ตอนที่ 1514
บทที่ 1514 ในที่สุดก็จบแล้ว
October 31, 2026
ในบ่ายสดใสมีลมพัดโชยมาอ่อนๆ นรมนจู่ๆ ก็เริ่มปวดท้องขึ้นมา ทั้งร่างบุริศร์ก็เครียดมาก
“ใครก็ได้มานี่ มานี่หน่อย ภรรยาฉันจะคลอดแล้ว”
บุริศร์จับมือนรมนไว้แน่น เห็นหน้าผากเธอเหงื่อออก เจ็บจนสีหน้าซีดเซียว อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น “ไม่คลอดแล้ว นรมน เราไม่คลอดแล้ว”
“เฮ้ย นี่คุณพูดไร้สาระอะไร? ฉันท้องมาเก้าเดือน ถึงตอนนี้คุณบอกฉันว่าจะไม่คลอดแล้ว? บุริศร์ คุณมันไอ้ชั่ว!”
นรมนเจ็บจนทำได้แค่ด่าบุริศร์ ดูเหมือนแค่ทำแบบนี้เท่านั้นความเจ็บเธอถึงบรรเทาลงได้บ้าง
ตอนนี้บุริศร์ไม่สนใจเรื่องพวกนี้ ตราบใดที่ภรรยาสามารถลดความเจ็บปวดได้บ้าง อย่าว่าแต่ด่า ตีเขาก็ไม่มีปัญหา
“ทำยังไงดี? ตอนนี้เราทำยังไงดี? คุณทำคลอดไม่เป็นด้วย คนล่ะ? หรือตอนนี้ต้องหาหมอทำคลอดให้คุณ?”
บุริศร์ยิ่งพูดยิ่งไร้เหตุผลแล้ว
นรมนเคยคิดว่าบุริศร์คือคนที่สงบนิ่งไม่ตื่นตระหนก ตอนนี้เห็นท่าทางเครียดและกระวนกระวายของเขา เธอก็รู้สึกสติในใจแตกสลายเป็นชิ้นๆ ทันที
“กรี๊ด! ฉันเจ็บจะตายอยู่แล้ว! บุริศร์”
นรมนเจ็บจนกรีดร้อง บุริศร์รีบเข้ามา แต่ถูกนรมนคว้าผมเอาไส้ ใบหน้าบุริศร์บ่งบอกความรู้สึกทุกอย่างทันที แต่เขาไม่กล้าขยับ
“ภรรยา ภรรยาตะโกนเถอะ ตราบใดที่คุณบรรเทาความเจ็บปวดได้ก็พอแล้ว”
นรมนดูต่อไปไม่ลงแล้วจริงๆ
ชัญญาคือคนแรกสุดที่เข้ามา
“นี่จะคลอดแล้วเหรอ?”
“ครับ คุณน้าชัญญา ทำยังไงดี? ตอนนี้ผมทำอะไรได้บ้าง?”
บุริศร์ตกตะลึงพรึงเพริดอย่างแท้จริง
เขาไม่รู้มาก่อนว่าผู้หญิงคลอดลูกจะเป็นแบบนี้ ไม่กี่วันนี้ที่ได้อยู่เป็นเพื่อนทำให้เขารู้อย่างแจ่มแจ้งว่าผู้หญิงคลอดลูกมันไม่ง่ายเลย จึงยิ่งหวงแหนนรมนอย่างช่วยไม่ได้ แต่การคลอดที่เกิดขึ้นโดยไม่คาดคิดนี้ทำให้เขาควบคุมไม่ได้จริงๆ อ่า
ชัญญาเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของบุริศร์ซีดเซียวหมดแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะขำก่อนพูดขึ้น “นายไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น อยู่เป็นเพื่อนนรมนก็พอ”
“ช่างเถอะ ให้เขาอยู่คนเดียวดีกว่า ฉันกลัวว่าฉันยังไม่ทันคลอดเขาก็เป็นลมไปก่อน”
นรมนหายใจหอบขณะพูดขึ้น รู้สึกว่ามันเจ็บปวดรุนแรงมาก รุนแรงมากกว่าตอนคลอดพวกกานต์เยอะเลย
“เด็กคนนี้อยากออกมามากหรือไง? ฉันรู้สึกว่าวินาทีต่อมาก็คลอดได้แล้ว เด็กเริ่มลงมาแล้ว”
นรมนเจ็บจนทั้งร่างเหงื่อออก
บุริศร์เห็นนรมนเจ็บจนเป็นแบบนี้ ตัวเองก็รู้สึกไม่ดีที่จะไป จึงหงุดหงิดเล็กน้อยอย่างช่วยไม่ได้
“ทำยังไงถึงทำให้เธอไม่เจ็บได้?”
“ประธานบุริศร์ เวลาแบบนี้ผู้หญิงจะเจ็บกันหมด ความลำบากในการคลอดลูกไม่มีทางบรรเทาได้ ความเจ็บในการคลอดลูกเจ็บเท่ากับซี่โครงหักพร้อมกันสิบซี่ แต่ผู้หญิงก็อดทน ผู้หญิงเสี่ยงชีวิตมีลูกให้พวกผู้ชายอย่างคุณ”
คำพูดชัญญาทำให้ดวงตาบุริศร์ค่อนข้างแดง จมูกก็แสบขึ้นมา
“ถ้ารู้ว่าเป็นแบบนี้ตั้งนานแล้ว ตอนแรกไม่ให้……”
“หุบปาก!”
