ตอนที่ 368
บทที่ 368 ร่างกายของฉันไม่แข็งแรง
October 22, 2026
บทที่ 368 ร่างกายของฉันไม่แข็งแรง
เจตต์งงไปหมด
“เหี้ย เฮ้ย！นี่มันใครว๊ะ？ใครคิดจะให้ร้ายคุณชายอย่างฉันเนี่ย？ฉันไม่รู้จริงๆนะว่ารูปพวกนี้มาจากไหน”
เจตต์เกือบจะร้องไห้
บุริศร์รีบติดตามIPของฝ่ายตรงข้าม เสียดายที่อีกฝ่ายฉลาดมาก ใช้accountของต่างประเทศ รอให้บุริศร์หาaccountนั้นเจอ รูปถ่ายก็ได้ส่งจบแล้ว
บุริศร์ขมวดคิ้วขึ้นเบาๆ เห็นได้ชัดว่าเขาอารมณ์เครียดมาก
ถ้าวันนี้เขาไม่ได้มาหาเจตต์แล้วละก็ เจตต์คงต้องรับข้อกล่าวหานี้อย่างแน่นอน
ใครจะไปรู้ว่าสองคนที่เมื่อตอนบ่ายยังทะเลาะตีกันอยู่ พอกลางคืนแล้ว จะมานั่งดูคอมอยู่ด้วยกันได้？
บุริศร์ดูรูปที่ส่งมา มีบางรูปที่หวือหวาเกินไป แล้วถูกเขาลบไปโดยตรงเลย ที่เหลือเป็นรูปที่เจตต์ถ่ายคู่กับนรมน ท่าทางสนิทสนม แค่เห็น คนก็รู้สึกตับจะแตก
เจตต์รีบพูด：“นี่มันไม่จริงเลยนะ！ฉันไม่เคยถ่ายรูปพวกนี้กับนรมนเลยนะ！”
“ฉันรู้！”
บุริศร์พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
เจตต์กำลังจะถอนหายใจโล่งทีนึง ก็ได้ยินบุริศร์พูด：“นรมนของฉันเป็นผู้หญิงที่ทำตัวดี ไม่ออกนอกกรอบ จะไปคลุกคลีกับผู้ชายเจ้าชู้อย่างนายได้ยังไง？นี่มันลดตัวเธอชัดๆ”
“นายบุริศร์ นี่นายใช้ปากด่าคนรึเปล่าเนี่ย？”
เจตต์รู้สึกอัดอั้นใจมาก แต่ตอนนี้ เขาก็รู้แล้วว่ามีคนตั้งใจจะใส่ร้ายเขา
“เรื่องนี้ นายคิดจะทำยังไง？”
“สืบ！”
บุริศร์พูดจบ แล้วลบรูปและทุกอย่างที่เกี่ยวกับนรมนออกจากมือถือของเจตต์ไปหมด
“แล้วฉันช่วยอะไรได้？”
ตอนนี้เจตต์มึนไปหมด
บุริศร์กลับไม่พูดอะไร แล้วเดินจากไปเลย
“นี่ๆๆ นายบุริศร์ ฉันถามนายอยู่นะ เรื่องนี้นายต้องอธิบายให้นรมนเข้าใจนะ ว่าฉันถูกใส่ร้าย ฉัน……”
เขายังไม่ทันพูดจบ บุริศร์ก็ได้หยุดลง ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความอาฆาต
“เรื่องนี้ ถ้านรมนรู้แม้แต่นิดเดียว นายก็รอฉันมาจัดการนายได้เลย”
พูดจบ เขาก็เดินจากไปเลย ไม่หันมามองเจตต์สักครั้งเดียว
เจตต์หดหู่ไปทั้งคน แต่หลังจากที่บุริศร์ไปแล้วนั้น เขาก็นั่งคิดใคร่ครวญ
ใครกันแน่ที่คิดจะให้ร้ายเขา？
แล้วทำแบบนี้มีจุดประสงค์อะไร？
คนที่มีปัญหานี้คาดใจเหมือนกันก็คือบุริศร์
เขาออกจากบ้านของเจตต์ก็ได้กลับไปที่บ้านเลย
เวลาตีสามตีสี่แล้ว แต่เขาไม่รู้สึกง่วงเลย
