บทที่ 1598 นายชอบเธอ

“มีเรื่องอะไรหรือเปล่า”

ชยินมีท่าทีไม่ค่อยดีสักเท่าไร แต่นรมนไม่สนใจ

“นายรู้เรื่องของคมทิพย์มากน้อยแค่ไหน”

“ไม่รู้อะไรเลย”

ชยินมองนรมนอย่างเย็นชา และตอบอย่างไม่ใส่ใจ

นรมนหรี่ตาลง

“แค่นายบอกฉัน นายต้องการอะไร ว่ามาได้เลย ไม่ว่านายจะเป็นที่หนึ่งในวงการ หรือเป็นเงินก็ได้ทั้งนั้น แค่นายพูดออกมา ฉันสนองให้นายได้”

นี่คือเงื่อนไขสุดพิเศษที่นรมนพูดออกมา

ถึงวงการบันเทิงจะสกปรก แต่แค่เธอต้องการ ก็สามารถจัดการได้ทุกคน

ชยินแสยะยิ้มแล้วพูดว่า “เอาเงินฟาดฉันเหรอ เสียใจด้วย ฉันไม่ต้องการ”

“ไม่ต้องการเหรอ”

นรมนขยับมุมปาก แล้วมองชยิน จู่ๆ เธอเข้าใจอะไรบางอย่าง

“นายชอบคมทิพย์เหรอ”

ชยินชะงักไป เขาดูไม่เป็นธรรมชาติ

“เธอเป็นคนให้เงินฉัน ฉันชอบเธอ ก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ”

ไม่รู้เพราะนรมนจ้องอยู่หรือเปล่า ทำให้ชยินไม่กล้าสบตาเธอ

นรมนไม่รู้จะรู้สึกยังไง

เธอรู้ว่าคมทิพย์เป็นคนดี แต่ตอนนี้คมทิพย์มีสามีแล้ว บางเรื่องไม่สามารถทำผิดได้ กลัวว่าคนที่ผิดจะไม่ใช่เธอ

“ทางที่ดี นายเก็บความรู้สึกนี้ไว้เถอะ ฉันสามารถทำให้นายอยู่ข้างกายเธอได้ และสามารถทำให้นายออกไปได้ทุกเมื่อ และไม่ให้นายเจอเธออีก”

“เธอมีสิทธิ์อะไร”

“เพราะฉันเป็นคนสนิทของคมทิพย์!”

นรมนหรี่ตาลง แววตาอันดุดันมองออกไป ทำให้ชยินไม่กล้าสบตา

“พี่คมทิพย์มีความคิดของตัวเอง ไม่ว่าทำอะไร เธอมีหลักการเป็นของตัวเอง”

“แต่ตอนนี้เธอมีสามี! ไม่ว่าระหว่างเธอกับพฤกษ์ จะเกิดอะไรขึ้น ตอนนี้เธอกับพฤกษ์ยังสมรสกันอยู่ ถ้านายส่งผลกระทบไม่ดีกับเธอ ฉันสามารถทำให้นายหายออกไปจากวงการ โดยไม่มีใครรู้ ไม่เชื่อก็ลองดู”

นรมนรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้ออกมานานเกินไปแล้ว จนทำให้คนอื่นคิดว่าที่พึ่งเดียวของคมทิพย์ มีเพียงพฤกษ์คนเดียวเท่านั้น

คมทิพย์เป็นลูกมีพ่อมีแม่!

และเธอเป็นเพื่อนของคมทิพย์!

ไม่ว่าตอนนี้คมทิพย์ มีเรื่องอะไรปิดบังเธออยู่ สำหรับนรมน ไม่มีใครแทนที่คมทิพย์ได้

ชยินคิดไม่ถึงว่านรมนจะมีอำนาจขนาดนี้ เขาอึ้งไป และเริ่มมีท่าทีอ่อนลง

เมื่อเห็นว่าได้ผล นรมนจึงซ่อนสายตาดุร้ายเอาไว้ แล้วพูดว่า “คมทิพย์เป็นโรคอะไร อย่าบอกฉันว่านายไม่รู้”

ชยินหรี่ตาลง เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ นรมนก็ไม่เร่งเขา

ผ่านไปครู่หนึ่ง เหมือนชยินคิดได้แล้ว เขานั่งลงตรงข้ามนรมน

นรมนเทน้ำให้เขา และพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนขึ้น

“ถ้านายดีกับคมทิพย์จริง ก็ไม่ควรปิดบังแทนเธอ โรคบางโรคต้องรีบรักษา ถ้าเอาแต่ปิดบัง จะทำให้โรคร้ายแรงขึ้น ถ้าถึงตอนนั้น ถึงเราอยากช่วย ก็ไม่สามารถช่วยได้แล้ว”

ไม่รู้ว่าเพราะน้ำเสียงนรมนอ่อนโยนขึ้น หรือชยินครุ่นคิดเพื่อคมทิพย์ เขาพูดเบาๆ ว่า “เธอไม่บอกพี่คมทิพย์เรื่องความรู้สึกของฉันได้ไหม”

“หืม?”