บทที่ 1788 พี่รองของเธอเป็นยอดฝีมือนะ

“เกิดอะไรขึ้น?”

สีหน้าของกานต์แย่สุดๆ แต่สิงหราชกลับไม่ค่อยมีเวลาที่จะสนใจ

เขาเพิ่งได้มาติดตามกานต์ แค่เริ่มงานก็ต้องจัดการงานที่มากมายขนาดนี้ พูดตามจริงสิงหราชยุ่งจนสภาพยับเยินตั้งแต่แรกแล้ว งานหลั่งไหลเข้ามาจากทุกทิศทาง ตอนนี้โดนกานต์ถามอย่างนี้ สมองของเขาจึงหยุดทำงานทันที

เห็นสภาพของสิงหราช กานต์แค่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไรอีก รีบถือคอมพิวเตอร์ขึ้นมาจัดการอย่างรวดเร็ว

ทุกเว็บไซต์ที่เผยแพร่ข่าวไม่ดี กานต์ได้จัดการแฮกทั้งหมด บางคนที่แสดงความเห็นส่วนตัวก็ลบบัญชีทิ้งไปทันที ไม่กี่นาที ประเด็นของการวิพากษ์วิจารณ์จากมวลชนที่เกี่ยวข้องกับไอราทั้งหมดก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

กมลที่กำลังถือมือถือพูดอะไรกับไอราอยู่ด้วยความโมโห ก็เห็นข่าวบนมือถือค่อยๆหายไปอย่างงุนงง แล้วก็หาไม่เจออีกเลย

เธอมองไอราอย่างเหม่อลอย รู้สึกว่าตนเองกำลังฝันอยู่

มุมปากของไอรากลับยิ้มเล็กน้อย พูดโอ้อวด: “เธอลืมไปแล้วล่ะสิ พี่รองของเธอเป็นยอดฝีมือนะ”

“โห! ฉันก็เลยโดนพวกเธอโชว์หวานอีกแล้วสินะ? เสียแรงที่ฉันเป็นห่วงเธอซะได้”

กมลเข้าใจขึ้นมาทันที

ก็ใช่ มีไม่กี่คนหรอกที่จะเทียบชั้นฝีมือแฮกเกอร์ของพี่รองได้ แต่ทว่าการแสดงฝีมือแฮกเกอร์อยู่ที่นี่ทำให้เธอปวดฟันจริงๆ

เธอเก็บมือถือขึ้นเงียบๆ มองรอยยิ้มมุมปากที่น่าขัดตาของไอรา พูดขึ้นอย่างกลุ้มใจ: “มีแฟนแล้วเจ๋งนักหรือไง?”

“อืม เจ๋งสิ”

ไอราอารมณ์ดีมากๆ

เมื่อได้รู้ว่ากานต์จะไม่ไว้หน้าพริมรตาเพราะความรู้สึกผิดแน่ๆ ในใจของไอราจึงคึกคักเป็นพิเศษ

เธอไม่ใช่แม่พระนะ ที่ทุกคนพากันขอให้เธอยอมยกแฟนของตัวเองให้คนอื่น ถ้าเธอยังจะเห็นอกเห็นใจอีกฝ่าย งั้นเธอก็เป็นคนโง่ที่โง่ที่สุดเลย

“ไปกันเถอะ ไปซื้อเสื้อผ้าให้พี่ชายเธอกัน”

ไอรานึกถึงกานต์ที่มีชุดทางการกับเสื้อผ้าสบายๆไม่กี่ชุด จึงอดไม่ได้ที่จะดึงมือของกมลไปเดิน ชอปปิ้ง

กมลค้อนขวับ

“ขอร้องเถอะ ตอนนี้พี่รองฉันเป็นหัวหน้าครอบครัวของตระกูลโตเล็กนะ เขาอยากสวมเสื้อผ้าอะไรแค่ส่งเสียงสั่งออกมาก็พอแล้ว รับรองเลยว่าร้านค้าที่เป็นตัวแทนเฉพาะจะรีบแย่งกันส่งมาที่บ้านของตระกูลโตเล็กแน่ๆ จำเป็นต้องให้เธอตากแดดร้อนๆออกไปซื้อให้เขาด้วยเหรอ?”

“เธอไม่เข้าใจหรอก นี่เป็นความเอาใจใส่ มันไม่เหมือนกันนะ”

ท่าทางโอ้อวดของไอรายิ่งทำให้กมลรู้สึกขัดตา

กมลรู้แล้วว่าการออกมากับเธอก็คือการทารุณตนเองนั่นแหละ

เฮ้อ เธอก็อยากมีแฟนแล้วนะ

แต่กมลนึกถึงท่าทางหวงเธอของพวกพี่ชายน้องชายของตนเองขึ้นมา เธอก็ถอนหายใจอีกครั้ง รู้สึกอยู่ลึกๆว่าชีวิตนี้การแต่งงานออกไปอยู่ที่อื่นคงเป็นความปรารถนาที่มากเกินไปสินะ

ไอราไม่สนใจว่ากมลจะคิดยังไง เธอดึงกมลไปที่ร้านเครื่องแต่งกาย เห็นเสื้อผ้าของที่นี่พอใช้ได้ จึงอดไม่ได้ที่จะเลือกๆดู

“กมล เธอว่าพี่รองของเธอสวมสูทสีกรมจะดูดีไหม?”

“พี่รองฉันหุ่นดี ไม่ใส่อะไรเลยก็ดูดี”

กมลกำลังหาวๆอยู่พูดขึ้นโดยไม่ใส่ใจ ใครจะไปคิดว่าไอราจะเห็นด้วย

“อืม กล้ามท้องกับวีไลน์ของพี่รองเธอดูดีใช้ได้เลยจริงๆ”

“โอ้โห ไอรา เธอคงไม่ได้กินพี่รองฉันไปแล้วนะ?”

กมลสนใจขึ้นมาทันที

ไอรารู้สึกถึงสายตาของทุกคนจากรอบๆด้านโฟกัสมาบนร่างของเธอ

เคอะเขินจนเธอต้องอุดปากกมลเอาไว้ ดึงเธอวิ่งออกไปทันที

“เธอนี่ปิดปากบ้างก็ได้ อะไรก็พูดออกมาหมด แล้วยังเสียงดังขนาดนั้น เธออยากประกาศให้โลกรู้หรือไง?”

ไอราไม่เคยรู้สึกว่าความไม่ใส่ใจของกมลไม่ดีมาก่อนเลย แต่ตอนนี้กลับอยากอุดปากของเธอมากๆพยายามไม่ให้เธอได้เอ่ยปากออกมาอีก