ตอนที่ 308
บทที่ 308 นี่มัน เกินไปแล้วจริง
October 22, 2026
บทที่ 308 นี่มัน เกินไปแล้วจริง
กานต์ตั้งใจ ！
แต่ดวงตาของเขาที่ดูน่าสงสารคู่นั้นทำให้สาวคนดูแลปฏิเสธไม่ลง
“ผมเอาแบบนี้ดีมั้ย？น้าไปตามหมอมาให้คุณน้าคนข้างใน แล้วผมก็ไปเข้าห้องน้ำด้านใน แต่ว่าอยากไปรบกวนถึงคุณน้าเธอได้มั้ย？เธอนิสัยไม่ค่อยดี”
สาวคนดูแลกำลังทำการตกลงกับกานต์อยู่
กานต์ทำท่ากลัวแล้วพูด：“แต่ว่าคุณน้าคนนั้นดุมากเลยนะครับ！”
“ผมอย่าไปสนใจเธอเลยนะครับ ตอนนี้เธอไม่สามรถลุกจากเตียงได้ ต้องนอนอยู่ที่เตียงอย่างเดียว แค่ผมไม่ไปกวนใจเธอ เธอก็จะไม่ทำอะไรผม ผมไปเข้าห้องน้ำ ส่วนน้าจะไปตามคุณหมอดีมั้ย？”
สาวคนดูแลดูกังวลมาก
ถึงแม้เธอจะไม่ชอบนลินมาก แต่ยังไงก็ตาม เธอเป็นคนที่ตระกูลโตเล็กจ้างมา พอถึงตอนนั้น นลินเกิดๆอะไรขึ้นจริง เธอก็หนีไม่พ้นความผิดเหมือนกัน
กานต์พยักหน้าด้วยความลำบากใจอย่างมาก แต่ที่จริงแล้วแอบดีใจแทบตาย
และนี่ก็คือโอกาสที่เขาต้องการ
สาวคนดูแลเห็นกานต์พยักหน้าแล้ว ถึงอุ้มเขาเดินกลับไปที่ห้องผู้ป่วย
นลินปวดจนช่องท้องออกเลือด เธอรู้สึกโกรธแทบตาย ที่เห็นสาวคนดูแลอุ้มกานต์กลับเข้ามาอีกรอบ ยิ่งเหมือนเอาน้ำมันราดบนกองไฟ
“แกใส่หัวไปแล้วไม่ใช่หรอ？กลับมาอีกทำไม？เอาเด็กบ้าคนนี้โยนออกไปซะ ฉันจะยังให้เธอทำงานต่อ ไม่อย่างนั้น……”
สาวคนดูแลไม่มองเธอเลยด้วยซ้ำ อุ้มกานต์ตรงเข้าไปที่ห้องน้ำ หลังจากนั้นก็พูดด้วยเสียงเบา：“ผมรอน้าที่นี่นะ น้าไปตามคุณหมอมา”
“ได้ครับ”
กานต์ทำตัวเชื่อฟังมาก
สาวคนดูแลรู้สึกสงสารเด็กคนนี้มาก แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่วิ่งไปตามหมอตลอดทาง
“นี่ แกกลับมานะ！”
นลินโกรธจนแหกปากตะโกน แต่สาวคนดูแลวิ่งไปไกลแล้ว
เธอคงตกใจมาก เลยลืมไปเลยว่าในห้องผู้ป่วยมีกริ่งเรียกพยาบาลฉุกเฉิน
กานต์รอให้สาวคนดูแลจากไป หลังจากนั้นเขาก็ออกมาจากห้องน้ำ แล้วเดินดิ่งไปตรงหน้าของนลิน
พอนลินเห็นสายตาของกานต์ในตอนนี้ ก็เข้าใจทันที เพราะเธอก็ออกมาเร่ร่อนในสังคมตั้งแต่เด็ก รู้ว่าแววตาของกานต์ในตอนนี้ไม่ได้มาดีแน่
“ไอ้เด็กบ้า แกคิดจะทำอะไร？”
นลินไม่สนหรอกนะ ว่าเขาจะเป็นเด็ก ถ้าต้องลงมือจริง เอาให้ตายไปเลยก็ช่างเขาจะเป็นไรไป？ในเมื่อ เขาเป็นคนโดนหาที่เอง
กานต์พูดอย่างเยาะเย้ย：“ดูคุณเหิมเกริมมากเลยนะ！”
“ฉันเหิมเกริมแล้วยังไง ฉันมีปัญญา แกมายุ่งอะไรด้วย？ฉันไม่สนหรอกนะ ว่าผู้ปกครองของแกจะเป็นใคร รีบไสหัวออกไปซะ ก่อนที่ฉันจะโมโห ไม่อย่างนั้น แกได้เจอดีแน่”
