บทที่ 1642 รังแกที่ตอนนี้เธอหัวเดียวกระเทียมลีบใช่ไหม

จณัตว์และมิลินเงียบไป

พวกเขารู้ความรู้สึกที่นรมนมีต่อปาณี แต่ตอนนี้ปาณีคือผู้ที่น่าสงสัยมากที่สุดจริงๆ

นรมนเกิดอารมณ์หนักอึ้งมาก และอารมณ์ไม่ดีมาก เธอพูดเสียงทุ้ม “จัดการที่นี่ให้สะอาด เรื่องนี้อย่าเพิ่งบอกกับภายนอก เดี๋ยวพี่รองจะแต่งงานแล้ว พูดไปแล้วจะทำให้แตกตื่นเท่านั้น”

“ฉันรู้”

มิลินพูดจบก็เริ่มโบกมือสั่งให้คนไปจัดการให้คืนสู่สภาพเดิม

นรมนและจณัตว์เดินไปด้านหน้า ระหว่างทางทั้งสองเกิดความวิตกกังวลใจมาก

“นรมน เธอจะทำยังไง?”

“ฉันอยากพานภดลออกไป”

นรมนคิดเรื่องนี้มาตลอดทาง

เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายเล่นงานนภดล ถ้าให้นภดลอยู่ที่นี่ต่อไป ไม่แน่งานแต่งของราเชนอาจจะเกิดเหตุไม่คาดฝัน

ราเชนคือพระราชา งานแต่งของเขามีได้รับความสนใจทั้งประเทศ และมีประเทศอื่นๆ จับตาดู ถ้าเกิดเรื่องใหญ่อะไรขึ้นมาจริงๆ ประเทศFอาจจะถูกผลักดันให้เกิดผลกระทบครั้งใหญ่

บุริศร์ไม่อยู่ นรมนต้องปกป้องพวกขวัญตาและหงส์ให้ดี ให้ญาติของเธอโดนทำร้ายไม่ได้

เพราะงานแต่งของราเชน ทุกคนจึงมารวมตัวกัน แต่เมื่อเป็นแบบนี้ จะทำให้ศัตรู มีโอกาสฆ่าพวกเขาได้ภายในคราวเดียว

ถ้าอีกฝ่ายมาเล่นงานพวกเขา ถ้าอย่างนั้น……

นรมนยิ่งคิดยิ่งกลัว

เห็นได้ชัดว่าจณัตว์ก็คิดถึงเรื่องพวกนี้

“ฉันจะบอกราเชนให้เพิ่มการป้องกันความปลอดภัย พวกหงส์และขวัญตาออกไปไม่ได้ ทุกคนมาเพราะงานแต่งราเชน ถ้าออกไปในเวลานี้ ไม่ต้องพูดถึงว่าในใจราเชนจะคิดยังไง แต่คนนอกมองเข้ามามันจะไม่ค่อยดี”

นรมนพยักหน้า

เรื่องที่จณัตว์คิดได้แน่นอนว่าเธอก็คิดได้เหมือนกัน ในตอนนี้คิดแต่วิธีการที่จะปกป้องพวกเขาให้ปลอดภัย

นรมนและจณัตว์กลับไปที่ห้องโถงด้วยความวิตกกังวล เมื่อชญตว์เห็นพวกเขาก็ถามขึ้นอย่างอดไม่ได้ “พวกคุณเป็นอะไร? จะไปไหน?”

นรมนไม่ได้พูด แต่เมื่อจณัตว์เห็นชญตว์ก็ตกตะลึงเล็กน้อย คว้าคอเขาไว้ทันทีแล้วดึงเขามา

“ไป มีเรื่องจะคุยกับนาย”

“เฮ้ๆๆ มีอะไรก็พูดมาสิ คุณอย่าแตะเนื้อต้องตัว ฉันเป็นผู้ชายแท้นะ!”

การหยอกล้อของชญตว์ทำให้นรมนยิ้มเล็กน้อย

ทั้งสามคนไปที่ห้องหนึ่ง นรมนปิดประตูห้องแล้วล็อกมัน ซึ่งทำให้ชญตว์กรีดร้องขึ้นมา

“พวกคุณจะทำอะไร? ฉันจะบอกพวกคุณให้นะ ฉันไม่ยอมเด็ดขาด! พวกคุณอย่าคิดจะทำอะไรฉันนะ”

“ไร้สาระ!”

จณัตว์เตะเขาทันที แล้วพูดขึ้น “ฉันว่านายไม่ควรแข่งรถ ควรไปเล่นละครดีกว่านะ รับรองว่าดังระเบิดไปทั่วโลก”

“งั้นเหรอ? รุ่นพี่ คุณก็คิดแบบนี้เหรอ?”

ชญตว์พูดอย่างดีอกดีใจ

นรมนหมดคำจะพูดแล้ว นั่งข้างๆ รินน้ำหนึ่งแก้วทันที

จณัตว์เห็นท่าทางกวนโอ๊ยของชญตว์ ก็พูดอย่างเย็นชา “นายเป็นแบบนี้ยังอยากแต่งงานกับน้องฉันอีกเหรอ? ฉันว่าชีวิตนี้น่าเป็นห่วงแล้วล่ะ”

“อย่าๆๆ พี่ พี่เขย พี่ทำแบบนี้ได้นะ ยังไงเราก็เป็นพี่น้องกันไม่ใช่เหรอ? หลายปีมานี้ถ้าฉันไม่อยู่กับคุณ คุณจะเหงาแค่ไหนฮะ?”

ชญตว์สีหน้าเปลี่ยนไปทันที

นรมนทำเสียงจึ๊ๆ ด้วยความประหลาดใจ แต่ก็ยังเข้าใจอะไรบางอย่าง

ดูเหมือนชญตว์จะชอบดารัณมากจริงๆ แค่ไม่รู้ว่าดารัณคิดอย่างไรกับเขา

เห็นการขู่ของตัวเองได้ผล จณัตว์ก็ยิ้มขณะพูดขึ้น “อยากให้ฉันช่วยนายก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ แต่นายต้องช่วยฉันก่อน”

“พี่ว่ามาเลย ตราบใดที่ฉันทำได้ ฉันตกลงกับพี่แน่นอน”

สิ่งที่จณัตว์รอก็คือประโยคนี้

“ทำยาให้ฉันหนึ่งชุด เอาไว้จัดการคนภายนอกโดยเฉพาะ”