ตอนที่ 1802
บทที่ 1802 คุณนึกว่าผมโง่เหมือนกันกับคุณ?
October 31, 2026
“เธอจะมีลูกสาวให้ฉันหรอ?”
กานต์ไม่ตอบถามกลับ ทำให้สีหน้าของไอราแดงยิ่งขึ้นไปอีก
มองดูท่าทางที่น่ารักเช่นนี้ของเธอ ที่กานต์คิดกลับเป็นหากเธอท้องขึ้นมา สภาพร่างกายของเธอในตอนนี้จะสามารถรับไหวหรือเปล่า?
“ไอรา”
“หืม?”
ไอราชะงักเล็กน้อย เงยหน้ามองไปที่กานต์ ก็เห็นนัยน์ตาของเขาสะท้อนความอ่อนโยนและความเอ็นดูสงสาร อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามว่า “เป็นอะไรไป?”
“ไปตรวจสุขภาพเถอะ”
ใจของไอราอดไม่ได้ที่จะดังกึก
หรือว่าเขารู้อะไรมา?
“ทำไมต้องตรวจสุขภาพล่ะ?”
“ใช้จดทะเบียนสมรสไง”
กานต์เอ่ยอย่างเป็นธรรมชาติมาก “เธอก็รู้ ทะเบียนบ้านของฉันตอนนี้ยังไม่ได้ย้ายออกมา จะแต่งงานยังต้องเขียนคำร้อง ถึงเวลาผลการตรวจสุขภาพของเธอก็ต้องส่งเข้าไปด้วยเหมือนกัน”
“อ้อ”
ไอราโล่งอก ในใจทั้งหอมหวานทั้งเป็นกังวล
นี่หากตรวจสุขภาพล่ะก็กานต์จะพบอะไรหรือเปล่านะ?
เธอเอ่ยขึ้นมาอย่างกะทันหัน “ฉันมีหมอส่วนตัวของตัวเอง ฉันไปเองได้”
“ไม่อยากให้ฉันไปเป็นเพื่อนเธอ?”
น้ำเสียงของกานต์ค่อนข้างกดลงต่ำ
“ไม่ใช่”
ไอรารีบส่ายศีรษะ
เธอจะไม่อยากให้กานต์ไปเป็นเพื่อนได้ยังไงกันล่ะ?
ทว่าคิดถึงหากกานต์ไปแล้วก็จะพบสภาพร่างกายของเธอ เธอก็จิตใจไม่เป็นสุข
ตอนที่กำลังไม่รู้ว่าจะอธิบายอย่างไรดีนั้น อยู่ๆกานต์ก็หัวเราะพร้อมกับเอ่ยขึ้นว่า “ก็ดีเหมือนกัน เธอไปเองเถอะ ชมพูทางนี้ยังไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง ฉันโทรหาพี่ชายของฉันแล้ว พรุ่งนี้คงจะมาถึง ช่วงเวลานี้ฉันต้องดูผลการตรวจร่างกายของหมอรอบข้างเธอ เธอไปโรงพยาบาลส่วนตัวคนเดียวก็ระวังหน่อย”
“ได้”
ไอรารีบพยักหน้า
“ไม่โกรธ？”
กานต์ถามขึ้นอีกครั้ง กลับทำให้ไอรานิ่งอึ้งไป
เธอนึกขึ้นได้อย่างกะทันหันว่าตนเองมัวแต่ไปสนใจเรื่องการปิดบังสภาพร่างกาย และลืมปฏิกิริยาตอบสนองขั้นพื้นฐานที่สุดของผู้หญิงคนหนึ่ง
ชมพูเป็นถึงศัตรูหัวใจของเธอนะ
คิดถึงตรงนี้ ไอราก็เอ่ยขึ้นเบาๆว่า “ฉันเชื่อคุณ ในเมื่อคุณเลือกฉันแล้ว ก็จะไม่เช้าสามเย็นสี่ ความสัมพันธ์ของคุณกับตระกูลเกียรติโกศลไม่สามารถเฝ้าดูอย่างนิ่งดูดายได้จริงๆ ฉันเข้าใจ”
“ขอบใจนะ”
กานต์ยื่นมือไปลูบผมของเธอ ราวกับตั้งใจทำผมเธอยุ่ง
ไอรารู้สึกหมดคำพูดขึ้นมาจากใจจริง
“กานต์ ผมของฉันสนุกมากหรอ?”
“อื้อ”
กานต์ตอบอย่างกับเด็กก็ไม่ปาน กลับทำให้ไอราไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรไปชั่วขณะ
ผู้ชายบ้าคนนี้มีความชื่นชอบพิเศษอะไรกัน?
แต่ว่าเธอก็ไม่ได้ขัดขวาง ปล่อยกานต์ไปตามสบาย ถึงอย่างไรเส้นผมของเธอก็นุ่มลื่น จะทำยังไงก็ฟื้นกลับคืนมาเหมือนเดิม
กานต์เห็นเธอไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองอะไรก็ไม่มีกระจิตกระใจจะแหย่เธอเล่นแล้ว จับมือของเธอเอาไว้พร้อมกับเอ่ยถามขึ้นว่า “เธออยากกินผลไม้อะไร?”
“หา？”
ไอราชะงักไปอีกครั้ง
“ทำไมถามแบบนี้?”
“เพราะฉันจะไปซื้อผลไม้เข้าไปให้ชมพูหน่อย น้าพลดีกับฉัน ชมพูหลายปีมานี้ก็ถือเป็นน้องสาวของฉันคนหนึ่งที่เติบโตมาด้วยกัน ฉันก็ไม่อาจมือเปล่าเข้าไป พ่อฉันบอกกับฉันว่าต้องรู้จักมารยาทนิดนึง”
กานต์หลุดหัวเราะออกมาเล็กน้อย
ไอราเอ่ยขึ้นเบาๆ “งั้นคุณก็ซื้อให้เธอสิ ถามฉันชอบกินผลไม้อะไรทำไม?”
“ยัยโง่！”