บทที่ 1790 เรื่องนี้ให้ฉันเป็นคนจัดการ

แววตาของไอราเปล่งรังสีอำมหิตออกมาเล็กน้อย

กมลจึงรีบจับมือเธอเอาไว้: “เธออย่าเพิ่งวู่วาม ฆ่าคนมันผิดกฎหมาย อีกอย่างไม่จำเป็นต้องทำถึงขั้นนั้น เธอห้ามทำอะไรเด็ดขาด”

“แต่ฉันรู้สึกอยู่ตลอดว่าสายฟ้ากำลังวางแผนร้ายอะไรอยู่ อีกอย่างตอนแรกวันนั้นที่กานต์ออกไปทำภารกิจ สายฟ้าก็โทรมาหาฉัน ให้ฉันเข้าไป บอกว่ารายงานผลสุขภาพของกานต์เหมือนจะมีปัญหา ฉันถึงรีบเข้าไป แต่หลังจากฉันเข้าไปแล้วถึงพบว่าที่นั่นเป็นสถานที่ลักพาตัว แต่ตอนที่จะถอยออกมากลับสบตากับกานต์เข้า ถ้าไม่ได้เป็นเพราะการปรากฏตัวของฉัน กานต์อาจจะไม่ทำพลาดก็ได้ พริมรตาก็คงไม่บาดเจ็บจนถึงขั้นมีลูกไม่ได้ เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดตอนนี้มาคิดๆดูเหมือนกับวางแผนมาตั้งแต่แรกแล้ว แต่ฉันไม่กล้ายืนยันว่าโจรลักพาตัวคนนั้นกับสายฟ้าเป็นพวกเดียวกันไหม ถึงยังไงเขาก็ไม่ได้อยู่ที่ด้านนี้ คงหมดหนทางที่จะตรวจสอบ”

ไอราพูดความคิดในหลายวันนี้ออกมา

แน่นอนว่ากานต์ไม่ใช่คนไร้ความสามารถ ภารกิจในแต่ละครั้งจบลงอย่างสมบูรณ์แบบ ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวก็เป็นเพราะเธอปรากฏตัวอยู่ในที่ลักพาตัว

คำพูดเหล่านี้ไอราไม่ได้พูดกับกานต์ ข้อแรกไม่รู้จะอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างสายฟ้าว่ารู้จักกันได้ยังไง ข้อสองเธอไม่มีหลักฐาน ถ้าใช้สถานะเจ้าหญิงของประเทศอื่นของเธอในตอนนี้มาตัดสินเรื่องนี้ มันดูไม่ค่อยดี

แต่กมลไม่เหมือนกัน

พวกเธอเป็นแค่เพื่อนสนิทกัน ถือว่าเป็นการเล่าสู่กันฟัง อีกอย่างด้วยเส้นสายของกมล อยากสืบหาอะไรก็เป็นไปไม่ได้ที่จะหาไม่เจอ

ต้องบอกว่า สถานะของไอราที่เป็นเจ้าหญิงของประเทศตอนที่อยู่ประเทศZยังถูกจำกัดอยู่มาก เส้นสายกับลู่ทางของตนเองยังไม่ถึงขั้นหมดหนทางก็ไม่สามารถใช้ได้ ทั้งนี้จะได้ไม่ดึงดูดให้เบื้องบนสนใจและเกิดการคาดเดา ไม่ต้องสร้างความลำบากที่ไม่จำเป็นให้แก่กานต์และตระกูลโตเล็ก

แต่ถ้ากมลไปสืบหาก็จะไม่ดึงดูดความสนใจจนมากเกินไป

“เรื่องนี้ให้ฉันจัดการ เธอไม่ต้องยุ่งแล้ว ตอนนี้ภารกิจที่สำคัญที่สุดของเธอก็คือตรวจสุขภาพให้ดี ไม่สิ ฉันฟังเธอพูดไม่ได้ แค่เป็นเรื่องราวที่เกี่ยวกับพี่ฉันเธอก็จะพูดแต่เรื่องดีๆเท่านั้น เป็นอย่างนี้แล้ว ยังจะดื่มกาแฟอะไรอีก? ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วเหรอ? รีบลุกขึ้นแล้วไปโรงพยาบาลกับฉัน ต้องตรวจสุขภาพก่อนฉันถึงสบายใจ”

