ตอนที่ 1761
บทที่ 1761 อยากจะได้ภรรยาโง่
October 31, 2026
นรมนเห็นสีหน้าจนปัญญาของลูกชายอยู่ๆก็หัวเราะขึ้นมาอย่างสบายใจมาก
“เจ้าเด็กแสบ ต่อไปแกจะต้องดีกับไอรา ไอราเพื่อจะอยู่ด้วยกันกับแกได้รับความลำบากมาตั้งเท่าไร? ได้รับความทุกข์ทรมานมาตั้งเท่าไร? แค่ก่อนหน้านี้ไม่นานยังถูกชมพูเด็กสาวนั่นทำให้สำลักตั้งหลายประโยค แม้แต่นะโมเด็กนั่นก็ไม่พอใจไอราแล้ว”
นรมนดูเหมือนพูดอย่างไม่ได้ตั้งใจ แต่คิ้วของกานต์กลับขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
“นะโมกับชมพูก็มาแล้ว?”
เขามองดูไอราพร้อมกับเอ่ยถาม
ไอราพยักหน้าพร้อมกับเอ่ย “มาแล้วสักพัก น่าจะมีเรื่องด่วนกลับไปก่อน ฝากฉันถามถึงคุณแทนพวกเขาด้วย”
ได้ยินการพูดที่ไกล่เกลี่ยเพื่อยุติความขัดแย้งนี้ของไอรา นรมนถอนหายใจออกมา สุดท้ายก็ไม่ได้แทรกแซง
“เอาล่ะ ฉันกับพ่อแกมีธุระต้องไปจัดการหน่อย ช่วงนี้ให้ไอราดูแลแกแล้วกัน มีเรื่องโทรหาฉัน สำหรับสองแม่ลูกนั่น แกอย่าไปสนใจ ฉันจัดการเอง”
“ขอบคุณครับแม่”
กานต์พยักหน้าเล็กน้อย กลับเอ่ยขึ้นว่า “พริมรตากับกันติมาแม่อย่าแทรกแซง ผมทางนี้เก็บพวกเธอเอาไว้มีประโยชน์”
“หืม？”
“ความลับของฟ้ามิอาจเปิดเผย”
คำพูดของกานต์ทำให้นรมนค่อนข้างที่จะหมดคำพูด
เธอเขม็งกานต์ทีหนึ่ง จากนั้นเอ่ยว่า “แกอยากจะกระทำซ้ำไปซ้ำมายังไงก็ทำไปเถอะ แต่ว่าพี่ใหญ่ของแกหมั้นสัปดาห์หน้า ไม่มีธุระก็กลับมาสักรอบ”
“สัปดาห์นี้？”
กานต์ประหลาดใจเล็กน้อย
กิจจานี่ก็ไม่ได้ยินข่าวกิจจาคบกับใครเท่าไร ทำไมอยู่ๆก็จะหมั้นขึ้นมากะทันหัน?
พูดถึงลูกชายคนโตขึ้นมา นรมนก็รู้สึกจนปัญญาเช่นเดียวกัน
“พวกแกโตกันหมดแล้ว ชีวิตด้านความรู้สึกมากมายหลากหลายรูปแบบ ฉันเองก็ดูแลไม่ไหวแล้ว กิจจาโทรมาบอกว่าสัปดาห์หน้าจะหมั้น ฉันก็ทำได้เพียงบอกให้พวกแกรับรู้”
“เจ้าสาวคือใครน่ะครับ? พวกเรารู้จักไหม?”