นรมนรู้ว่าบุริศร์จะพูดว่าถ้ารู้ว่าเป็นแบบนี้ตั้งนานแล้ว ตอนแรกไม่ควรมีลูกคนนี้เลย แต่ลูกจะคลอดออกมาแล้ว เขาในฐานะแด๊ดดี้ยังจะพูดแบบนี้ ถ้าลูกได้ยินจะทำอย่างไร?
บุริศร์ถูกนรมนตะคอกด้วยเสียงเย็นชาจนตกใจไม่กล้าพูดอะไรมาก รีบหุบปาก แต่ยังคงเป็นห่วงมาก
“รีบเอาคนท้องขึ้นรถ เราจะไปโรงพยาบาลกัน”
เสียงคุ้นเคยดังขึ้น บุริศร์และนรมนล้วนตกตะลึง ก็เห็นโพนี่ผลักประตูห้องเดินเข้ามา
“เป็นยังไงบ้าง? ยังรู้สึกโอเคไหม?”
นรมนไม่เจอโพนี่มาเกือบ เห็นเธอในขณะนี้ไม่ต้องบอกเลยว่าตื่นเต้นมากแค่ไหน
“ไม่ค่อยดี ฉันรู้สึกว่าเด็กเริ่มลงมาแล้ว”
ถึงนรมนจะตื่นเต้น แต่ก็เจ็บ เจ็บจนเธอจะร้องไห้แล้ว
โพนี่จับมือเธอไว้แน่น พูดขึ้นเสียงทุ้ม “อย่าเครียด ฉันมาทำคลอดให้เธอแล้ว”
“จริงเหรอ?”
นรมนค่อนข้างประหลาดใจ อย่างไรแล้วตอนนี้เธอกับบุริศร์ยังอยู่ในช่วงกักตัวตรวจสอบ เดิมทีแล้วนึกว่าจะคลอดลูกที่นี่ ไม่คิดว่าโพนี่จะมา ไม่ใช่แค่นี้ ด้านหลังยังมีพยาบาลมากมาย
โพนี่รีบตรวจให้นรมน แล้วพูดขึ้น “เปิดแล้วสองนิ้ว ครรภ์ที่สองจะคลอดค่อนข้างเร็ว ดูท่าทางแล้ว เดาว่าอีกไม่นานจะคลอด ครรภ์แรกของนรมนเป็นการผ่าตัดคลอด และร่างกายเป็นรอยแผลเป็น ตามหลักการครรภ์แรกควรผ่าตัดคลอด แต่ตอนนี้ดูสถานการณ์แล้วเด็กอยากคลอดออกมาเอง ดังนั้นฉันอยากให้บุริศร์ไปโรงพยาบาลกับเราด้วย ถ้าเป็นไปได้ ให้เขาคลอดเป็นเพื่อน”
โพนี่พูดอย่างรวดเร็ว ทางด้านชัญญาเริ่มรายงานทันที
บุริศร์จับมือนรมนตลอดเวลา รู้สึกถึงความเปียกชื้นบนฝ่ามือเธอ เห็นภรรยาเจ็บปวดโดยที่ช่วยอะไรไม่ได้และหมดหนทางไม่สามารถแทนที่ได้มันทำให้เขากังวลมาก
โพนี่คือผู้อำนวยการโรงพยาบาลทหาร ตอนนี้ทำคลอดให้นรมนก็ไม่ผิดนัก และทางด้านคริชณะก็รู้สถานการณ์นี้ ก็แจ้งธรรศทันที ตระกูลทวีทรัพย์ธาดาและคุณท่านตระกูลพรโสภณรวมถึงคริชณะก็ร่วมกันรายงานข้อเสนอแนะ
คุณท่านขวัญชัยขมวดคิ้วไม่พูดอะไร
ธเนศพลผลักประตูเดินเข้ามาทันที
“เข้ามาไม่รู้จักเคาะประตูเหรอ? ตอนนี้ไม่มีกฎระเบียบอะไรแล้ว?”
ดวงตาคุณท่านขวัญชัยมีความเข้มงวดเคลื่อนผ่านไป
ธเนศพลกลับมองเขาอย่างเกียจคร้าน พูดขึ้นเรียบๆ “เซ็นชื่อเถอะ คลอดลูกเป็นเรื่องใหญ่ นอกจากนี้ตระกูลโตเล็ก ตระกูลทวีทรัพย์ธาดาและตระกูลพรโสภณทุ่มเทไปมาก คุณตั้งใจจะทำให้พวกเขาผิดหวังเหรอ?”
“พูดอะไรไร้สาระ! ความเป็นความตายของจณัตว์ยังไม่แน่ชัดเลย นายไม่รู้ถึงความสำคัญของเรื่องนี้เหรอ?”
คุณท่านขวัญชัยขึ้นเสียงทันที