กมลทิ้งกาแฟที่อยู่ตรงหน้าของไอราไปทันที แล้วรีบโทรหาคนของตนเองให้นัดโรงพยาบาลตรวจสุขภาพ ด้วยชื่อของเธอ

ไอราซึ้งใจมาก แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ

บางทีคงมีแค่วิธีนี้แหละที่จะทำให้กมลสบายใจได้

หลังจากทั้งสองคนไปโรงพยาบาลแล้ว ดำเนินการเสร็จสิ้นสักพัก ผลตรวจสุขภาพของไอราก็ออกมา

เห็นรายงานผลตรวจสุขภาพถือว่าเป็นข้อมูลที่ใช้ได้ ในที่สุดกมลก็คลายกังวลได้ซะที

ไอราเดินเข้าไปเกี่ยวคอของเธอเอาไว้ ยิ้มอย่างเบิกบานพูดขึ้น: “เธอรับปากฉันแล้วนะ ต้องรักษาความลับให้ฉันด้วย”

“รู้แล้วหน่า”

กมลค่อนข้างกลุ้มใจ แต่ก็รู้สึกเป็นห่วงไอรา จึงลากเธอไปที่ร้านอาหารเสริมบำรุงร่างกาย แล้วซื้อของไปมากมาย

ไอราแทบจะพูดไม่ออกแล้ว

“เธออย่าทำอย่างนี้ได้ไหม? นี่ไม่ได้เป็นการบอกคนอื่นว่าสุขภาพฉันไม่ดีอย่างโจ่งแจ้งเหรอ?”

“เธอใกล้จะแต่งงานกับพี่ฉันแล้ว ในฐานะที่ฉันเป็นน้องสามีซื้ออาหารเสริมบำรุงร่างกายให้เธอนิดหน่อยจะเป็นไรไป? อีกอย่างนะ เธอคิดว่าบนโลกนี้มีความลับหรือไง? เธอจะปิดบังพี่ฉันไปได้นานเท่าไหร่เชียว?”

กมลกลับไม่คิดว่ากานต์จะไม่รู้เรื่องอะไรเลย

เธอเอาแต่รู้สึกว่าที่กานต์ยอมรับความรู้สึกของไอราอย่างกะทันหัน ไม่แน่อาจจะรู้อะไรก็ได้

แต่ทว่าเรื่องนี้เธอไม่มั่นใจ จึงพูดออกมาไม่ได้อยู่แล้ว

ดวงอาทิตย์ตกไปแล้วทั้งสองคนถึงได้กลับมาที่บ้านของตระกูลโตเล็ก

นรมนเริ่มเตรียมอาหารเย็นแล้ว

สองปีนี้นรมนกลับมุ่งมั่นที่จะพัฒนาฝีมือการทำอาหารให้มากขึ้น แม้บุริศร์จะเป็นกังวล แต่ก็ทนเห็นภรรยารู้สึกแย่ไม่ได้ ทำได้เพียงเป็นลูกมือช่วยเธออยู่ในครัว

หลังจากกมลและไอรากลับมาก็มีเสียงดังโครมคราม กิจจากับกานต์จึงโดนรบกวนไปด้วย ทยอยๆกันออกมาจากห้องหนังสือ

ภาคินกับภาณไปอยู่หอที่โรงเรียนแล้ว ตอนเย็นไม่กลับมา ดังนั้นผู้ชายสองคนที่หมกมุ่นอยู่กับการทำงานและวิจัยตอนที่เห็นผู้หญิงสองคนขนของถุงเล็กถุงใหญ่เข้ามา จึงดึงแขนเสื้อขึ้นเข้าไปช่วยพวกเธอขนของเข้ามาในบ้านพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

“นี่พวกเธอขนทุกอย่างในห้างกลับมาหมดเลยเหรอ?”

กานต์เห็นอาหารเสริมบำรุงร่างกายเต็มรถ แววตาก็เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่