บทที่ 1468 คุณก็คือผู้ชายซื่อบื้อคนหนึ่ง

พอสังเกตเห็นว่าสีหน้าของปาณีมีสีแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย นรมนก็ยิ้มและถามขึ้นอย่างสอดรู้สอดเห็นเล็กน้อยว่า “เป็นยังไง? หรือว่าเมื่อคืนนภดลอยู่ที่ห้องเธอเหรอ?”

ดวงตาของปาณีเบิกกว้างขึ้นมาทันที แล้วก็รีบปฏิเสธขึ้นว่า

“ไม่ใช่ ไม่ใช่จริง ๆ นะคะ”

“ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ซิ จะร้อนตัวขนาดนี้ทำไม?”

นรมนยิ้มจนตาหยีแล้วก็พูดขึ้น แต่กลับทำให้ใบหน้าของปาณีร้อนผ่าวเป็นอย่างมาก

“อ๋อ ใช่แล้ว เรื่องราวในครั้งนี้ฉันได้ยินมาแล้ว นภดลนั้นก็เป็นห่วงเธอมาก เธอแน่ใจเหรอว่าเขาไม่มีความรู้สึกกับเธอน่ะ?”

นภดลรู้จักกับนภดลมาไม่ใช่แค่วันสองวัน ถ้าหากว่าผู้ชายคนน้ำไม่ชอบผู้หญิงคนนี้ละก็ ไม่มีทางที่จะสนใจความเป็นความตายของอีกฝ่ายอยู่แล้ว ถึงแม้ว่าปาณีจะมีความรู้สึกต่อเขาก็เถอะ นภดลก็คงจะไม่มีทางทำให้เธอมาถึงขั้นนี้ได้หรอก เพราะฉะนั้นนภดลนั้นได้เกิดความรู้สึกต่อปาณีแล้วจริง ๆ

ปาณีรู้สึกแต่เพียงความร้อนบนในหน้ายิ่งอยู่ก็ยิ่งร้อนมากขึ้นแล้ว จึงรีบพูดขึ้นว่า “คุณนายคะ จู่ ๆ ฉันก็รู้สึกเวียนหัวนิดหน่อย ฉันขอตัวกลับไปพักผ่อนก่อนนะคะ และอีกอย่างภารกิจครั้งนี้ก็จบลงแล้ว จะให้พวกพัณณิตากลับไปที่อาณาจักรรัตติกาลเลย คุณคิดว่าเป็นยังไงคะ?”

“เธอจัดการไปตามสมควรก็พอแล้ว”

นรมนกลับรู้สึกว่ายังไงก็ได้

ปาณีแทบจะเหมือนกับหนีออกมาจากห้องของนรมนเลย ความร้อนบนใบหน้าก็ไม่ได้หายด้วย

หรือว่าเจ้านภดลคนนี้จะมีความรู้สึกต่อเธอจริง ๆ เหรอ?

ในใจของปาณีเกิดความหอมหวานขึ้นมาเสี้ยวหนึ่ง แต่ก็มีความไม่แน่ใจอยู่ด้วยเล็กน้อย

พอเห็นว่าพัณณิตายังคงถามหาเบาะแสของนภดลไปทั่ว อยู่ ๆ ปาณีก็รู้สึกรังเกียจขึ้นมาเล็กน้อย

“พัณณิตา เธอกับพวกเขากลับไปที่อาณาจักรรัตติกาลก่อนเถอะ ไปตอนนี้เลย”

คำพูดของปาณีทำให้พัณณิตาอึ้งไปเล็กน้อย

“ไหนว่าจะให้พวกเราอยู่ที่บ้านใหญ่ตระกูลโตเล็กไม่ใช่เหรอ?”

“นั่นเป็นเพราะภารกิจก่อนหน้านี้ ตอนนี้ภารกิจจบลงแล้ว พวกเธอก็กลับไปได้แล้ว คุณนายกับประธานบุริศร์ชอบความสงบ คนอยู่เยอะไปค่อยดี”

คำพูดของปาณีทำให้ดวงตาของพัณณิตาขรึมลงหลายส่วน

“ฉันตามหาหัวหน้านภดลเจอ แล้วพูดไม่กี่ประโยคก็จะไปแล้ว”

“ให้เธอไปเธอก็ไปซิ เธอนึกว่าที่นี่เป็นที่ไหน? จะปล่อยให้เธอเจอคนคนหนึ่งก็จับมาถามหาเบาะแสของนภดลได้เหรอ? เธอไม่กลัวว่าจะเจอประธานบุริศร์เข้าเหรอ? รีบไปซะ!”

ปาณีทำหน้าเข้มเอาไว้ ท่าทางแบบไม่สามารถยอมอ่อนข้อได้ จึงทำให้พัณณิตารู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยขึ้นมาทันที แต่ว่าพอคิดถึงสถานะที่ปาณีอยู่ในตระกูลโตเล็กแล้ว เธอก็หมุนตัวแล้วเดินจากไปอย่างโกรธเคือง

หลังจากที่กลุ่มคนจากไปแล้ว ปาณีถึงถือได้ว่าโล่งใจไปได้เปลาะหนึ่ง

เธอไปที่ห้องครัวแล้วก็หาของกินอะไรมาหน่อย พอนึกถึงได้ว่านภดลยังไม่ได้กินข้าว ก็เลยทำเพิ่มขึ้นอีกชุดหนึ่งแล้วก็ยกขึ้นไป

เปิดประตูห้องออก นภดลยังคงนอนอยู่

ผิวของเขาดีจริง ๆ ดีจนทุกรูขุมขนก็สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนมาก

ผู้ชายคนหนึ่งหน้าตาสวยกว่าผู้หญิง ผิวก็ดีขนาดนี้ ช่างทำให้คนรู้สึกอิจฉาจริง ๆ

ปาณีเอากับข้าวมาวางลงบนโต๊ะ แล้วอยากจะเรียกเขาตื่นขึ้นมากินข้าว แต่ว่าพอเห็นขอบตาดำที่ใต้ตานภดล เธอก็ลังเลไปครู่หนึ่งจากนั้นก็กะว่าจะยกกับข้าวลงไปข้างล่าง รอให้นภดลตื่นแล้วค่อยว่ากัน ก็ได้ยินเสียงนภดลพูดเสียงต่ำขึ้นว่า “เอามาให้ผมไม่ใช่เหรอ? ทำไมจะเอาออกไปแล้วล่ะ?”

“คุณตื่นแล้วเหรอ?”

อยู่ ๆ ปาณีก็รู้สึกเขินอายขึ้นมาเล็กน้อย และรู้สึกว่าไม่รู้จะทำยังไงเมื่อต้องเผชิญหน้ากับนภดลแบบตอนนี้

นภดลบิดขี้เกียจทีหนึ่ง แล้วก็ลุกขึ้นมานั่งลงเลย

เสื้อชุดนอนยังคงเปิดอยู่ แล้วก็มีกล้ามหน้าท้องที่แข็งแรงแปดแผ่นโผล่ออกมาอยู่

จู่ ๆ ปาณีก็รู้สึกว่าบนหน้าร้อนผ่าว จึงรีบเบือนหน้าหนีไป

“คุณจะใส่เสื้อให้มันดี ๆ ก่อนได้ไหม?”

“เมื่อคืนทั้งลูบไล้ทั้งกัดผม ตอนนี้มารังเกียจผมไม่ใส่เสื้อผ้าให้ดี ๆ เหรอ? แล้วก็ไม่รู้ว่านี่เป็นผลงานชิ้นเอกของใคร”

นภดลพูดไม่เรื่อยประโยคหนึ่ง แต่กลับทำให้ปาณีตกใจจนสะดุ้งทีหนึ่ง

“ใครทั้งลูบไล้ทั้งกัดคุณกัน?”

