ตอนที่ 1473
บทที่ 1473 ผมเชื่อว่าอีกไม่นานแล้ว
October 31, 2026
“เกิดอะไรขึ้นคะ”
ปาณีเห็นสีหน้านภดลเคร่งขรึม อดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่สบายใจ
“ไม่รู้สิ คุณไปห้องของคุณนายก่อน ผมจะออกไปดูหน่อย”
นภดลพูดจบก็วิ่งออกไป แต่พอวิ่งไปถึงหน้าประตูก็กลับมา จูบที่หน้าผากของปาณี พูดเสียงอ่อนโยน”ปกป้องคุณนายกับตัวเองให้ดี อย่าทำให้ผมเป็นห่วง”
ปาณีรู้สึกเพียงกระแสไฟฟ้าไหลเวียนในตัว ได้ยินเสียงอื้ออึงในหู แต่ไม่ได้ยินชัดนภดลพูดอะไร เธอพยักหน้าไปตามสัญชาตญาณ ก็เห็นนภดลวิ่งออกไปอีกครั้ง
เธอไม่กล้าขวางเขา รีบออกไปทางห้องนรมน
“คุณนายคะ นภดลให้ฉันมาดูแลคุณค่ะ”
ตอนนี้บุริศร์ออกไปแล้ว น่าจะกังวลเช่นกัน เพราะสภาพร่างกายนรมนจึงออกไปไม่ได้ แต่ก็ร้อนใจทีเดียว
“ปาณี เธอมาพอดี ไปดูเร็วเกิดอะไรขึ้น เมื่อกี้เหมือนมีเสียงระเบิด”
“เสียงระเบิดหรือคะ”
ปาณีตกอกตกใจ
“กลางวันแสกๆ อีกฝ่ายเป็นใครกัน ถึงได้เหิมเกริมขนาดนี้”
นรมนสีหน้าเคร่งขรึม
“เกรงว่าคงจะมาเพราะดร.ฐานทัต”
“คุณหมายความว่า... นภดล...”
ปาณีรู้สึกเป็นกังวลขึ้น
“ไม่เป็นไรหรอก มีอาณาจักรรัตติกาลอยู่ เขาจะต้องไม่เป็นไร อีกอย่างตอนนี้นภดลว่องไวมาก คนทั่วไปจับเขาไม่ได้”
นรมนรู้สึกปวดท้อง แต่ไม่ได้ร้องออกมา เธอรู้ว่าตอนนี้ปาณีเป็นห่วงนภดลมาก ถ้าตัวเองทำให้ปาณีเป็นห่วงอีกเกรงว่าเธอจะรับไม่ไหว
ตอนนี้เองมิลินก็เดินเข้ามา
“คุณนาย ทำไมสีหน้าไม่สู้ดีคะ”
คำพูดของมิลินทำให้ปาณีตอบสนองทันที
“คุณนาย ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่าคะ”
ขณะที่ถามปาณีก็รีบรินน้ำอุ่นให้นรมน ส่วนมิลินก็จับชีพจรของนรมน แต่น้ำของปาณียังไม่ทันส่งถึงมือนรมน ก็เกิดเสียงดังสนั่นดัง “ปัง” อีกครั้ง พื้นสั่งสะเทือนครู่หนึ่ง ปาณีถือแก้วน้ำไม่มั่นคง น้ำอุ่นหกใส่หลังมือของปาณี ร้อนไม่น้อยทีเดียว
“ปาณี เธอไม่เป็นอะไรนะ”
นรมนเห็นแล้วก็เป็นห่วง
“ไม่เป็นไรค่ะ แค่น้ำอุ่น”
ปาณีสะบัดมือ หลังมือแดงนิดหน่อย
นรมนอยากจะลุกขึ้น แต่ถูกมิลินกดตัวไว้
“คุณนาย จะทำอะไรคะ”
“ฉันจะออกไปดูหน่อย”
“ไม่ได้ค่ะ”
มิลินห้ามทันที
นรมนกังวลมาก
“ไม่รู้ข้างนอกเป็นยังไงบ้าง ตอนนี้วุ่นวายอย่างนี้ ฉันไม่ออกไปดูก็ไม่วางใจ”
“แต่ตอนนี้ร่างกายคุณเคลื่อนไหวไม่ได้ บอกแล้ว หน้าที่ของฉันคือดูแลไม่ให้คุณลงจากเตียง”
มิลินไม่ยอมสักนิด
นรมนเลื่อนสายตาไปมองปาณี
ปาณีพูดอย่างลำบากใจ “นภดลให้ฉันปกป้องคุณ ดังนั้นคุณนาย อย่าออกไปเลยค่ะ ข้างนอกมีประธานบุริศร์กับนภดล ไม่มีทางเกิดเรื่องค่ะ”
“ตอนนี้บุริศร์ยังไม่หายดี”
พูดไปแล้ว นรมนคนที่เป็นห่วงก็คือบุริศร์
ปาณีรีบพูด “นภดลจะปกป้องเขาค่ะ”
“พวกเธอ...”