ตอนนี้นลินเต็มไปด้วยอารมณ์โกรธ แล้วเธอก็ใส่อารมณ์ให้กับกานต์
กานต์กลับไม่รู้สึกกลัวเลย มองดูรอบๆของนลิน หลังจากนั้นก็พูดอย่างเรียบเฉย：“แผลของคุณได้มายังไง？”
ระหว่างที่พูด เขาก็เอื้อมมือไปทิ่มที่แผลของนลินทีนึง
“โอ๊ย！”
นลินไม่ทันตั้งตัว เจ็บจนร้องดังออกมา และตบไปที่หลังมือของกานต์อย่างแรงทีนึง จนมือของกานต์แดงบวมขึ้นในทันที
“ไอ้เด็กบ้า อยากตายรึไง？เชื่อมั้ย เดี๋ยวฉันตบแกให้ตายไปเลย？”
นลินเจ็บจนเหงื่อไหลเต็ม
กานต์รีบหยิบมือถือออกมาแล้วถ่ายรูปมือที่แดงบวมของเขา จากนั้นก็ส่งออกไป
นลินรู้สึกแปลกใจขึ้นมาทันที
“แกส่งรูปให้ใคร？”
“ก็ต้องเป็นผู้ปกครองของผมสิ คุณตีผม ผมจะไปฟ้องให้คุณย่าของผม”
กานต์พูดด้วยสีหน้าโกรธ และยังอาศัยอำนาจรังแกผู้อื่น
นลินหัวเราะเยาะเย้ยขึ้นมา
“คุณย่าของแกเป็นใครใหญ่มากจากไหน ฉันจะบอกอะไรแกให้ ถึงพ่อของแกมาฉันก็ไม่กลัว อยู่ที่นี่ นอกจากคนของตระกูลโตเล็กแล้ว ไม่มีใครอยู่ในสายตาฉัน ไอ้เด็กบ้าอย่างแกคิดจะมาสู้กับฉัน ก็ไม่ดูให้ดีก่อนว่าฉันคือใคร”
นลินไม่สนใจเลยว่าเขาเป็นแค่เด็ก
มุมปากของกานต์ยกขึ้น แล้วหัวเราะขึ้นมา
เสียงข้อความที่ถูกส่งได้ดังเข้าหูของนลินอีกครั้ง
เธอขมวดคิ้วเบาๆ
“แกรีบไสหัวออกไปซะ！”
“ผมจะอยู่ที่นี่รอคุณย่ากลับมา！”
กานต์ทำท่าเหมือนถูกรังแกมา
นลินรู้สึกวันนี้เธอมันดวงซวยชะมัด ทำไมถึงต้องพบเจอกับไอ้เด็กบ้าคนนี้ด้วย？เป็นลูกเวรของบ้านไหนกันแน่？
“ฉันขอเตือนแกนะ ถ้าแกยังไม่ไปอีก ฉันตีแกแน่！”
“คุณไม่กล้าหรอก！แด๊ดดี้ผมเป็นคนมีอำนาจที่สุดในเมืองชลธี”
กานต์พูดด้วยเสียงแบ๊วๆ
นลินกลับหัวเราะเยาะเย้ยพูด：“แกนี่มันกบในกะลาจริงๆ คนที่มีอำนาจที่สุดในเมืองชลธีจะเป็นแด๊ดดี้ของแกได้ยังไง？แกจะไปมั้ย？”
“ไม่ไป！”
กานต์เปิดศึกกับนลินอย่างเต็มตัว
เดิมทีนลินเธอก็ไม่ได้เป้าหมายที่ตัวเองต้องการจากทางด้านนรมนอยู่แล้ว แถมตอนนี้ ยังมาถูกกานต์กวนประสาทต่อ เธอไม่สนอะไรทั้งนั้นแล้ว ดึงหูของกานต์แล้วพูดอย่างดุร้าย：“จะไปหรือไม่ไป？”
“อ๊ะๆๆๆ เจ็บๆๆ！ปล่อยมือนะ ！หูของผมจะขาดแล้ว！ผมจะฟ้องคุณย่าของผม ว่าคุณรังแกผม ！แด๊ดดี้และหม่ามี้ของผมยังไม่เคยตีผมเลยนะ คุณรีบปล่อยผมนะ！”
กานต์ร้องอุ้ยๆอยู่ แล้วสองมือก็แกว่งไปมาไม่หยุด ไม่รู้ว่าตั้งใจหรือเป็นเพราะอุบัติเหต มือไปปัดโดนแผลบนท้องของนลิน เจ็บจนนลินเหงื่อแตก ไฟโกรธก็พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว