บทที่ 1808 อย่าฝันเฟื่องไปเลย

สิงหราชอึ้งเล็กน้อยและเข้าใจความหมายของกานต์ทันที

“คุณชายการต์อยากให้ฉันปกป้องคุณไอรา？”

“อืม ช่วงนี้ร่างกายของเธอไม่ค่อยดี พยายามอย่าให้เธอใช้กำลัง หลังส่งฉันไปถึงที่ประเทศYแล้วเธอก็กลับไป เฝ้าข้างๆเธอทุกวินาทีไม่อนุญาตให้ใครเข้า ใกล้ทั้งนั้น ต่อให้เป็นคนของน้าพลก็ต้องแยกแยะอย่างละเอียด”

กานต์รู้สึกไม่สบายใจมาโดยตลอด

สายฟ้าเสียเปรียบขนาดนี้ ไม่ยอมเลิกลาเด็ดขาด

ถึงแม้ธเนศพลมีการป้องกันก็ตาม แต่ว่าคนที่สามารถใช้อินเทอร์เน็ตทำวิธีการสะกดจิตกับชมพูยังคิดออกมาได้เลย เขาไม่กล้ารับประกันว่าผู้ชายคนนี้ไม่มีวิธีอย่างอื่น

ป้องกันไว้ก่อนย่อมดีแน่นอน ไอราทนกับการทรมานไม่ไหวอีกแล้ว

ชั่วขณะหนึ่งสิงหราชรู้สึกว่าภารกิจของตัวเองยากไม่เบาเลยทีเดียว

“มีปัญหารึเปล่า？”

“ไม่มี”

เธอรู้ดีที่กานต์เลือกเธอก็เป็นเพราะว่าเธอเป็นผู้หญิง เรื่องเพศแล้วสำหรับไอราไม่มีการขัดแย้ง สามารถปกป้องเธอ24ชั่วโมงอย่างใกล้ชิด แต่ว่า สิงหราชก็รู้ดีว่า เรื่องนี้เกรงว่าจะไม่สำเร็จง่ายๆ

เพียงแต่ว่าในเมื่อกานต์ให้โอกาสเธอแล้ว แน่นอนว่าเธอจะรักษาเอาไว้ดีๆ

“ขอบคุณมากค่ะคุณชายกานต์”

“ขยันทำงานเถอะ เรื่องของเธอเหล่านั้นพวกเขายังไม่มาหาเรื่องในเร็วๆนี้หรอก ต่อให้มาจริงๆก็ตาม มีฉันอยู่ไม่มีใครสามารถทำร้ายเธอได้หรอก”

“ค่ะ”

แววตาของสิงหราชมีความเปียกชื้นเล็กน้อย

ก่อนหน้านี้เธอต้องระมัดระวังอยู่ตลอดเวลา กลัวคนอื่นจะรู้ฐานะของเธอว่าเป็นผู้หญิง ใช่ว่าบ้านตระกูลโตเล็กไม่เอาผู้หญิงหรอกนะ แต่เป็นเพราะว่าบริษัทเลือกผู้ช่วยที่ติดตัวเป็นเพศชายเป็นพื้นฐานอยู่แล้ว

เธอไม่ต้องการเป็นแค่บอดี้การ์ดเท่านั้น ยังมีทักษะในธุรกิจอีกด้วย

เธอต้องการแย่งชิงสิ่งที่เป็นของเธอกับแม่

ตอนนี้กานต์สามารถให้โอกาสนี้กับเธอ สิงหราชดีใจมากเลยทีเดียว

เครื่องบินบินมาถึงที่ประเทศYเรียบร้อยแล้ว

หลังกานต์ลงมาจากเครื่อง มองหน้าสิงหราชแบบจริงจังแล้วพูดว่า “จำไว้นะ เรื่องที่ฉันรับปากเธอต้องทำได้อยู่แล้ว ในเมื่อเธอเชื่อใจฉัน ก็ได้แต่เชื่อจนถึงที่สุด คำยั่วยวนของใครล้วนต้องต้านทานเอาไว้ สิงหราชฉันเชื่อใจเธอนะ เธออย่าให้ฉันผิดหวังนะ”

“ค่ะ”

สิงหราชพยักหน้า และขับเครื่องบินกลับไป

มองดูสิงหราชจากไปแล้ว กานตขมวดคิ้ว ไม่รู้ว่ายายเด็กไอราคนนั้นจะฟื้นขึ้นมาเมื่อไหร่

ที่เขาให้เธอทานนั้นเป็นยานอนหลับที่กิจจาคิดค้นออกมาเอง ซึ่งไม่รู้ว่ามีผลนานแค่ไหน

ถ้าไม่ซ่อนยาไว้ที่ใต้ลิ้นและฉวยตอนที่จูบไอราป้อนเข้าไป ตอน นี้ยังไม่รู้เลยว่ายายเด็กคนนี้จะเป็นยังไงบ้าง

คิดถึงตรงนี้ มุมปากของกานต์ค่อยๆยกขึ้นมา ใต้ตาเผยความอบอุ่นออกมา

“พี่กานต์？”

เสียงสดใสของผู้หญิงดังมาจากข้างหลัง

กานต์หันหลังอย่างกะทันหัน ก็เจอกับโอลี่ซึ่งใส่กระโปรงสีขาวทั้งชุดยืนอยู่ตรงนั้น ถึงแม้หน้าตาคล้ายกับชมพูอย่างกับแกะ แต่ว่านิสัยที่อ่อนโยนชมพูไม่มี เลยจริงๆ

“รบกวนเธอมารับฉันแล้ว”

“ไม่รบกวนเลย พ่อฉันประชุมอยู่แม่ฉันต้องผ่าตัดอย่างด่วน เดี๋ยวก็กลับมาแล้ว เพราะฉะนั้นฉันถึงมารับพี่กานต์พี่สาวฉันหล่ะ？”

“เธออยู่ที่เมืองหลวง”

กานต์ยิ้มแบบนิ่งๆ และอย่างมีมารยาท กลับทำให้มีระยะห่างกับโอลี่

หลายปี มานี้โอลี่ร่วมงานกับกานต์ไม่น้อยเลยทีเดียว รู้เรื่องของเขาก็มาก แทบสามารถได้ยินจากหูชมพู ตอนนี้ได้เห็นเจ้าตัวแล้ว เธอรู้สึกว่าสายตาของพี่สาว ถือว่าไม่เลวเลยทีเดียว

“พี่สาวฉันไม่ได้สร้างความวุ่นวายให้กับคุณหรอกนะ？”

พูดอยู่เธอหันหลังและเปิดประตูให้กับกานต์