นรมนมองผู้หญิงสองคนตรงหน้าสายตาโกรธ ขี้เกียจจะพูดอะไร
ปาณีรินน้ำอุ่นให้เธอใหม่ มิลินก็รีบฝังเข็มให้เธอ
นรมนรู้สึกปวดท้อง กระทั่งมีของเหลวเบาๆ ไหลออกมา เธออดเป็นห่วงไม่ได้
“ลูกของฉันไม่เป็นไรใช่มั้ย”
“วางใจเถอะ ฉันจะต้องรักษาเขาไว้ได้”
มิลินยิ้มบาง
นรมนใจเต้น
“ฉันไม่ได้ลงจากเตียง”
“ฉันรู้ค่ะ แต่คุณนายร่างกายของคุณทนไม่ไหวจริงๆ และปัจจัยภายนอกอาจทำให้คุณแท้งได้ ฉะนั้นช่วงสามเดือนแรกสำคัญมาก ถ้าหากไม่ได้มีเรื่องใหญ่คุณต้องระวังให้ดี อย่าขยับเขยื้อนตามอำเภอใจอีก”
คำพูดมิลินทำให้นรมนกลัว รีบพยักหน้า
ปาณีเป็นพยาบาล ย่อมคอยดูแลอยู่ข้างๆ
ข้างนอกวุ่นวายมาก ทุกอย่างโกลาหล ไม่รู้ใครเป็นใคร
ปาณีป้องกันเหตุไม่คาดฝัน จึงปิดล็อกประตูห้อง
ตอนที่บุริศร์ออกมาก็เจอกับชัยยศที่กลับมาพอดี สีหน้าเคร่งเครียด
“เกิดอะไรขึ้น”
“คุณชายบุริศร์ มีคนช่วยดร.ฐานทัตไปแล้ว”
เรื่องนี้บุริศร์คาดไว้อยู่แล้ว
เขาถามเสียงเย็น “คนที่ตามไปล่ะ”
“ตามไปแล้วครับ เดิมทีนภดลคิดจะนำทีมไปตามเอง แต่ผมกลัวว่าอีกฝ่ายจะลักพาตัวนภดลไปด้วย ก็เลยห้ามไว้ ตอนนี้คนของกิมจิกำลังตามไปครับ”
คำพูดของชัยยศทำให้บุริศร์ตะลึง
“กิมจิหรือ”
“ครับ เพิ่งถึง นภดลเป็นคนติดต่อ วางแผนจะรวมอาณาจักรรัตติกาลเก่าเข้าด้วยกัน”
ชัยยศคิดว่าบุริศร์รู้เรื่องนี้ แต่ตอนนี้ดูท่าทางแล้วบุริศร์ยังไม่รู้ เขารีบอธิบาย
บุริศร์ไม่ได้รู้สึกอะไร เพียงแต่ถามขึ้น “คนของนภดลล่ะ”
“ไปห้องทดลองครับ”
“เขาไปห้องทดลองทำอะไร”