ตอนที่ 1435
บทที่ 1435 นายอยากถูกสั่งสอนหรือไง
October 31, 2026
“พวกเธอสองคนทำสงครามเย็นเพื่อแสดงให้พวกเราดูหรือไง”
โพนี่พูดอย่างนี้ทำให้นรมนยิ่งอาย
“ฉันไม่สน ถึงยังไงตอนแรกป้องผ่าตัดบุริศร์โดยไม่ได้รับความเห็นชอบจากฉัน เรื่องนี้แต่เดิมเขาติดค้างฉันนะ”
นรมนเล่นบทไร้เหตุผล
โพนี่พูดไม่ออกไปชั่วขณะ
“พี่สาว ป้องเป็นแค่คุณหมอ บุริศร์ของเธอยังเป็นพี่รองเขาด้วย เขาจะพูดอะไรได้”
“ถึงยังไงฉันก็ไม่สน ตอนนั้นไม่ให้ฉันรู้ก็แอบตัดสิทธิ์ฉันเป็นหม่ามี้ ถือว่าป้องติดค้างฉัน เรื่องนี้ยกให้ป้องของเธอละกัน ส่วนจะพูดอย่างไรกับบุริศร์ฉันไม่สน”
นรมนพูดจบก็เลิกสาย
โพนี่พูดไม่ออกและยังกลุ้มใจ
“เป็นอะไรไป ใครยั่วโมโหเธอ บอกสามีมาเลย เดี๋ยวสามีจะไปช่วยจัดการให้”
ป้องกลับมาก็เห็นโพนี่ถือมือถือถอนหายใจ อดไม่ได้ที่จะเข้ามาหอมแก้มเธอ เอ่ยถามขึ้น
โพนี่ก็ไม่ปิดบัง เล่าให้ฟังตรงๆ “นรมนทำให้ฉันโมโห คุณช่วยไปจัดการเธอแทนฉันหน่อย”
“ได้สิ ก็แค่นรมนไม่ใช่หรือ เรื่องจิ๊บจ๊อย เดี๋ยวผมไปเลย...เดี๋ยวก่อน ใครนะ”
ป้องรับปากโดยไม่คิดอะไร จากนั้นถึงได้รู้สึกตัวนรมนคือใคร ก็ชะงักไป
โพนี่เห็นท่าทางเขา ก็เหยียดยิ้มมุมปาก “ว่าไง ไหนบอกว่าจะแก้แค้นให้ฉันไงคะ”
“ไม่ใช่อย่างนั้น ภรรยาครับ เธอทำอะไรให้คุณไม่พอใจ”
ป้องรู้สึกงงงวย
โพนี่ถลึงตาใส่เขา จากนั้นก็พูดอย่างกลุ้มใจ ”นรมนท้องค่ะ”
“จะเป็นไปได้ไง”
ป้องเหมือนได้ยินเรื่องตลก ไม่เชื่อว่าจะเป็นเรื่องจริง แต่โพนี่เอาแต่มองเขาไม่พูดอะไร ป้องก็ตกใจ
“จริงเหรอ นี่เป็นแค่การผ่าตัดเล็กๆ คุณคงไม่ได้บอกนะว่าสามีคุณแค่ผ่าตัดเล็กๆ ยังผิดพลาด”
ป้องไม่อยากจะยอมรับเรื่องนี้
โพนี่จู่ๆ ก็ยิ้มออกมา
“ตอนคุณผ่าตัดได้ตรวจสอบมั้ยว่าเขามีหลอดนำอสุจิสองหลอดหรือเปล่าคะ สถานการณ์นี้เป็นไปได้ แม้ว่าจะเป็นส่วนน้อยก็เถอะ”
ได้ยินภรรยาพูดอย่างนี้ มุมปากป้องก็กระตุก
“ถูกรางวัลที่หนึ่งอย่างนี้ ผมยอมเลย หมายความว่าไง พี่รองสงสัยเด็กไม่ใช่ลูกเขาเหรอ”
ป้องถามทันที
โพนี่ส่ายหน้า “พี่รองยังไม่รู้เรื่องเด็ก นรมนให้คุณไปบอกค่ะ”
“เรื่องอะไรต้องให้ผมไปบอก เรื่องของพวกเขาสามีภรรยาเกี่ยวอะไรกับพวกเรา”
“นรมนบอกว่าคราวก่อนคุณผ่าตัดพี่รองโดยเธอไม่ยินยอม ทำลายความฝันของเธอที่จะเป็นแม่ เรื่องนี้คุณติดค้างเธอค่ะ”
