ตอนที่ 1436
บทที่ 1436 บุริศร์โหดเหี้ยมเสมอ
October 31, 2026
บุริศร์จะเข้าใจไหม ป้องไม่สนใจแล้ว ในเมื่อตัวเองบอกเป็นนัยแล้ว เขาเข้าใจระดับสติปัญญาของบุริศร์ดี น่าจะ บางที ควรจะ เป็นไปได้ที่เขาจะเข้าใจ
ป้องคิดอย่างนี้ รีบเดินตรงออกไปขึ้นรถขับออกไป
เสียงเครื่องยนต์ทำให้บุริศร์ย่นคิ้วนิดหนึ่ง
หมอนี่ถูกหมากัดหรือไง
เผ่นไปเร็วขนาดนี้
จริงสิ!
เขามาทำอะไรกันแน่
เพื่อมาเล่าเรื่อง ปอกผลไม้งั้นหรือ
บุริศร์ย่นคิ้วนิดๆ กัดแอปเปิลคำหนึ่ง รู้สึกว่าหวานทีเดียว จากนั้นก็หยิบหนังสือพิมพ์ที่อยู่ข้างๆ มาอ่านต่อ
เพียงแต่อ่านไปได้ครู่เดียว จู่ๆ ก็คิดอะไรขึ้นมาได้
ป้องน่าจะไม่ว่างขนาดนั้น ตั้งใจมาเล่าเรื่องให้เขาฟัง และเนื้อหาเกี่ยวกับอะไร
บุริศร์ครุ่นคิด สีหน้าพลันเปลี่ยนไป
ควรจะ เป็นไปได้ น่าจะไม่ใช่อย่างที่เขาคิดกระมัง
บุริศร์ใจเต้นตึ้กตั้ก คิดถึงความผิดปกติของนรมนวันนี้ และยังคิดถึงเรื่องของป้อง เขาอดไม่ได้ที่จะโทรไปหาป้อง
เมื่อเห็นบุริศร์โทรมา ป้องไม่อยากจะรับแทบแย่
เขากำลังขับรถ!
อึม ไม่รับก็ได้!
ป้องปลอบใจตัวเองอย่างนี้
สายของบุริศร์ดังไม่กี่ครั้งก็ตัดไป ป้องเพิ่งจะโล่งใจ ก็มีเสียงข้อความเข้ามา
ป้องมองแวบหนึ่ง
บุริศร์พูด “ถ้านายไม่รับสายละก็ ฉันจะไปรอนายที่บ้าน คิดว่าจะหนีพ้นหรือไง”
มุมปากป้องกระตุก
เหี้ยม!
บุริศร์โหดเหี้ยมเสมอ!
เขาจำใจจอดรถริมทาง แล้วโทรกลับไปหาบุริศร์
“พูดมา เรื่องเป็นไงกันแน่”
เสียงบุริศร์เย็นชา
ป้องรู้สึกว่าตัวเองเหมือนถูกย่างบนเตาระหว่างสองคนนี้ ทำอย่างไรก็ไม่อาจทำให้ฝ่ายไหนพอใจได้ ยากลำบากเหลือเกิน
“พี่รอง นั่นไม่ใช่ความผิดของผมนะ”
“เข้าประเด็นมาเลย”
บุริศร์อดทนรอไม่ไหว น้ำเสียงเย็นชาขึ้น
ป้องรีบพูด “การผ่าตัดที่ผมทำให้พี่มีปัญหานิดหน่อย ชี้แจงก่อนนะ การผ่าตัดของผมไม่มีปัญหา แต่ว่าพี่มี หลอดนำอสุจิสองอัน นี่เป็นเรื่องที่พบได้ยากมาก ตอนนี้ผมนึกไม่ถึง ก็เลย...”
ป้องไม่ต้องพูดต่อบุริศร์ก็เข้าใจแล้ว
“นรมนท้องใช่ไหม”
ตอนที่พูดประโยคนี้ออกไป บุริศร์ก็รู้สึกใจเต้นแรง
ป้องถอนหายใจ “อึม เธอไม่รู้ควรจะพูดกับพี่ยังไงดี กลัวว่าพี่จะไม่ยอมให้เธอเก็บเด็กไว้ ก็เลยให้โพนี่มาข่มขู่ผมให้มาพูดกับพี่ พี่รอง เรื่องของพวกพี่สองคนอย่าทรมานผมได้ไหม ผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆ”
“ถ้าเมียฉันไม่เป็นไรก็แล้วไป ถ้าเมียฉันเป็นอะไรละก็ ป้อง นายตายแน่”
บุริศร์พูดจบก็วางสาย
ได้ยินเสียงวางสายไปแล้ว ป้องก็กลุ้มใจสุดๆ
นี่มันเรื่องอะไรกันนี่
บุริศร์วางสายแล้วก็สับสน
นรมนท้อง!?
นึกถึงตอนนรมนอยู่ที่ประเทศFร่วมลำบากไปกับเขา นึกถึงตอนสุดท้ายที่ นรมนพาคนของอาณาจักรรัตติกาลไปช่วยเ นึกถึงนรมนบาดเจ็บ เรื่องราวทั้งหมดนี้ เหลือเชื่อเธอท้องแล้ว!
นี่คือเหตุผลที่วันนี้นรมลไปโรงพยาบาลงั้นหรือ
เธอจึงตั้งใจหนีบอดี้การ์ด ไปคนเดียวใช่มั้ย
ทำไมจู่ๆ ถึงคิดว่าตัวเองท้อง
บุริศร์จับระเบียบความคิดเรื่องทั้งหมด สุดท้ายก็พบว่าเป็นไปได้มากที่นรมนเก็บคำพูดไม่ได้ตั้งใจของกานต์ไป คิด แต่นึกไม่ถึงจะพูดถูกเผง
ตื่นเต้นมั้ย
ดีใจมั้ย
แน่นอนว่าบุริศร์ดีใจ
แต่นึกถึงสภาพร่างกายของนรมน เขาก็สับสนเป็นกังวล
บุริศร์นอนต่อไม่ได้แล้ว โทรไปเรียกมิลินให้มาหา ให้เธอช่วยพาเขาลงนั่งรถเข็น จากนั้นก็เข็นไปห้องนอนของนรมน
นรมนหลับสนิท ไม่รู้สึกตัวตอนที่บุริศร์เข้ามา
บุริศร์มองท่าทางนรมนหลับลึก มุมปากของเธอยิ้มนิดๆ สีหน้าอ่อนโยนมาก สองมือที่วางตรงหน้าอกจับกระดาษแผ่นหนึ่ง
เขาดึงออกมาเบาๆ เป็นผลอัลตราซาวด์นั่นเอง
ในกระดาษเขียนชัดเจนนรมนท้องห้าสัปดาห์ จุดดำเล็กๆ นั่นคือเด็กใช่มั้ย
ชีวิตช่างน่าอัศจรรย์ จุดดำเล็กๆ อย่างนี้เหลือเชื่อจะกลายเป็นเด็กน้อยมีเลือดมีชีวิต เรียกเขาแด๊ดดี้ ออดอ้อนในอ้อมกอดของเขา สีหน้าของบุริศร์อ่อนโยนขึ้น มุมปากยิ้มออกมานิดๆ โดยไม่รู้ตัว
เขามองนรมนแวบหนึ่ง รู้ว่านรมนอยากมีลูก คนที่แล้วถูกทำแท้ง นรมนเสียใจเจ็บปวดนานมาก