ถ้าไม่สืบเรื่องนี้ให้รู้ ก็ยากที่จะรับรองได้ว่า หลังจากนี้จะไม่มีข่าวเสียหายของนรมนรั่วไหลออกมาอีก แต่ฝั่งตรงข้ามเป็นใคร ต้องการอะไร เขาไม่รู้เลย
เผชิญกับการขู่ที่ไม่มีที่มาที่ไปแบบนี้ บุริศร์หาวิธีรับมือไม่ได้เลยจริงๆ
เขากลับไปที่ห้องนอน เห็นนรมนกำลังหลับสบายมาก แถมยังถีบผ้าห่มออก แล้วถอนหายใจไปทีนึง เดินไปช่วยเธอห่มผ้า วินาทีต่อมา กลับถูกนรมนพลิกตัวหันมากอดเขาไว้โดยตรง
“อยากขยับ”
นรมนพูดด้วยเสียเบา แล้วหาท่าทางที่สบายซุกนอนอยู่ในอกของบุริศร์
เห็นนรมนที่มีความสุขไร้ความกังวลเช่นนี้แล้ว แววตาของบุริศร์ก็นุ่มนวลขึ้นเยอะ
เขาจะปล่อยให้คำพูดนินทาว่าร้ายพวกนั้นมาทำร้ายนรมนไม่ได้
คิดแล้ว เขาก็ถอดรองเท้าขึ้นเตียง กอดนรมนไว้เบาๆ แล้วหลับไปพร้อมเธอ
หลับฝันดีตลอดคืน
ตอนเช้า ตอนที่นรมนตื่นมา บุริศร์ยังนอนหลับอยู่
เธอจ้องมองหน้าหล่อที่นอนหลับอยู่ของบุริศร์ ขนตาที่ยาวของเขา จู่ๆรู้สึกเต็มอิ่มในใจ
นี่เป็นผู้ชายของเธอ！
คนที่จะใช้ชีวิตกับเธอตลอดชีวิต！
นรมนยื่นนิ้วออกมา ใช้นิ้วกวาดตามโครงหน้าของเขาบนอากาศ
บุริศร์กลับออกมืออย่างเร็ว ฉุดดึงแขนของเธอไว้โดยตรง
“สนุกหรอ？”
ดวงตาของบุริศร์ดูลึกซึ้ง มุมปากยกขึ้นเบาๆ มองใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาแล้ว นรมนรู้สึกหน้าแดงร้อนในทันที
“ฉัน ฉันเปล่าดูคุณนะ อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลยคุณ”
“แน่ใจนะ？เมื่อกี้ ใครที่จ้องๆมองๆอยากจะจูบผมอยู่กันนะ？”
คำพูดนี้ของบุริศร์ทำเอานรมนโกรธมาก
“ใครจะจูบคุณ？อย่าหน้าไม่อายหน่อยเลย！ฉันก็แค่ดู”
“อ้อ แค่ดูหรอ？”
บุริศร์รู้สึกว่านรมนตอนนี้น่ารักสุดๆเลย
เขาพลิกตัวทันที แล้วทับร่างของนรมนไว้ใต้ร่างของตัวเอง กลิ่นไอเร่าร้อนได้โชยฟุ้งมากระแทกที่หน้า
“ให้โอกาสคุณอีกครั้ง เมื่อกี้อยากทำอะไรกับผม？”
บุริศร์ข่มขู่เธอ
นรมนรู้สึกตัวร้อนทรมานไปหมด อยากจะผลักบุริศร์ออก แต่ก็ทำไม่ได้ กลิ่นไอพิศวาสทำให้เลือดในร่างกายของเธอสูบฉีดอย่างแรง
“คุณลุกเดี๋ยวนี้เลยนะ”
“ไม่เอา！”
บุริศร์ทำอย่างกับเด็ก ซุกอยู่ในอ้อมกอดของนรมนไม่ยอมออก
เธอหอมจัง！
บุริศร์สูบหายใจลึกๆทีนึง สีหน้าดูเคลิ้มมีความสุข ทำให้หน้าของนรมนยิ่งแดงเข้าไปใหญ่
“คุณบุริศร์ ฉันหนักมากเลยนะคะ คุณรีบลุกเดี๋ยวนี้เลยนะ！”
เสียงของเธอสอดด้วยอาการงอนและหายใจแรง
แววตาของบุริศร์หดในทันที จากนั้นก็ก้มหน้าลงจูบไปที่ปากของนรมนทันที