ตอนที่ 1472
บทที่ 1472 เธอจะเคียงข้างเขา
October 31, 2026
นภดลกลับชอบท่าทางตอนนี้ของปาณีมาก จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าตัวเองเมื่อก่อนงี่เง่า ไม่รักไม่แกล้งผู้หญิงน่ารักขนาดนี้ วันๆ เอาแต่ทำหน้าบึ้งตึงเย็นชาทำไมกัน
“พูดมาเร็ว ตกลงคุณจะไปมั้ย”
“นภดล คุณรังแกฉัน!”
ปาณีร้องไห้
เพราะเธอร้องไห้ทำเอานภดลตกใจ
“ได้ๆๆ ไม่จด ไม่จด ไม่ต้องร้องแล้ว”
นภดลยิ่งพูดปาณียิ่งน้อยใจ สุดท้ายก็ร้องไห้โฮเสียงดัง น้ำหูน้ำตาเลอะเสื้อผ้าของนภดล
“คุณจะรังแกฉัน! ฮือๆ ฉันจะไปบอกคุณนาย ฉันไม่ชอบคุณแล้ว”
“ไม่ได้”
ท่าทีนภดลแข็งกร้าว น้ำเสียงเย็นเยียบ ยิ่งทำให้ปาณีน้อยใจ
ผู้ชายคนนี้แม้แต่ปลอบผู้หญิงก็ทำไม่เป็น เธอชอบเขาตรงไหนกันแน่
“ผู้ชายทึ่ม ปล่อยฉันก่อน”
“ไม่ปล่อย!”
“นภดล คุณเป็นอันธพาลหรือไง ปล่อยเร็ว!”
ปาณีดิ้นรน วินาทีต่อมาจูบเร่าร้อนก็หยุดเสียงร้องไห้ของเธอ จากนั้นเสียงก็เบาลงเรื่อยๆ แต่บรรยากาศกลับร้อนขึ้น
นภดลอยู่ในห้องปาณีสองชั่วโมงกว่าถึงออกมา ตอนที่ออกมายิ้มแย้มเบิกบาน คนรับใช้แต่ละคนที่เห็นต่างจ้องมอง
“จุ๊ๆ เกิดเรื่องใหญ่อะไรขึ้นหรือเปล่า”
“เห็นหัวหน้านภดลครึ้มอกครึ้มใจขนาดนี้ หรือว่ากับพยาบาลปาณี...”
“ไม่น่าใช่มั้ง หัวหน้านภดลไม่ไหวไม่ใช่เหรอ”
“ไม่ไหวยังสองชั่วโมงนี่นะ ถ้าไหวละก็ จะนานขนาดไหน”
พวกคนรับใช้กระซิบกระซาบ นภดลทำเป็นไม่ได้ยิน ตอนที่จะกลับฐานก็ได้ยินนรมนให้คนมาเรียกเขาไปหา
นภดลเดินเข้าไปในห้องนรมน ใบหน้าปิดบังความสุขไม่มิด
“เอ๊ะ สมใจคิดแล้วเหรอ”
บุริศร์เห็นนภดล ก็กระแอมทีหนึ่ง “ให้พ่อครัวทำอาหารอร่อยๆ ให้ปาณีหน่อย ครั้งแรกของผู้หญิงต้องบำรุงหน่อย”
เมื่อได้ยินอย่างนี้ นภดลก็หน้าแดง นรมนกลับเบิกตาโต
“คุณพูดอะไรสองแง่สองง่าม อะไรครั้งแรก คุณดูออกได้ยังไง”
นรมนนับถือบุริศร์จริงๆ
นภดลรู้สึกเหมือนยืนไม่ติด
บุริศร์ยิ้มมุมปาก ไม่พูดอะไรต่อ กลัวว่านภดลจะทำตัวไม่ถูก หยิบสัญญาในมือขึ้นมาอ่านต่อ
นรมนเห็นบุริศร์ไม่อยากพูด คิดว่ารอไม่มีคนอื่นแล้วค่อยถามให้รู้เรื่อง แต่ตอนนี้เธอมองนภดล ยิ้มพลางพูด “ดีอกดีใจแล้วก็อย่างลืมเรื่องสำคัญล่ะ”
“เอ๊ะ”
“ดร.ฐานทัต”
สีหน้านรมนเคร่งขรึมขึ้น
