ตอนที่ 1589
บทที่ 1589 ไม่สามารถชะล่าใจได้
October 31, 2026
อันที่จริงนรมนกังวลเล็กน้อย ระหว่างทาง ไม่รู้นภดลฟื้นหรือยัง กานต์มีเรื่องอะไรหรือเปล่า ปาณีเป็นยังไงบ้าง
บุริศร์ดูออกว่าเธอกังวลใจ เขากุมมือเธอเบาๆ แล้วพูดว่า “ไม่ต้องกังวล ถึงที่นี่แล้ว ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติเถอะ”
“อืม”
นรมนพยักหน้า
เพื่อทำให้นรมนผ่อนคลายลง บุริศร์เอามือถือขึ้นมา หาเกมจากแอพ แล้วยื่นให้เธอ
“เล่นสิ”
“หา?”
เมื่อนรมนเห็นเกม เธอถึงกับพูดไม่ออก แต่เมื่อเห็นสายตารอคอยของบุริศร์ เธอจึงรับมา แล้วเริ่มเล่นเกมตาแรก
นรมนค่อยๆ ผ่อนคลายลง บุริศร์ยกยิ้มมุมปาก
หลังจากคนจำนวนหนึ่งถึงท่าเรือ เพราะองครักษ์สั่งเอาไว้ก่อน ทำให้ที่นี่ถูกกวาดล้างจนหมด
นรมนกับบุริศร์ลงจากรถ ลมทะเลค่อนข้างแรง บุริศร์เอาเสื้อนอกที่เตรียมไว้ คลุมบนตัวนรมน
นรมนไม่เห็นเรือเข้ามาเทียบท่า เธออดร้อนใจไม่ได้
“ไหนบอกว่าพวกเขาจะถึงแล้ว ทำไมยังไม่มาอีก”
“ใจเย็น เดี๋ยวก็มา”
บุริศร์ก็รู้สึกกังวลเล็กน้อย ปัจจัยในทะเลมีมากมาย ไม่รู้คุณท่านขันธ์ชัย จะกำราบได้หรือเปล่า
ขณะที่ทั้งสองกำลังรอคอย ในที่สุดเจตต์กับขวัญตาก็เข้ามาที่ท่าเรือ
นี่เป็นครั้งแรก ที่นรมนเห็นเรือของตระกูลปวนะฤทธิ์ ดูมีอำนาจมาก มีใบเรือที่แสดงถึงตระกูลปวนะฤทธิ์ แขวนอยู่บนเรือ มองแล้วดูน่าเกรงขามและน่ากลัว
“นรมน”
ขวัญตาเดินออกมาก่อน
เธอสวมชุดสีน้ำตาล แบบจีนโบราณ ดูมีสง่าราศีมาก
หลังจากหนอนกู่ในตัวเธอ ถูกกำจัดออก สีหน้าดูสดใสขึ้นมาก คนก็ดูมีชีวิตชีวาขึ้น เหมือนขวัญตาคนเดิมกลับมาแล้ว
นรมนรีบวิ่งเข้าไปด้วยความดีใจ
เจตต์เดินออกมาจากข้างใน เขาเบะปาก เมื่อเห็นบุริศร์ และเดินตามหลังขวัญตาลงจากเรือ
“ร่างกายเป็นไงบ้าง”
นรมนถามอย่างกังวล
ขวัญตาหัวเราะ แล้วพูดว่า “ยังดีอยู่ ตอนนี้รู้สึกว่าร่างกายเบามาก ยอดเยี่ยมไปเลย”
“แต่อย่าชะล่าใจนะ เดี๋ยวกลับไปให้พี่ชายฉันตรวจดูด้วย”
นรมนเห็น จณัตว์ เหมือนกับหมอในตระกูล แค่ใครเจ็บป่วยเล็กๆ น้อยๆ ก็จะให้จณัตว์มาตรวจเสมอ ไม่รู้ว่าหลังจากจณัตว์รู้ เขาจะรู้สึกอย่างไร
ขวัญตาพูดอย่างมีความสุขว่า “ได้ งั้นฉันไม่เกรงใจแล้วนะ ฉันอยากตรวจร่างกายพอดี วางแผนว่าจะมีลูกกับลูกพี่ลูกน้องของเธอ”
“จริงเหรอ ดีสุดๆ ไปเลย”
นรมนดีใจแทนพวกเขา
เธอมองข้างหลังขวัญตา แล้วถามว่า “คุณลุงโยธินอยู่ข้างบนไหม ฉันต้องไปทักทายไหม”