“ไม่ยอมรับใช่ไหม? ได้ ยังดีนะที่ผมรอบคอบ ถ่ายวิดีโอไว้ซะก่อน ไม่งั้นคงจะคิดว่าผมใส่ร้ายคุณจริง ๆ แล้ว”

นภดลพูดแล้วก็เอาโทรศัพท์ออกมา แล้วหาวิดีโอที่ถ่ายไว้ แล้วกดเปิดออก จากนั้นปาณีก็เห็นภาพวิดีโอภาพหนึ่งที่ทำให้ตัวเองอับอายจนไม่มีที่อยู่

ขาทั้งสองข้างของเธอเกี่ยวอยู่บนเอวนภดลเลย แล้วยังรู้สึกไม่ค่อยสบาย ถีบไปสองทีแล้วมือทั้งคู่ก็มากอดร่างกายช่วงบนของนภดลเอาไว้ จากนั้นก็เอาหน้าของตัวเองมาแนบอยู่กับอกของนภดล แล้วก็ขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย เหมือนกับว่าไม่ค่อยสบายตัวเท่าไหร่ ก็เลยปัดเสื้อผ้าของนภดลออก จากนั้นก็เอาหน้ามาแนบอยู่กับอกของนภดลแล้วถึงได้ทอดถอนใจอย่างพึงพอใจทีหนึ่งแล้วก็นอนหลับไป

พอผ่านไปไม่นานปาณีก็ลูบไล้ร่างกายของนภดลเล็กน้อย แล้วก็ลูบหัวนมของนภดลพอดี เธอนิ่งอึ้งไปเล็กน้อย จากนั้นก็แลบลิ้นออกมาแล้วเลียไปทีหนึ่ง จากนั้นก็เหมือนกับจะรู้สึกว่ารสชาติไม่อร่อย แล้วก็ถุยออกมาเล็กน้อยอย่างรังเกียจ จากนั้นก็พิงอยู่กับอกนภดลแล้วก็นอนหลับไป

ปาณีแทบอยากจะหารูสักแห่งแล้วมุดเข้าไปเลย

ไม่!

นี่ต้องไม่ใช่เธอแน่!

แต่ว่าภาพบนนั้นก็ชัดเจนมากขนาดนั้น ซึ่งเธอจะบ่ายเบี่ยงไม่ได้

ปาณียื่นมือออกไปแย่งทันที

“นี่คุณยังถ่ายวิดีโอไว้อีกเหรอ? นภดล คุณนี่ประสาทหรือเปล่าคะ?”

นภดลเอาโทรศัพท์มาไว้ที่เอวกางเกงของตัวเองอย่างง่ายดาย แถมยังพูดอย่างนักเลงว่า “ผมโดนคนล่วงละเมิดแล้ว ยังไงผมก็ต้องเก็บหลักฐานไว้สักหน่อยใช่ไหม ไม่งั้นถ้าคุณไม่ยอมรับขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ?”

“อะไรคือฉันล่วงละเมิดคุณ? คุณ คุณ คุณ……”

ตอนนี้ปาณีไม่มีทางลงมือได้แล้วจริง ๆ

นี่ถ้ายังไปแย่งอีก แล้วถ้านภดลบอกว่าเธอจะถอดกางเกงเขาแล้วจะทำยังไงล่ะ

ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอจะอยากทำมาก แต่ว่ายังไงก็จะต้องมียางอายหน่อยซิ?

นภดลกลับพูดอย่างมีเหตุมีผลมากว่า “หรือไม่ผมเอาคลิปวิดีโอนี้ไปขอคำตัดสินต่อหน้าคุณนายสักหน่อยดีกว่า”

“คุณอย่าเล่นไปเรื่อยนะ!”

ปาณีตกใจจนสำลักน้ำลายตัวเองเกือบตายขึ้นมาทันที

คลิปวิดีโอที่น่าอายขนาดนี้ถ้าคุณนายมาเห็นเข้า เธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?