บทที่ 1599 รอท่าทีของนาย

“หมอว่ายังไงบ้าง”

นรมนสะกดกลั้นอารมณ์ที่อยากฆ่าคน และถามชยิน

ชยินส่ายหน้า “แปลกมาก หมอไม่พบว่าพี่คมทิพย์ผิดปกติ บอกแค่ว่าเกี่ยวกับจิตใจ หวังว่าพี่คมทิพย์จะปล่อยวาง แต่เรื่องสามีนอกใจ จะปล่อยวางได้อย่างไร ดังนั้นฉันจึงอยู่ข้างพี่คมทิพย์ตลอด ฉันรู้ว่าพี่คมทิพย์อยากหย่า เลยเอาฉันเป็นข้ออ้าง แต่ฉันไม่แคร์หรอก”

“ฉันแคร์!”

นรมนเข้าใจทุกอย่างแล้ว

“ทำไมตอนนั้นถึงตกลงมาได้ล่ะ ไม่ได้ดูแลเรื่องความปลอดภัยเหรอ”

“ทำแล้ว แต่น่าแปลกใจมาก ตอนดูแลเรื่องความปลอดภัย ตอนพี่คมทิพย์เด้งตัวลงมา กลับไม่เห็นสลิงเส้นนั้นแล้ว”

คำพูดของชยินทำให้แววตาของนรมนเย็นชา

ไม่เห็นงั้นเหรอ

เป็นไปได้ยังไง

นอกจากมีหนอนในกองถ่าย และอุบัติเหตุครั้งนั้นของคมทิพย์ กลัวว่าจะไม่ใช่อุบัติเหตุน่ะสิ

แต่อาการป่วยของคมทิพย์ คืออะไรกันแน่

เป็นเพราะสภาพจิตใจจริงเหรอ

นรมนไม่รู้ แต่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองควรทำอะไร

กล้าทำร้ายคนของเธอ คนพวกนั้นคงใช้ชีวิตจนเบื่อแล้ว

“ฉันเข้าใจแล้ว เรื่องนี้นายปิดบังเอาไว้ก่อน ดูแลคมทิพย์แทนฉันให้ดี แต่ต้องระวังผลกระทบด้วย ไม่ว่ายังไง ตอนนี้คมทิพย์มีหน้ามีตา ฉันไม่อยากให้เธอเสียภาพพจน์เพราะนาย”

คำพูดของนรมน ทำให้ชยินชะงักไป แต่เขาก็พยักหน้า

“ฉันเข้าใจแล้ว”

เมื่อก่อนเขาเห็นแก่ตัวจริง เพราะอยากอยู่กับคมทิพย์

คมทิพย์เป็นผู้หญิงที่ดี ในเมื่อพฤกษ์ไม่ทะนุถนอมเธอ เขาใช้โอกาสนี้เข้ามา แล้วจะทำไม แต่เมื่อคุยกับนรมน ชยินจึงรู้ว่าความเห็นแก่ตัวของตัวเอง จะทำให้คมทิพย์เสียภาพพจน์อย่างไร

นรมนรู้ว่าชยินน่าจะเป็นคนฉลาด แต่ไม่คิดว่าเขาจะจริงใจ คิดถึงคมทิพย์แบบนี้ ดังนั้นเธอจึงพูดอย่างชื่นชมว่า “คมทิพย์ดูแลนาย หวังว่านายจะจดจำน้ำใจนี้ และดีกับเธอ ให้เธอมีทางเดินต่อไป ไม่ว่าสุดท้ายเธอกับพฤกษ์จะเป็นอย่างไร นายจะแสดงความรู้สึกได้ ก็ต่อเมื่อเธอเป็นอิสระแล้ว ไม่งั้นจะเป็นการทำร้ายเธอ นายเข้าใจไหม”

“ขอบใจนะ”

ชยินดูเคารพกว่าตอนที่เพิ่งเข้ามาเยอะ

“ออกไปเถอะ เรื่องวันนี้ห้ามบอกใคร รวมถึงคมทิพย์ด้วย”

“เธอจะให้พี่คมทิพย์ได้ระบายความโกรธใช่ไหม”

ชยินดูออกว่านรมนดีกับคมทิพย์จริงๆ การที่พฤกษ์กล้ารังแกคมทิพย์ เพราะเขาเห็นว่าคมทิพย์ไม่มีใครใช่ไหม

ถึงไม่รู้ว่าคนตรงหน้าเป็นใคร แต่ชยินรู้สึกว่าเธอจริงใจและใส่ใจคมทิพย์จริงๆ บางทีเธออาจมีอำนาจก็ได้

“ใช่!”

แววตาของนรมนเคร่งขรึม

ไม่ว่าใครรังแกคมทิพย์ เธอไม่มีทางปล่อยไว้แน่

ถึงเป็นพฤกษ์ก็เถอะ

ถ้าเธอสืบเจอว่าพฤกษ์รังแกคมทิพย์ เธอไม่มีทางปล่อยเขาไว้แน่

ชยินได้รับการยืนยันจากนรมน เขาจึงหันหลังเดินออกไป

ชญตว์เดินออกมาจากข้างใน เขามองนรมนแล้วยิ้ม “แคทเธอรีมีความกล้าหาญ เด็ดเดี่ยวจริงๆ”

“อะไรที่ไม่ควรฟัง ก็อย่าไปฟัง อะไรที่ไม่ควรสนใจ ก็อย่าไปสนใจ ประธานชญตว์ไม่เคยได้ยินหลักการนี้เหรอ”

“วางใจเถอะ ฉันไม่ได้รู้จักพฤกษ์ ไม่มีทางช่วยเขาหรอก”

นรมนไม่ได้แสดงท่าทีอะไร กับคำพูดของชญตว์

ถ้าเธออยากทำอะไรพฤกษ์จริง ถึงบุริศร์มา ก็ไม่สามารถรั้งได้ ไม่ต้องพูดถึงชญตว์เลย

“ขอบใจสำหรับเรื่องวันนี้”

“ไม่เป็นไร จำเรื่องที่เธอรับปากฉันไว้ก็พอ”