บทที่ 1459 รอฉันดีๆ

ปาณีให้ทุกคนอย่าเปล่งเสียง จากนั้นก็เลื่อนปุ่มรับสายต่อหน้าทุกคน และเปิดลำโพง

ในนั้นมีเสียงคุณนายตระกูลจันทรวงศ์ดังผ่านเข้ามา

“ปาณี นภดลมีความลับ เธออยากรู้ไหม? ถ้าอยากรู้ก็มาสถานที่ที่ฉันบอก ไม่อนุญาตให้บอกนภดล และให้คนอื่นๆ รู้ไม่ได้ ไม่งั้นตีฉันให้ตายยังไงฉันก็ไม่พูด เป็นความลับเกี่ยวกับความเป็นความตายของเขา มาไม่มาก็แล้วแต่เธอ”

พูดจบคุณนายตระกูลจันทรวงศ์ก็วางสายไป

หัวใจปาณีสั่นเล็กน้อย

ความลับเกี่ยวกับความเป็นความตายของเขา?

จริงหรือเท็จ?

แต่นี่อาจจะเป็นข้ออ้างของคุณนายตระกูลจันทรวงศ์ในการดึงเธอเข้าร่วมเกม

พัณณิตาได้ยินว่าเป็นความลับเกี่ยวกับความเป็นความตายของนภดล ก็สะเทือนใจทันที

“ไม่ว่าจะจริงหรือเท็จก็ต้องไปดูหน่อยไหม? ถ้ามันเป็นเรื่องจริงล่ะ?”

เธอชอบนภดลจริงๆ

นภดลเหมือนดวงดาวบนท้องฟ้า สว่างสดใสทำให้ละสายตาไม่ได้ โดยเฉพาะท่าทางเย็นชาของเขา ยิ่งมองก็ยิ่งชอบจริงๆ ถึงแม้นภดลจะไม่ได้คิดอะไรกับเธอ และไล่เธอออกจากอาณาจักรรัตติกาลเพียงเพราะเธอว่าปาณีไม่กี่คำ

ครั้งนี้ถ้านภดลไม่โทรหาเธอด้วยตัวเอง ให้เธอมาทำธุระกับปาณี เธอไม่มีทางมาเด็ดขาด

ที่มาที่นี่ก็ไม่ใช่เพราะเธอชอบปาณีมาก แค่รู้สึกว่าอยู่กับปาณีแล้วอาจจะได้เจอนภดล แค่ได้เจอเขาก็พอ เธอมีความปรารถนาเช่นนี้

คิ้วปาณีขมวดเข้าหากันแน่น

เธอก็เป็นห่วงสุขภาพนภดลเช่นกัน

พัณณิตาไม่รู้ว่านภดลเป็นคนสำหรับทดลอง แต่เธอรู้ คนแบบนี้สุขภาพมักมีข้อบกพร่อง หรือปัจจัยที่ไม่มั่นคง ในตอนนี้คำพูดของคุณนายตระกูลจันทรวงศ์เหมือนระเบิดเวลาโยนใส่ในใจปาณี ทำให้เธอกังวล กระวนกระวายใจ แปรปรวนไม่มั่นคง

แต่ภารกิจที่นรมนมอบให้เธอก่อนหน้านี้ไม่นานทำให้เธอรู้ดีว่าคนอย่างคุณนายตระกูลจันทรวงศ์ไม่ได้เรียบง่ายขนาดนั้น อย่างน้อยที่สุดก็ไม่ใช่ในตอนนี้ ดังนั้นนรมนถึงได้บอกว่าตรวจสอบคุณนายตระกูลจันทรวงศ์สามารถให้นภดลรู้ได้ แต่ให้เขารู้รายละเอียดไม่ได้

คุณนายกำลังปกป้องนภดลอยู่ใช่ไหม?

หรือจะบอกว่าคุณนายรู้อะไรบางอย่าง

“พวกเธอรออยู่ที่นี่ก่อน ฉันจะไปหาคุณนาย”

ปาณีเพิ่งพูด พัณณิตาก็พูดขึ้น “เธอกลัวใช่ไหม? แค่หญิงชราคนเดียวจะทำอะไรเราได้ฮะ? ฉันว่าเธอไม่เป็นห่วงหัวหน้านภดลเลยสักนิด ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมหัวหน้านภดลถึงได้พิเศษกับเธอแบบนั้น?”

พิเศษ?

ปาณีชะงักไปสักพัก

บางทีนภดลอาจจะปฏิบัติกับเธอต่างกับคนอื่น แต่นี่มันคือความรักไหม?

นภดลไม่ได้ยอมรับแต่ก็ไม่ได้ทำลายมันไม่ใช่เหรอ?