“ตั้งแต่ดร.ฐานทัตถูกจับกลับมาก็พยายามฆ่าตัวตายสามครั้งแล้วแต่ไม่สำเร็จ นายคิดว่ายังไงล่ะ”
นภดลพาดร.ฐานทัตมาแล้วก็ถูกคนของบุริศร์รับช่วงไป เรื่องต่อจากนั้นเขาไม่สะดวกแทรกแซง จึงไม่รู้เรื่อง ตอนนี้ได้ยินนรมนพูดเรื่องดร.ฐานทัตพยายามฆ่าตัวตาย เขาก็อดตะลึงไม่ได้
“จะเป็นไปได้ไง ดร.ฐานทัตไม่มีทางฆ่าตัวตาย”
“เขาใช้การฆ่าตัวตายข่มขู่พวกเรางั้นหรือ”
คำพูดของนรมนทำให้นภดลย่นคิ้ว
ข่มขู่พวกเขา
ทำไมกัน
ราวกับดูออกว่านภดลสงสัย นรมนกับบุริศร์สบตากัน ถึงค่อยพูดขึ้น “นภดล มีเรื่องที่พวกเราปิดบังนาย ตอนนี้บอกไปแล้ว หวังว่านายจะเผชิญหน้ากับมันได้เต็มที่”
“เรื่องอะไรครับ”
นภดลรู้สึกว่าเรื่องนี้น่าจะเกี่ยวกับตัวเอง
นรมนส่งรายงานตรวจเลือดให้นภดล
นภดลรับไปดูแล้ว หน้าเปลี่ยนสีนิดหนึ่ง
เขาคุ้นเคยดีกับรายงานตรวจเลือด ไม่รู้ว่าอ่านมากี่ครั้งตั้งแต่เล็กจนโต ทุกอันเป็นของเขา
ตอนนี้เห็นค่าในนั้นเปลี่ยนไป นภดลก็กระวนกระวายใจ
“ร่างกายผมมีปัญหาหรือครับ”
“ใช่แล้ว แต่พวกเราคิดว่าร่างกายนายมีปัญหา ดร.ฐานทัตน่าจะรู้สาเหตุ อีกอย่างเขาเคยดีกับนายมาก ต่อให้ไม่ถึงกับดูแลทุกอย่าง แต่ก็ไม่ถึงกับทำให้นายลำบาก แต่ตอนนี้เขาให้คุณนายตระกูลจันทรวงศ์ใช้ปาณีบีบบังคับนาย เรื่องนี้จะต้องมีปัญหาและอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ เพียงแต่พวกเราไม่รู้ พวกเราพาดร.ฐานทัตกลับมาก็เพราะหวังว่าจะเข้าใจเรื่องนี้ เขาถึงได้ใช้วิธีฆ่าตัวตายข่มขู่พวกเรา ความหมายคือยอมตายไม่ยอมคายความจริง นายเป็นคนที่เข้าใจเขามากที่สุด ลองคิดดูจะมีวิธีไหนง้างปากดร.ฐานทัตได้”
ก่อนหน้านี้นรมนไม่พูด ก็เพราะกลัวนภดลคิดมาก แต่ตอนนี้สถานการณ์ร้ายแรง เธอไม่อาจรอต่อไปได้แล้ว
นภดลชะงัก ถามขึ้น “งั้นสภาพร่างกายตอนนี้ของผมจะทำให้ผู้หญิงท้องได้มั้ย”
“เอ๊ะ”
นรมนงุนงง แต่บุริศร์คิดอะไรได้แล้ว พูดเสียงเบา “ไปขอยากับมิลิน”
“เดี๋ยวผมกลับมา”
นภดลรีบวิ่งออกไปข้างนอก
นรมนเห็นเขาวิ่งเร็วมาก ก็หันไปมองบุริศร์แวบหนึ่ง ถามขึ้น “เขามีอะไรกับปาณีจริงๆ หรือคะ”
“คุณไม่เห็นผื่นแดงที่คอเขาหรือไง”
“ไม่เห็นค่ะ คุณสังเกตละเอียดจัง”
นรมนประหลาดใจ แต่ก็ถามเสียงเบา “เขากับปาณีพัฒนาเร็วมาก จะ...”
“ไม่หรอก จณัตว์ไม่มีทางปล่อยให้เขาเกิดเรื่อง”