ตอนที่ 1561
บทที่ 1561 โฟกัสผิดจุด
October 31, 2026
“นี่มันอะไรกัน มาลงโทษใครต่อหน้าฉัน”
เสียงของธเนศพลดังขึ้นไม่ไกล
บุริศร์ขมวดคิ้ว แล้วพูดเบาๆ ว่า “คิดว่าลูกฉันกลายเป็นลูกนายแล้วหรือไง ถึงจะกลายเป็นลูกนาย นายก็ต้องสั่งสอนเขาให้ดี ถามเขาดูสิว่าเมื่อกี้ทำเรื่องอะไร ที่พวกผู้ชายสวะชอบทำกัน”
เมื่อเจอกับอารมณ์ของบุริศร์ ธเนศพลไม่สนใจ แต่เขาเดินมาข้างหน้ากานต์ แล้วถามว่า “เกิดอะไรขึ้น บอกฉันได้”
เสียงของธเนศพลไม่ดัง แต่กานต์เม้มปากไม่พูดอะไรออกมา และวิ่งเข้าไปในคฤหาสน์ แต่เมื่อนึกได้ว่าคฤหาสน์นี้เป็นของพ่อแม่ไอรา เขารู้สึกขัดแย้งในใจ สุดท้ายจึงหยุดอยู่หน้าประตู เขาหันมามองนรมน แล้วถามว่า “ผมเปลี่ยนที่คิดทบทวนได้ไหม”
นรมนนึกได้ว่าเป้าหมายของการมาที่นี่ คือมารับลูกชาย แต่โดนเรื่องอื่นขัดไว้เสียก่อน
“ไปรอในรถ หม่ามี้มีเรื่องคุยกับลุงธเนศพล”
กานต์หันหลังเดินไปที่รถ
ชมพูเห็นท่าทางหดหู่ของเขา ก็รู้สึกเศร้าใจ
“แด๊ดดี้ เรื่องมันเป็นแบบนี้”
ชมพูเล่าเรื่องเมื่อครู่ให้ฟังอย่างละเอียด
ธเนศพลขมวดคิ้ว เขามองนรมนกับบุริศร์ “พวกนายว่ากานต์เป็นผู้ชายสวะเหรอ”
“หรือการที่เขาทำแบบนั้น เป็นเรื่องดีหรือไง นายดูสิว่าเขาทำอะไรลงไป”
เมื่อบุริศร์นึกถึงเรื่องที่กานต์ทำร้ายไอรา เขาก็โมโหทันที ที่น่าโมโหไปกว่านั้น กานต์ยังไม่สำนึกผิด แถมเขายังพลาดไปทำร้ายไอราด้วย ดูเหมือนว่าต้องไปหาอรรณพสักหน่อย
ธเนศพลมองนรมน แล้วถามว่า “คุณนายบุริศร์ก็คิดแบบนี้เหรอ”
นรมนไม่พูดอะไร แต่ดูเหมือนว่าเธอคิดว่ากานต์ทำผิดเช่นกัน
จู่ๆ ธเนศพลหัวเราะออกมา แล้วพูดว่า “พวกนายสนใจแต่เรื่องความรัก จนละเลยทุกอย่างไปแล้วหรือไง”
คำพูดนี้ไม่มีความเกรงใจแล้ว
ถึงธเนศพลจะยิ้มอย่างสดใส แต่ตอนนี้ ไม่ว่านรมน บุริศร์ หรือชมพู ต่างรู้สึกถึงความโกรธของธเนศพล
บุริศร์รีบดึงนรมนไปข้างหลัง
“นายมีอะไรก็จัดการกับฉัน จะยุ่งกับภรรยาฉันทำไม นายชอบกานต์ แต่กานต์คือลูกแท้ๆ ของภรรยาฉัน เราแค่อบรมการกระทำของเขาเท่านั้น”
“ไม่ผิดที่อบรมเขา”
จู่ๆ ธเนศพลรู้สึกจุกอก
เขาหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุด ถึงนรมนไม่ชอบควันบุหรี่ บุริศร์ก็ไม่รู้จะทำยังไงกับธเนศพล เขาทำได้เพียงพูดด้วยสีหน้าเย็นชา “นายอยู่ห่างเราหน่อย มีลูกมีเมียกันหมดแล้ว ยังสูบบุหรี่อีก สำนึกสักหน่อยได้ไหม”
