื่อลูกบุญธรรมคนหนึ่งลงไป ซึ่งเวลานี้มันบังเอิญเกินไป ฉันก็เลยส่งคนไปตรวจสอบคนที่อยู่กับกล้าณรงค์มาตั้งแต่เล็กจนโต พบว่าเขามีองครักษ์คนหนึ่งที่อยู่กับเขามาตั้งแต่เด็ก ทำอะไรต่างๆ ด้วยกันทั้งหมด และว่ากันว่าสองคนนี้หน้าตายิ่งโตยิ่งคล้ายกัน สุดท้ายไม่รู้ว่าทำไม องครักษ์คนนั้นก็หายตัวไป ทุกคนตรวจสอบที่อยู่ของเขาไม่เจอ ฉันสงสัยว่าบางทีคนคนนั้นอาจจะถูกส่งไปศัลยกรรมให้กลายเป็นกล้าณรงค์ กลายเป็นตัวแทนกล้าณรงค์ เขากินและอยู่อาศัยกับกล้าณรงค์ตลอดทั้งปี แน่นอนว่าการแสดงออก สีหน้าและการกระทำเล็กๆ น้อยๆ ก็คงจะเหมือนกันเป๊ะ”

บุริศร์เห็นข้อความเหล่านี้แล้วได้รับสองข้อมูล

หนึ่ง เป็นไปได้อย่างมากว่ากล้าณรงค์ยังมีชีวิตอยู่

สอง เพราะนรมนระเบิดศีรษะกล้าณรงค์ด้วยตัวเอง ดังนั้นกล้าณรงค์จึงอยากกำจัดนรมนให้เร็วที่สุด

ดังนั้นการคาดเดาทุกอย่างถ้ามีหลักฐานแน่นหนา ถ้าอย่างนั้นผู้อยู่เบื้องหลังที่มุ่งเป้ามาที่นรมนจะต้องเป็นกล้าณรงค์อย่างแน่นอน

บุริศร์เรียบเรียงเรื่องนี้อีกครั้ง เมื่อพบว่าเป็นผลลัพธ์แบบนี้ก็อยากจะทำร้ายคนอย่างช่วยไม่ได้

กล้าณรงค์นี่เป็นแมลงสาบหรือไง? ไม่คิดว่าจะตายยากขนาดนี้

แต่ในเมื่อพวกเขาสามารถฆ่ามันได้ครั้งแรก แน่นอนว่าก็ต้องฆ่ามันในครั้งที่สองได้ แค่บุริศร์มีเรื่องหนึ่งที่ไม่แน่ใจ ถ้ากล้าณรงค์ยังมีชีวิตอยู่ ทำไมฉัตรพลต้องร่วมมือกับพวกมันในการชิงอำนาจกับสมชัยด้วยล่ะ?

บุริศร์คิดอีกครั้งก็เข้าใจแล้ว ฉัตรพลตั้งใจจะใช้ประโยชน์การตายของกล้าณรงค์ทำให้เป็นเรื่องใหญ่ เริ่มเล่นหมากรุกกับสมชัยอย่างแท้จริง และให้กล้าณรงค์กลับไปอยู่กับตระกูลจันทรวงศ์อีกครั้ง นี่คือการต่อสู้เพื่อลูกชาย

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือฉัตรพลต้องการให้กล้าณรงค์ขึ้นตำแหน่ง

เข้าใจประเด็นนี้แล้ว แน่นอนว่าสมองบุริศร์ก็ราบรื่นขึ้นมา