บทที่ 1571 นายส่งของขวัญให้พระเจ้าหรือยัง

“ไม่เป็นไร กานต์อยู่กับหม่ามี้ของเขา ไม่เป็นอะไรแน่นอน แต่ขอบคุณหนูมากนะไอรา”

“ไม่เป็นไรค่ะ ลุงบุริศร์ หนูหวังให้กานต์ปลอดภัยเหมือนกัน น้องสาวหนูคอยค้นหาตำแหน่งตลอด ถ้ามีอะไร หนูจะรีบบอกนะคะ”

คำพูดของไอรา ทำให้บุริศร์ยิ่งซาบซึ้งและปลื้มใจ

เจตต์ดูแผนที่ เขาขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “ฉันรู้จักที่นี่ เป็นคฤหาสน์ของนิวัฒน์ ขวัญตาก็อยู่ที่นี่”

บุริศร์เงยหน้าขึ้นมองเจตต์ แล้วถามว่า “จริงเหรอ”

“จริงสิ ฉันเคยไปที่นี่ ถ้าฉันเดาไม่ผิด น่าจะใช่ บางทีอาจเป็นเพราะความสัมพันธ์ทางสายเลือด เขาเลยให้ฉันเข้าไปที่นี่ ว่ากันว่ามีไม่กี่คนที่ได้เกียรติเข้าไปในคฤหาสน์นี้”

เจตต์ยกยิ้มเย้ยหยัน

เขาไม่ชอบพวกญาติมาก แต่สลัดยังไงก็ไม่พ้น ทำให้เขารู้สึกขยะแขยง แต่คนสนิทที่เขาอยากปกป้องที่สุด กลับโดนญาติที่เขารังเกียจทำร้าย

บางครั้งเจตต์ก็ไม่รู้ว่าตัวเองมีความสำคัญหรือเปล่า แต่ตอนนี้เขารู้แล้ว วินาทีที่นิวัฒน์ลงมือกับขวัญตา เจตต์รู้ทันทีว่าตัวเองควรทำยังไง

บุริศร์กังวลใจเล็กน้อย

“นรมนจะไม่เป็นไรใช่ไหม”

“ใช่ ถ้าฉันเดาไม่ผิด เขาจับกานต์กับนรมนไป เพราะอยากให้ฉันเชื่อฟัง เพราะฉันแคร์นรมนที่สุด อีกทั้งนายเป็นสามีของนรมน มีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลโตเล็กด้วย มีหลายเรื่องที่เขาไม่สามารถทำได้ ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีตระกูลทวีทรัพย์ธาดากับตระกูลพรโสภณ แค่มีคนสำคัญอย่างนรมนอยู่ ก็สามารถพัวพันกันได้หมด เป็นแผนที่ดีมาก”

เจตต์แสยะยิ้ม เขาไม่ได้รู้สึกดีกับนิวัฒน์สักนิด

อันที่จริงบุริศร์ก็คิดเช่นนี้ การที่เขาถามเจตต์ เพียงเพราะอยากปลอบใจตัวเอง

เขากลายเป็นคนขี้ขลาดแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร

บุริศร์หัวเราะในใจ และเรียกคนขึ้นรถอีกครั้ง ไอราจะตามไปด้วย แต่โดนบุริศร์ห้ามไว้ก่อน

“ลุงบุริศร์ ให้หนูไปด้วยนะ”

“ไอรา หนูไม่ใช่คนธรรมดา ถ้าไม่ไปจะดีกว่า ยิ่งไปกว่านั้นถ้าหนูตกอยู่ในอันตราย ลุงจะพูดกับพ่อแม่หนูยังไง กานต์เป็นลูกชายลุง ลุงต้องพาเขากลับมาอย่างปลอดภัย เชื่อลุงนะ”

“ค่ะ”

ถึงไอราจะกังวล แต่ผ่านการอบรมในวังมาสองปี ทำให้เธอไม่บุ่มบ่าม และเก็บอารมณ์เอาไว้ เริ่มมีราศีของนายหญิงแล้ว

บุริศร์มองเธอ และพยักหน้าอย่างพอใจ จากนั้นจึงให้คนไปส่งไอรา

เจตต์พาพวกบุริศร์มาถึงคฤหาสน์ของนิวัฒน์ นิวัฒน์ไม่ได้แปลกใจอะไร

เมื่อเห็นเจตต์ เขาดูตื่นตระหนก ราวกับเห็นเทย่า

เมื่อคิดถึงเทย่า ท่าทีของนิวัฒน์ดูไม่เป็นธรรมชาติ เทย่าเป็นลูกสาวของเขากับคุณยายคิม เดิมทีควรจะรักและเอ็นดูเธอ แต่สุดท้ายกลับโดดเดี่ยวเดียวดาย เขาไม่เคยไปหาเธอเลย

เพราะพ่ออย่างเขาไร้หัวใจ เพราะเขาเห็นแก่ตัวเกินไป

นิวัฒน์หลุบตาลง เพื่อเก็บความรู้สึกเอาไว้