ธเนศพลอึ้งไปเล็กน้อย เขาหันไปมองชมพูโดยอัตโนมัติ
ชมพูรีบพูดว่า “ไม่เป็นไรค่ะแด๊ดดี้ หนูไม่ถือสา”
เธอยิ้ม ใบหน้าและแววตาของเธอดูมีความสุข ทำให้ธเนศพลใจอ่อนลง
เขาดับบุหรี่ จากนั้นจึงยิ้มแล้วพูดว่า “แด๊ดดี้ไม่รอบคอบเอง ชมพูยังเด็ก มารับควันบุหรี่แบบนี้ไม่ดี ต่อไปแด๊ดดี้จะพยายามไม่สูบต่อหน้าลูกกับหม่ามี้นะ”
คำพูดนี้ ทำให้ชมพูน้ำตาคลอ
แด๊ดดี้ดีกับเธอและหม่ามี้มาก ไม่เหมือนเบิร์ด
ธเนศพลดับบุหรี่ แล้วพูดว่า “เพราะกานต์เป็นอัจฉริยะ มีความสามารถด้านคอมพิวเตอร์ พวกนายเลยไม่ต้องกังวลกับเขามาก และคิดว่าเขาโตแล้วใช่ไหม”
“หมายความว่าอะไร”
เมื่อธเนศพลพูดออกมา บุริศร์ขมวดคิ้ว แต่นรมนรับรู้ได้
เธอคิดขึ้นมาได้ว่า ตอนนี้กานต์อายุเพียงเจ็ดปี ไม่ใช่สิบเจ็ดปี
ถ้ากานต์ที่อายุสิบเจ็ดปี ทำเรื่องแบบนี้ แน่นอนว่าเขาเป็นผู้ชายสวะ แต่ตอนนี้กานต์อายุเพียงเจ็ดปี เป็นเด็กที่ไม่รู้ประสีประสา ความชอบทั้งหมดขึ้นอยู่กับเรื่องพื้นฐาน และสัญชาตญาณในการทำสิ่งต่างๆ
ครั้งแรกที่ไอราเจอกับกานต์ ไม่ใช่ความทรงจำที่ดี
กานต์ถูกบังคับให้ทะเลาะกับเธอ แถมยังโดนไอรามองตอนโป๊ ถ้าเป็นเด็กคนอื่น ก็ไม่มีทางยอมเหมือนกัน ดังนั้นการที่เคียดแค้นและรู้สึกไม่ดีกับไอรา จึงเป็นเรื่องปกติ แล้วการเจอไอราอีกครั้ง เห็นเธอวิ่งมาแบบนั้น การที่กานต์จะคิดว่าไอราเข้ามาหาเรื่อง ก็ไม่ใช่เรื่องผิด ดังนั้นเขาจึงปกป้องชมพู ที่เขาโมโหไอรา เป็นเรื่องปกติของเด็กอายุเจ็ดขวบ
แล้วพวกเขาล่ะ
พวกเขามองกานต์ เหมือนมองผู้ใหญ่ นี่มันไม่ยุติธรรมกับกานต์
เมื่อคิดว่าลูกชายไม่เคยทำให้พวกเขาเป็นกังวล จิตใต้สำนึกของพวกเขา จึงคิดว่ากานต์โตจนสามารถจัดการทุกอย่างได้ รวมถึงเรื่องอารมณ์ด้วย
นรมนคิดถึงอารมณ์ก้าวร้าวของลูกชาย เธออดเดินไปที่รถไม่ได้
“นรมน”
บุริศร์รู้สึกแปลกใจ ธเนศพลมองบุริศร์แล้วพูดว่า “ดูเหมือนคุณนายบุริศร์ จะฉลาดกว่านายนะ”
“ไอ้เลว”
บุริศร์ก่นด่าเบาๆ แล้วรีบเดินตามไป
กานต์อยู่ในรถคนเดียว สีหน้าของเขาเย็นชา แต่แววตาแดงระเรื่อ
เมื่อนรมนเปิดประตูรถ เขาหันไปมองอย่างรวดเร็ว และรีบหันกลับมา
กานต์เป็นแบบนี้ ทำให้นรมนเจ็บปวดใจและรู้สึกผิด