บางทีอาจจะเห็นแก่ที่เธอไล่ตามเขาอย่างยากลำบากเลยตอบสนองเธอเล็กน้อยล่ะมั้ง

ในใจปาณีเกิดความรู้สึกที่ไม่รู้จักเคลื่อนผ่านไป มองพัณณิตาด้วยสีหน้าเรียบๆ แล้วพูดขึ้น “จำไว้นะ เธออยู่กับฉันแล้ว ฉันเป็นผู้ออกคำสั่ง ถ้าฉันไม่ได้สั่งแล้วเธอกล้าเคลื่อนไหวเป็นการส่วนตัว ฉันก็กล้าลงโทษเธอ”

“ปาณี เธอ……”

“ไม่เชื่อเธอก็ลองดู”

ปาณีไม่สนใจพัณณิตาที่ถูกทำให้โกรธเคือง เธอหันตัวขึ้นไปข้างบนทันที มาถึงประตูทางเข้าห้องนรมน

“คุณนาย ฉันปาณีนะคะ มีเรื่องอยากคุยกับคุณ”

“เข้ามา”

วันนี้นรมนเริ่มแพ้ท้อง อาเจียนจนหมดไส้หมดพุง เสียงก็แฝงไปด้วยความอ่อนแอ

ปาณีรีบเดินเข้าไป เห็นสีหน้านรมนไม่ดีมาก ก็เดินไปข้างหน้าหนึ่งก้าวลูบหลังเธออย่างอดไม่ได้

“เริ่มแพ้ท้องเร็วขนาดนี้เลยเหรอคะ?”

ปาณีเป็นพยาบาล มีประสบการณ์กับด้านนี้ และตอนนี้บุริศร์ไม่อยู่เคียงข้างนรมน ปาณีก็ค่อนข้างประหลาดใจ

“ประธานบุริศร์ล่ะคะ?”

“ก่อนหน้านี้ไม่นานประเทศFโทรมา เขาไปรับสาย เขายังไม่รู้เรื่องที่ฉันแพ้ท้อง คิดว่าฉันหลับไม่สบาย เด็กคนนี้ก็ไม่รู้เป็นอะไร ทรมานฉันแต่เช้าตรู่ แหวะ……”

นรมนเพิ่งพูดไม่กี่ประโยคก็เริ่มอาเจียนอีกครั้ง

ปาณีรีบวิ่งไปห้องน้ำหยิบกะละมังหนึ่งใบให้นรมน

ตอนนี้นรมนต้องอยู่บนเตียง สถานการณ์ตอนนี้ต้องดูแลเป็นพิเศษ เธอพูดขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ “คุณนาย ตอนนี้ให้ฉันเริ่มดูแลอยู่ข้างๆ คุณดีไหม?”

“ไม่ต้อง ที่บ้านไม่ได้ขาดพยาบาล สิ่งที่ขาดคือกระดูกสันหลัง ปาณี เธอคือคนของฉัน ฉันเป็นคนพาเธอกลับมาเอง ฉันหวังว่าต่อไปเธอจะมีความสุขได้”

นรมนคลื่นไส้สักพัก รู้สึกว่าทั้งร่างจะล้มฟุบแล้ว

ปาณีรีบหาหมอนอิงหนึ่งใบวางไว้ด้านหลังนรมน อารมณ์ค่อนข้างซับซ้อน

เธอเป็นพยาบาล สถานการณ์ในตอนนี้ของนรมนไม่เหมาะที่จะเป็นห่วง แต่เรื่องทางด้านคุณนายตระกูลจันทรวงศ์ต้องพูดไหมนะ?

“เธอมีอะไรจะคุยกับฉัน พูดมาสิ”

นรมนชี้ไปที่แก้วน้ำ

ปาณีรีบเดินไปข้างหน้าเพื่อรินน้ำอุ่นหนึ่งแก้วแล้วยื่นไป

ดื่มน้ำนิดหน่อย นรมนถึงได้รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย

ปาณีคิดสักพัก ก็พูดขึ้นเสียงทุ้ม “คุณนายตระกูลจันทรวงศ์โทรหาฉันค่ะ”

“กระวนกระวายใจเร็วขนาดนี้เชียวเหรอ?”

นรมนไม่ได้มีท่าทางประหลาดใจอะไร ท้องไส้ปั่นป่วนอย่างมาก เหมือนจะอยากอาเจียนอีกครั้ง

เป็นเด็กดีหน่อยได้ไหม?!

ตั้งครรภ์ครั้งนี้ทำไมมีการตอบสนองมากขนาดนั้น?

ตอนเธอท้องกมลและกานต์ก็ไม่ได้ลำบากแบบนี้