“บ้าจริงเชียว”
ป้องสบถออกมา
“จริงสิ ที่รัก พรุ่งนี้พวกเราสองคนอุ้มลูกพาปวีราไปบ้านคุณปู่กัน พวกเราไม่ได้กลับไปนานแล้ว อีกอย่างบ้านเก่าตระกูลพรรณโรจน์ก็มีคนเยอะ ดีกับเด็กๆ ด้วย คุณว่าจริงมั้ย”
ป้องอยากจะหนีพรุ่งนี้เลย
โพนี่ยิ้มมุมปากนิดหนึ่ง
“ต่อให้คุณหนีไปถึงต่างประเทศ เรื่องนี้ก็ปิดได้ไม่นานหรอกค่ะ พี่รองรู้ว่าเพราะตอนที่คุณผ่าตัดไม่รอบคอบ ทำให้เขามีลูกอีก ถึงตอนนั้นอย่าว่าแต่บ้านคุณปู่ คุณไปต่างประเทศ พี่รองก็ต้องไปลากคุณกลับมาอยู่ดี”
“โพนี่ สามีคุณคือใครกันแน่ ทำไมผมรู้สึกว่าคุณไม่เข้าข้างผมเลย”
ป้องรู้สึกเซ็ง
เขาจะไปรู้ได้อย่างไรบุริศร์จะประหลาดอย่างนี้ มีหลอดนำอสุจิมากกว่าคนทั่วไป
เรื่องนี้จะโทษเขาไม่ได้จริงมั้ย
แต่เมื่อนึกถึงผลที่จะตามมาหลังบุริศร์รู้เรื่องนี้ ป้องก็รู้สึกว่าด้านหลังคอมีลมเย็นขนลุกซู่
แค่ภรรยาตัวเองไม่สนใจตัวเองและยังมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น ป้องก็อยากกระอักเลือด
โพนี่ราวกับไม่เห็นความกลุ้มใจสับสนของเขา ตบบ่าของเขาพลางพูดขึ้น “คุณเป็นผู้ชาย ช่วยพี่สะใภ้รองรับหน้าหน่อยจะเป็นไรไป อย่าลืมสิ พี่รองกับพี่สะใภ้รองยังให้ของขวัญครบเดือนของลูกเรามากขนาดนั้นนะ”
“พูดอย่างกับไม่ต้องคืนอย่างนั้นแหละ”
ป้องยิ่งรู้สึกเซ็ง
ได้รู้ว่านรมนกับบุริศร์ไม่ต้องการมีลูกอีก เขารับของขวัญครบเดือนแทนลูกชายด้วยความดีใจมาก แต่ตอนนี้ นรมนท้องแล้ว แถมยีนของพวกเขาสองคน ไม่แน่อาจจะท้องเดียวได้สองคน ถึงตอนนั้นเขาอาจจะต้องขาดทุน การซื้อขายนี้ไม่คุ้มเอาเสียเลย
อีกอย่างคนที่ทำให้เกิดเรื่องนี้ก็ไม่ใช่เขา
ป้องรู้สึกเซ็งสุดๆ
โพนี่หัวเราะออกมา
“คุณยังจะหัวเราะอีก สงสัยจะต้องสั่งสอนซะหน่อย”
ป้องโยนเสื้อคลุมโน้มตัวเข้ามาหา
“ไม่เอา! ป้อง ออกไปเลย!”
โพนี่หัวเราะพลางหลบ สองคนเหมือนกับเด็กๆ วิ่งไล่กันในห้องรับแขก
ปวีราเห็นพวกเขาอย่างนี้ ก็เดินไปห้องน้องชายเงียบๆ ไกวเปลของน้องชาย ใบหน้าเปื้อนยิ้มอ่อนโยน
เด็กน้อยเห็นปวีรา ลืมตาร้องเสียงอ้อแอ้ จากนั้นก็ยิ้ม มืออวบๆ จับนิ้วก้อยของปวีราเข้าปาก
ปวีรารู้ว่าน้องชายหิวแล้ว แต่ด้านนอกเสียงคิกคักของโพนี่กับป้องเบาลงทุกที สุดท้ายมีเสียงปิดประตู ปวีราลุกขึ้นไปชงนมผงให้น้องชาย