คำถามของกานต์ทำให้นรมนส่ายศีรษะ
“ไม่รู้จัก แต่ว่าฉันจะส่งคนไปค้นหาสักหน่อย”
“ช่างเถอะครับ แม่ พี่ใหญ่เป็นคนที่หนักแน่น ในเมื่อเขาพูดว่าจะหมั้น งั้นก็ต้องจริงจังแน่นอน แม่ก็อย่าตรวจสอบเลย หันกลับมาทำให้พี่ใหญ่ทุกข์ใจก็ไม่ดีแล้ว”
คำพูดนี้ของกานต์พูดจนนรมนลังเลชั่วขณะ สุดท้ายก็พยักหน้า
หลังจากเธอจากไป ไอราก็รีบรินน้ำร้อนให้กับกานต์แก้วหนึ่ง
“ดื่มน้ำหน่อยเถอะ ร่างกายนี้ของคุณขาดน้ำรุนแรงมาก ปากแตกหมดแล้ว”
“อืม”
กานต์ก็ไม่ได้ปัด รับน้ำร้อนมาจิบไปหนึ่งคำ จากนั้นเอ่ยถามขึ้นมาอย่างกะทันหันว่า “เธอว่าพี่ใหญ่ฉันคนที่วันๆก็ชอบวิชาทางการแพทย์แบบนั้นทำไมอยู่ๆถึงได้จะหมั้น?”
“ฉันจะไปรู้ได้ยังไง?”
ไอรานอกจากเอาใจใส่กานต์แล้ว เรื่องอื่นๆก็ไม่ได้ใส่ใจเท่าไรจริงๆ
กานต์คิดไม่เข้าใจก็ไม่คิดแล้ว เพียงแต่คิดถึงว่าตนเองช่วงเลานี้ต้องกักตัวตรวจสอบ ก็อดไม่ได้ที่จะกลัดกลุ้ม
“สัปดาห์หน้าฉันกลับไปไม่ได้ เธอกลับไปร่วมงานหมั้นของพี่ฉันแทนฉันก็แล้วกัน ถือโอกาสช่วยฉันเลือกของขวัญมอบให้กับพี่ชายฉัน”
“ฉัน？”
ไอราตะลึงงัน
เห็นท่าทางโง่ๆนี้ของเธอ กานต์หัวเราะเบาๆหน่อยนึงแล้วจึงเอ่ย “เธอคือแฟนฉัน ตอนนี้ฉันกักตัวตรวจสอบ เธอไม่ไปแทนฉันใครไปแทน?
“อ้อ”
ไอราโค้งมุมริมฝีปากขึ้นมาอย่างกะทันหัน รู้สึกทั่วทั้งร่างกายมีฟองอากาศผุดออกมา
แฟนของกานต์！
คำเรียกนี้โคตรเพราะเลยจริงๆ รื่นหู！
“รอเรื่องคราวนี้จบลงแล้วฉันก็จะเขียนหนังสือคำร้อง”
“คำร้องอะไร? กานต์ ฉันจะบอกคุณให้นะ ฉันไม่อนุญาตให้คุณยอมสละความฝันของตัวเองเพื่อฉัน ฉันรู้ว่าค่ายทหารคือความฝันของคุณ ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะให้คุณถอดเครื่องแบบทหารชุดนี้”
ไอราตื่นตระหนกขึ้นมาอย่างกะทันหัน
คิดถึงคำพูดของชมพูขึ้นมา ไอราแทบอยากจะย้อนเวลากลับไปจริงๆ
หากเธอรู้ว่าที่ๆไปในตอนนั้นคือสถานที่ลักพาตัวล่ะก็ หากเธอรู้ว่าคนที่ดำเนินภารกิจในวันนั้นคือกานต์ล่ะก็ ต่อให้ให้ผลประโยชน์และสิ่งล่อใจกับเธอมากกว่านี้เธอก็ไม่มีทางไป
กานต์เห็นท่าทีตำหนิตนเองของไอราก็สามารถเดาออกว่าชมพูกับนะโมพูดอะไรกับเธอ ดวงตาของเขาอดไม่ได้ที่จะมืดมนลงหลายระดับ
“คิดอะไรน่ะ? ใครบอกกับเธอว่าฉันจะเขียนใบลาออก?”